Лятала вечка над Масквою

• Віталь Гінзбург
• 20.06.2026, 10:59

Сардэчна запрашаем у «двіжуху».

Учорашнія падзеі ў Маскве вызначылі новы ўзровень так палюбёнага пуцінскага мема: двіжуха.

Трэба аддаць належнае. Раней двіжуха ўсё ж такі ў асноўным адбывалася не ў Маскве. Мясныя штурмы ішлі ў Малай Талмачцы, а НПЗ найяскравей гарэлі ў Туапсэ. У Маскве мабілізацыя праходзіла не так актыўна. У працэнтных адносінах суадносіны загінулых, адносна колькасці насельніцтва Масквы, выглядаюць найбольш спрыяльна, калі гэта ўвогуле дапушчальнае выказванне ў падобных сітуацыях. Страты сярод масквічоў, паводле афіцыйных даных, складаюць 0,02% — і гэта мінімальны паказчык па Расіі. Верагоднасць загінуць на вайне для жыхароў Масквы ў 15 разоў ніжэйшая, чым для жыхароў найбяднейшых рэгіёнаў, дзе страты дасягаюць 0,4–0,5% насельніцтва. У некаторых рэгіёнах гэты паказчык ужо перавысіў паказчыкі Другой сусветнай вайны, не кажучы ўжо пра іншыя ваенныя авантуры савецкага і расійскага перыядаў.

Некалькі атак БПЛА нават па МНПЗ і па горадзе не аказалі істотнага ўплыву на розум і сэрцы масквічоў. Яны жылі, як звычайна, іх лад жыцця не надта адрозніваўся ад доваеннага. Перафразоўваючы класіка, можна сказаць, што вайсковае пытанне моцна іх не сапсавала, бо псаваць асабліва няма чаго. А палепшыць гэтых людзей яно таксама не здолела. З пункту гледжання эмпатыі і маральнасці яны яшчэ не цалкам ЛЮДЗІ.

Але ўчорашні дзень, можна сказаць, стаў знакавым і дакладна будзе пазначаны як дзень, пра які будуць казаць: да яго і пасля.

Па-першае, МНПЗ, меркуючы па інтэнсіўнасці удараў, а таксама з прычыны яго тэхналагічных асаблівасцяў, выйшаў з ладу вельмі надоўга, калі не да канца вайны. А «да канца вайны» — гэта ўвогуле можа азначаць назаўжды, бо канец вайны можна прагназаваць. А яе наступствы прагназаваць яшчэ складаней, перадусім для Масквы.

Па-другое, калі да гэтага ў масквічоў яшчэ былі пэўныя ілюзіі адносна расійскай СПА, то ўчарашні эпічны палёт над Капотняй вечкі ад рэзервуара з бензінам, які ўсе бачылі, іх развеяў.

Па-трэцяе, абарона Масквы цягам больш як васьмідзесяці гадоў была прыярытэтнай задачай улады. Амаль пяцьдзясят гадоў існаваў Маскоўскі акруга СПА, у ягонай структуры быў асобны корпус ПРА. Гэта не азначала асаблівай клопатлівасці пра лёс масквічоў. Але гэта азначала асаблівы клопат улады пра саму сябе. А масквічы проста меркавалі, што яны таксама знаходзяцца пад парасонам гэтай улады.

Але, як высветлілася, расійская ўлада, нягледзячы на беспрэцэдэнтную канцэнтрацыю сіл і сродкаў СПА, эфектыўна абараніць Маскву не можа.

Апошняе важна не толькі для масквічоў, але і для ўсіх астатніх.

Захад утрымліваў Украіну ад удараў па Маскве, асцерагаючыся эскалацыі канфлікту, стымулюючы тым самым Расію да яго пашырэння.

УСУ таксама доўгі час не наносілі ўдары па Маскве, часткова з прычыны недахопу ўдарных магчымасцяў, а часткова з прычыны іх недастатковай эфектыўнасці з-за высокай канцэнтрацыі сіл і сродкаў СПА вакол Масквы.

