Расіяне, узятыя ў палон ЗСУ, расказалі пра «дронную мясарубку»

• 28.05.2026, 11:15

Шмат хто з іх не бачыў украінскіх салдат — толькі БПЛА і выбухі.

Брытанская газета The Telegraph апублікавала рэпартаж з лягера для расійскіх ваеннапалонных на захадзе Украіны. Журналіст пагаварыў з дзясяткамі салдат, многія з якіх прызналіся, што пайшлі на фронт не з-за ідэалогіі, а каб уцячы ад беднасці, турмы або безвыхаднасці (пераклад — сайт Charter97.org).

У сталовай лягера — цішыня, цяжкі пах сырога адзення і аднолькавыя фразы падзякі на ўкраінскай мове, якую многія расіяне нават не разумеюць. Большасць палонных пазбягае размоў, але некаторыя ўсё ж распавядаюць пра фронт.

19-гадовы Андрэй прызнаўся, што за ўвесь час на перадавой амаль не бачыў украінскіх салдат.

«Гэта былі толькі дроны і выбухі», — кажа ён. Пасля ўдару ўкраінскага дрона хлопец ляжаў паранены ў акопе і правёў побач з украінскімі вайскоўцамі больш за два месяцы. Паводле яго слоў, адзін з байцоў абыходзіўся з ім жорстка, але астатнія прыносілі ежу і цыгарэты.

Іншы палонны, 22-гадовы Крыс, чакаў «звычайнай вайны з аўтаматамі», але замест гэтага сутыкнуўся з пастаяннымі атакамі беспілотнікаў. Ён кажа, што хацеў бы сысці з арміі, але не верыць, што ў яго наагул ёсць выбар.

Шмат якія палонныя паўтараюць адну і тую ж думку — рашэнні прымаюць «наверсе», а звычайныя салдаты нічога не вырашаюць. Азербайджанец Шакма, які ваяваў на баку Расіі, заявіў, што вайна стала вынікам барацьбы буйных дзяржаў, а не выбару простых людзей.

Асаблівае ўражанне на журналіста зрабіў былы ўкраінскі ваеннапалонны Яўген, які перажыў катаванні ў расійскай турме. Пасля абмену ён напісаў кнігу пра палон і прызнаўся, што вайна цалкам змяніла яго стаўленне да расіян.

«Раней я лічыў сябе гуманістам. Цяпер — акрамя рускіх», — кажа ён.

Сёння Яўген працуе таксістам у Львове і стараецца жыць звычайным жыццём. Па яго словах, у палоне ён кожную раніцу паўтараў адну фразу: «Ніякіх чаканняў».