Жыхар горада на мяжы з Украінай: Людзі ўжо інакш рэагуюць на словы пра УСУ
- 27.05.2026, 10:36
Пры выглядзе сапраўднай сілы лукашысты разбягуцца.
У рэдакцыю Charter97.org піша чытач з маленькага раённага цэнтра на паўднёвым захадзе Беларусі. Ён распавёў, як змянілася стаўленне беларусаў да Узброеных Сіл Украіны:
— Наш раён знаходзіцца зусім каля мяжы з Украінай. Праз яго ідзе чыгуначная дарога і аўтадарога ў суседнюю краіну. Мы заўсёды жылі побач з Украінай: амаль у кожнага ёсць сваякі па той бок мяжы. Так, апошнія 30 гадоў паміж намі была мяжа, пашпартны і мытны кантроль, але сувязі заставаліся вельмі цеснымі. Паміж беларусамі і ўкраінцамі ніколі не было ніякіх супярэчнасцяў.
Усё змянілася ў лютым 2022 года. Наш горад, хоць ён і далёка ад Кіева, запоўнілі расійскія вайскоўцы. Саставы з тэхнікай РФ стаялі і хадзілі з боку Брэста, часам заязджалі ў наш горад і суседнія населеныя пункты. Было відаць, што ў расійцаў былі планы і на заходнюю Украіну пасля іхняга «Кіева за тры дні». Ракеты па ўкраінскіх гарадах яны запускалі проста з тэрыторыі нашага раёна. Мы бачылі сляды ў небе і чулі гул гэтых ракет.
Тады мы зразумелі, што ранейшага жыцця ўжо няма. Сувязі з Украінай, якія былі ў кожнага ў нашым горадзе, апынуліся разарваныя. Нават тэлефанаваць сваякам у суседні ўкраінскі горад стала небяспечна. Нібыта зноў апусцілася жалезная заслона.
Стала зразумела, што мы апынуліся пад акупацыяй. Чужыя людзі ў форме камандуюць мясцовымі сілавікамі. Страх і рэпрэсіі за любы няправільны ўздых прыйшлі не толькі ў наш маленькі горад, але і ва ўсю Беларусь. Так, рэпрэсіі былі і пасля 2020 года, калі Лукашэнка сілай душыў народныя пратэсты. Але пасля лютага 2022-га ўсё стала яшчэ горш.
Узмацнілася і прапаганда. Мясцовыя газеты, тэлебачанне, ідэолагі на прадпрыемствах пачалі палохаць нас нападзеннем Украіны. Па БТ нават выйшаў сюжэт, што УСУ нібыта хочуць захапіць наш горад. Але ніхто ў нас у гэтую лухту не верыць. Усе разумеюць: вайна для расійцаў зайшла ў тупік, і яны самі могуць зноў паспрабаваць наступаць з боку Беларусі.
Апошнім часам страх, што ў наш горад зноў прыйдзе бяда, толькі расце. Зноў пайшла хваля запалохвання і хлусні, зноў распавядаюць пра «нападзенне Украіны». Але людзі ўжо рэагуюць інакш. Мы разумеем: акупацыя ўжо адбылася. Нас ужо захапіла Расія. Нас ужо ўціскаюць.
І ўпершыню людзі шэптам пачалі гаварыць: «Мы чакаем УСУ. Чакаем, што яны прыйдуць і вызваляць не толькі наш горад, але і ўсю Беларусь». Людзі насамрэч гэтага чакаюць. І гэта будзе не акупацыя, а вызваленне ад дыктатуры, ад страху, ад зла. Гэта разумеюць нават некаторыя ў лукашэнкаўскім войску і сярод сілавікоў. Пры выглядзе сапраўднай сілы яны проста разбягуцца.
Хачу перадаць украінскім братам: беларусы падтрымліваюць і заўсёды падтрымлівалі Украіну. Мы спадзяёмся на яе перамогу на полі бою і верым, што ўкраінцы вызваляць не толькі сябе, але і сваіх суседзяў ад акупацыі.