Цяпер усім усё стала зразумела. Магчымасці безразважнай палітыкі шантажу і пагроз, што грунтавалася на ўпэўненасці ў ўласнай бяспецы і беспакаранасці, адныны, калі і не вычарпаныя, дык прынамсі зведзеныя да мінімуму.

Па-чацвёртае, сітуацыя выявіла поўны калапс сістэмы грамадзянскай абароны насельніцтва ад пагроз. Сігналы апавяшчэння не распаўсюджваюцца, ніякіх сховішчаў няма.

Улада злоўжывае падтрыманнем іміджу СВА, што ідзе хоць і па нанава зацверджаным, але ўсё ж такі плане, на шкоду бяспецы насельніцтва. Натуральна, гэта робіцца пад выглядам адсутнасці ваеннага становішча ў Маскве і на большай частцы тэрыторыі краіны.

Але гэта вельмі важны фактар, які хоць і дзейнічае самастойна, тым не менш яго варта ўлічваць у псіхалагічнай вайне супраць гэтага народа. Улада не мае ні магчымасцей, ні жадання займацца абаронай свайго насельніцтва ва ўмовах нават даволі абмежаваных пагроз. Высновы гэты народ павінен рабіць сам.

Па-пятае, мне ўчора давялося праглядзець нямала відэаматэрыялаў, размешчаных у сетках і знятых галоўным чынам з Брацеева, бо адтуль найлепшы агляд завода. У каментарах жанчын — страх і эмоцыі. У каментарах мужчын фігуруюць нараканні з нагоды СПА, а таксама азлобленасць у дачыненні да «хахлоў і тых піндосаў, якія іх падтрымліваюць» як устойлівы трэнд.

Бясспрэчна, гэта не прадстаўнічая выбарка і не дае падстаў рабіць высновы на яе падставе. Але меркаванне фармуецца і асадак застаецца. Расіяне валодаюць вельмі спецыфічнай міралюбнасцю, і іх антываенныя погляды моцна абмежаваныя плодамі вайны.

Па-шостае, вывад з ладу МНПЗ несумненна паўплывае на забеспячэнне палівам Маскоўскага рэгіёна. Гэта больш за траціну бензіну, палова дызельнага паліва і істотная частка авіяцыйнага паліва для МАУ. Больш за тое — гэта найсучаснейшы комплекс, што выпускаў паліва класа «Еўра-5». Адпаведна, для забеспячэння Масквы спатрэбяцца пастаўкі з Яраслаўля, Рязані і Ніжняга Ноўгарада.

Перакрыць лагістыку для Крыму УСУ змаглі дастаткова эфектыўна. Цяпер уся справа ў ўскладненні лагістыкі для Масквы. Натуральна, пры ўмове нежадання Крамля спыняць вайну.

Па-сёмае, учарашнія падзеі ў Маскве падсвятляюць яшчэ адну важную праблему. Якія магчымасці ўлады кантраляваць Маскву, што знаходзіцца пад ударамі УСУ, і, адпаведна, якія магчымасці грамадзянскага пратэсту. Прасцей кажучы, якая мінімальная колькасць людзей павінна выйсці на вуліцы да Крамля, каб схаваны ў бункеры У. Пуцін і яго ўлада былі змеценыя?

Раней я прыводзіў канкрэтныя разлікі. Уся Росгвардыя здольная ўтрымліваць пратэсты не больш як паўмільёна чалавек у Расіі цягам не больш як дзесяці гадзін. А колькі «касманаўтаў» можа выставіць улада ва ўмовах нестабільнай сітуацыі на фронце і лятучых над горадам вечак ад рэзервуараў?

Усё зводзіцца да таго, што на сёння істотнай колькасці пратэстоўцаў пакуль няма. Ці пакуль не было.

Але на фоне бясконцых размоў пра чорных лебедзяў усё ж хочацца зразумець — срэбрыстая металічная вечка рэзервуара вагой прыкладна ў паўтону, што ляцела над Масквой, можа сыграць ролю гэтага чорнага лебедзя ці яшчэ не?

А калі яшчэ не, дык што ў такім разе павінна з'явіцца ў маскоўскім небе і на каго яно павінна ўпасці.

Віталь Гінзбург, kasparovru.com