Лукашэнка сабраўся на той свет?
- 13.06.2026, 14:16
Дыктатар загаварыў пра грахі.
Аляксандр Лукашэнка прымераў вобраз «уладара стыхій» і пачаў супярэчыць сам сабе. То ён «дорыць» дождж, то заяўляе, што Гасподзь змілаваўся над Беларуссю. Што хаваецца за гэтай загадкавай рыторыкай? Страх перад будучыняй? У новым выпуску праграмы «ПраСвет» на тэлеканале «Белсат». Сяргей Пелеса, Дзмітрый Міцкевіч і Павел Севярынец разбіраюць дзіўныя заявы дыктатара і яго новыя мантры.
Сяргей Пелеса: Мы пагаворым пра вельмі дзіўныя метамарфозы ў прамовах Аляксандра Лукашэнкі. У апошні час у яго рыторыцы часта гучаць акцэнты пра Бога і надвор’е. Падчас апошняй паездкі ў Гродна ён заявіў прысутным, цытую: «Я прывёз вам дождж у падарунак». Са мной у студыі Дзмітрый Міцкевіч, а на сувязі чалавек, які шмат гадоў аналізуе сувязь веры, палітыкі і беларускага жыцця, сустаршыня Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Павел Севярынец.
Павел, наколькі нармальна для чалавека, які кіруе еўрапейскай дзяржавай у XXI стагоддзі, прысвойваць сабе прыродныя з’явы? Гэта проста няўдалы калгасны жарт ці спроба пагуляць у нейкага язычніцкага вождзя, які кіруе стыхіямі?
Павел Севярынец: Гэта вельмі можа быць і цяжкая хвароба. Тут можа дапамагчы псіхіятр. Бо ніхто, акрамя Бога, даць дождж не можа.
Дзмітрый Міцкевіч: У выступленні Лукашэнка супярэчыць сам сабе і кажа, цытую: «Дождж нас падмучыў, праверыў, і паглядзіце, якое цудоўнае неба. Значыць, мы не зусім грэшныя. Вось уладыкі стаяць, я іх бачу. Мы не награшылі столькі, каб Бог нас не любіў». Гасподзь у яго трактоўцы падаецца як нейкі вышэйшы кантралёр. Дык хто ж урэшце дае дождж і чыстае неба — Бог ці Лукашэнка?
Павел Севярынец: Мы перыядычна бачым такія рэчы: як ён спрабуе прысвоіць сабе Божую ўладу. Для веруючых гэта выглядае блюзнерствам, для няверуючых — незразумела чым. Але Лукашэнка проста губляе сувязь з рэчаіснасцю.
Сяргей Пелеса: Павел, цытата Лукашэнкі на сустрэчы з намеснікам старшыні КНР Хань Чжэнам: «У свой час Гасподзь дапамог нам арыентавацца менавіта на Кітайскую Народную Рэспубліку». Чаму чалавек, які называе сябе праваслаўным атэістам, прыплятае Бога да адносінаў з камуністычным, афіцыйна атэістычным Пекінам?
Павел Севярынец: Ён проста гаворыць тое, што ёсць у галаве. Думае, што ўсё будзе ўспрынята нармальна. Але для кітайца-атэіста, камуніста, матэрыяліста такія згадкі — у пэўным сэнсе востры нож. Матэрыялісты не вераць у існаванне Бога і лічаць хрысціянства варожнай сістэмай. Гэта моцная палітычная памылка з боку Лукашэнкі.
Дзмітрый Міцкевіч: Павел, звярніце ўвагу на апошнюю цытату: «Мы паказваем, што нават тут, на захадзе, дзе калісьці лічылі: ды ну, там на захадзе жывуць чужыя людзі, — нічога падобнага, тут жывуць добрыя, прыстойныя людзі...» Што гэта азначае? Што Лукашэнка раней сам меў сумневы, лічыў гродзенцаў ворагамі і чужымі? І чаму менавіта цяпер ён спрабуе задабрыць рэгіён?
Павел Севярынец: Часам шакуе тое, як ён спрабуе падзяліць беларусаў, а потым нібыта аб’яднаць пад сваёй уладай. Вось гэты прынцып «падзяляй і ўладар» ён успрымае вельмі прымітыўна. Спачатку людзей падзяліць, прызначыць ворагаў, а потым сказаць: «галоўнае, каб я кіраваў, і ўсё будзе добра, вы цяпер нашы, вы цяпер мае». З дапамогай гвалту, турмаў і запалохвання ён прывёў усю краіну да маўчання. Ён цудоўна разумее, што людзі супраць яго, абсалютная большасць беларусаў яго ненавідзіць. Для Лукашэнкі людзі, якія жывуць на захадзе Беларусі, — чужыя. Бо там больш веры, там больш беларускасці.