Аляксандр Мілінкевіч мае патрэбу ў дапамозе

• 26.05.2026, 10:13

Жонка палітыка звярнулася да беларусаў.

Экс-кандыдат у прэзідэнты Беларусі на выбарах 2006 года Аляксандр Мілінкевіч мае патрэбу ў дапамозе. Жонка палітыка Іна Кулей звярнулася да беларусаў:

«Дарагія сябры.

Мы просім вашай падтрымкі для Аляксандра Мілінкевіча.

Пяць месяцаў таму, 24 лістапада, Аляксандр па ўласным рашэнні прыйшоў у бальніцу на планавую аперацыю. Падставай стала тамаграфія, якая паказала, што правая шыйная артэрыя была перакрытая тромбам на 80 працэнтаў. Лекары настойліва раілі не адкладаць аперацыю, бо ў любы момант тромб мог адарвацца — з фатальнымі наступствамі. І Аляксандр прыняў гэта няпростае рашэнне, даверыўшыся спецыялістам.

25 лістапада аперацыя была праведзена. Але яе наступствы аказаліся не такімі, як мы ўсе спадзяваліся. У Аляксандра здарыўся ацёк мозгу. Тры тыдні Аляксандр знаходзіўся ў аддзяленні інтэнсіўнай тэрапіі — паміж жыццём і смерцю. З Божай дапамогай і дзякуючы вашым малітвам ён выжыў.

Потым пачаліся доўгія месяцы барацьбы з інфекцыямі, якімі, на жаль, поўныя бальніцы і якія асабліва небяспечныя для людзей з аслабленым імунітэтам. Запаленне лёгкіх, кішачная інфекцыя, зноў запаленне лёгкіх… Не кожны здолеў бы вытрымаць такую атаку, але Аляксандр вытрымаў. Былі месяцы лячэння: спачатку ў аддзяленні неўралогіі, затым у рэабілітацыі, пасля — у спецыялізаваным лячэбна-рэабілітацыйным цэнтры.

Левая частка мозгу, якая адказвае за інтэлект, маўленне і памяць, не пацярпела.

Правая — тая, што адказвае за рух, — атрымала пашкоджанні: не працуе левая рука, дрэнна слухаюцца ногі. Для актыўнага, рухавага, поўнага энергіі чалавека, якім заўсёды быў Аляксандр, усведамляць, што сёння ён ляжачы хворы, — вельмі цяжкае выпрабаванне. Але мой муж — надзвычай моцны духам чалавек. І гэты дух падтрымлівае кожны з вас: тыя, хто дасылае словы падтрымкі, матывуючыя відэа, цікавіцца яго здароўем, віншуе са святамі, проста памятае пра нас. Ад усяго сэрца дзякую і нізка кланяюся кожнаму, каму неабыякавы лёс Аляксандра, хто падтрымлівае нас словам, малітвай, дапамогай і справай.

На жаль, Аляксандр застаецца носьбітам патагенных бактэрый, якія могуць актывізавацца ў любы момант. Таму ён пакуль не можа вярнуцца дадому — яму неабходныя пастаяннае назіранне лекараў і інтэнсіўная рэабілітацыя. Усё гэта каштуе грошай. Як і многія з вас, мы не можам вярнуцца на Радзіму. Наш дом у Берштах пасля вобшукаў апячатаны, узбуджаная крымінальная справа. Мы не атрымліваем ні беларускіх, ні польскіх пенсій і жывём толькі на тое, што можам зарабіць самі. Калі мы былі здаровыя і працавалі ўдваіх, нам хапала на годнае жыццё. Цяпер усё змянілася.

Арэнда жылля, аплата рэабілітацыйнага цэнтра, лекі, транспартныя выдаткі, каб штодня дабірацца да мужа ў бальніцу, — усё гэта ўжо выходзіць за межы нашых магчымасцей. Таму я звяртаюся да вас, сябры, з просьбай аб дапамозе. Я вельмі веру ў сілу нашай салідарнасці, у сілу ўзаемадапамогі, у чалавечую дабрыню.

Веру, што калі Бог захаваў Аляксандру жыццё, то мы павінны змагацца за яго далей.

І шчыра веру, што свята — яшчэ наперадзе».