«Сістэму трэба змяняць»: Генадзь Фядыніч адказаў гендырэктарцы «Камволя»
- 10.06.2026, 14:22
Прафсаюзны лідар заступіўся за беларусаў.
Гендырэктарка «Камволя» Таццяна Лугіна заявіла, што беларусы працуюць «павольна», шмат часу трацяць на гарбату і размовы, і паставіла ім у прыклад работнікаў з Эфіопіі і Індыі.
Ці сапраўды справа ў «ліні беларусаў» і што насамрэч не так на гэтым прадпрыемстве і іншых дзяржаўных прадпрыемствах?
Такія пытанні сайт Charter97.org задаў былому палітвязню і прафсаюзнаму лідару Генадзю Фядынічу:
— Я не ведаю, колькі прадстаўнікоў Індыі або Эфіопіі працуе на «Камволі», але чалавек, які прыехаў у нашу краіну, хоча паказаць, што ён не горшы, а лепшы. Гэта адно. Але, на мой погляд, гэтай даме варта было б сур'ёзна заняцца прадпрыемствам і паглядзець, якая матывацыя да працы сёння існуе на «Камволі». Беларусы далёка не лянівыя. У сваёй большасці яны дастаткова працаздольныя і адказныя. Таму справа не ў людзях, а ў сістэме.
Сітуацыя вельмі простая: начальнікі хочуць, каб за тыя ж грошы, якія плацяць людзям, яны выконвалі больш работы. І пры гэтым не задумваюцца над тым, якія сёння ўмовы працы і якая матывацыя да працы.
Трэба было б спытаць у людзей, што павінны зрабіць кіраўнікі, каб павысіць прадукцыйнасць працы і яе якасць.
Калі будзе такі кантакт і з яго будуць зроблены высновы, у першую чаргу начальствам, тады будуць і вынікі. Але пакуль я не бачу перадумоў. Цяпер усе спасылаюцца на людзей, кажуць, што яны не хочуць працаваць, і гэта несправядліва.
— На БелЖД катастрафічна не хапае работнікаў, беларусы не хочуць туды ісці, а пакістанцы і непальцы адмовіліся ехаць за такія грошы. Што адбываецца на гэтым важным прадпрыемстве і чаму там такія нізкія заробкі і непавага да людзей?
— Хутчэй за ўсё, сама сітуацыя на БелЖД сёння далёкая ад найлепшай. Тыя страты, якія БелЖД пацярпела, насамрэч маюць месца. І людзі тут зусім не вінаватыя. Другі момант: я не ведаю, наколькі гэтая інфармацыя дакладная, але, на мой погляд, частка людзей проста выехала з Беларусі як спецыялісты.
Што да далейшай сітуацыі, паглядзіце: ніякіх перавозак на Захад, у тым ліку грузавых, няма. Не кажучы ўжо пра пасажырскія. І тое, што БелЖД працуе толькі на Расію, яе ніколі не выратуе. Трэба хацець і ўмець зарабляць, каб людзі не сыходзілі.
Цяпер складаецца такое ўражанне, што фінансы ў іх, даруйце, «спяваюць рамансы», а людзей прымушаюць працаваць. Бо людзей не хапае, значыць, трэба выконваць працу за кагосьці яшчэ. І зразумела, што работнікаў гэта не можа задавальняць. Таму хтосьці сыходзіць адтуль і дзесьці знаходзіць іншую, больш плацежаздольную працу.
Спрацавала сама сістэма і спрацавалі тыя санкцыі, якія увялі супраць рэжыму Лукашэнкі. І тут трэба браць на сябе адказнасць і кіраўнікам БелЖД, і кіраўніцтву краіны. Віна ў гэтай сітуацыі — на іх.
— Што на прыкладзе «Камволя» і БелЖД можна сказаць пра стан усёй беларускай эканомікі? Што з ёй будзе пры такой нястачы працоўных рук?
— У Беларусі большасць прадпрыемстваў належыць дзяржаве. Нават акцыянерныя прадпрыемствы ўсё роўна дзяржаўныя, бо вялікая доля акцый там належыць дзяржаве. І, несумненна, у эканоміцы настаў момант, калі недахоп працоўных рук будзе ўплываць на тое, каб людзі зараблялі нармальныя грошы — і рэгулярна. Ад гэтага нікуды не дзенешся.
Сітуацыя такая, што ўрад і кіраўніцтва краіны імкнуліся да таго, каб усе прадпрыемствы, у асноўным вядучыя, былі пад рукой у дзяржавы. Гэтая сістэма, выбудаваная рэжымам Лукашэнкі, ні да чаго нармальнага не прывяла. Як бачым, сітуацыя з кожным месяцам будзе пагаршацца. Таму што і з заказамі, і, што самае галоўнае, з рэалізацыяй прадукцыі будуць праблемы, з якімі так проста не справіцца.
Таму, думаю, з цягам часу будзе і змяншэнне аб'ёмаў выпуску прадукцыі і, натуральна, за гэтым паследуе скарачэнне штатаў. Бо без гэтага, калі так працягваць далей, не абыдзецца.
У Беларусі трэба мяняць саму сістэму і ператвараць яе ў рэальнасць. А рэальнасць — гэта людзі, якія хочуць працаваць. І самае галоўнае — яны хочуць зарабляць нармальную заработную плату, а не проста атрымліваць яе.