Зяленскі пасылае сігнал Лукашэнку
- 22.06.2026, 13:36
Узброеныя сілы Украіны маюць спіс з 500 мэтаў на тэрыторыі Беларусі.
Ачаг напружанасці — Беларусь. Дыктатар Лукашэнка знаходзіцца ў залежнасці ад Пуціна, але не з’яўляецца цалкам падкантрольным васалам. З аднаго боку, ён адмовіўся наўпрост уступаць у вайну на баку Расіі, заявіўшы, што не дазволіць беларусам ператварыцца ў «фарш». З другога — ён дазваляе расійскім войскам выкарыстоўваць інфраструктуру на тэрыторыі Беларусі і запускаць беспілотнікі і ракеты праз яе паветраную прастору, піша кіраўнік кансалтынгавай кампаніі «Mayak Intelligence» Марк Галеоці для The Spectator (пераклад — сайт Charter97.org).
Не толькі ў Мінску і Маскве, але і ў многіх еўрапейскіх сталіцах расце занепакоенасць тым, што прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі, натхнёны нядаўнімі поспехамі, можа зайсці занадта далёка.
Пасля прарыву ў глыб расійскай тэрыторыі Уладзімір Зяленскі ўзмацніў рыторыку ў дачыненні да Беларусі.
Яшчэ ў лютым ён заклікаў НАТА разглядаць ракеты «Арэшнік», размешчаныя ў Беларусі, як законныя мэты, незалежна ад таго, ці былі яны задзейнічаныя. У мінулым месяцы, пасля (непацверджаных) заяваў пра тое, што Мінск разглядае магчымасць удзелу ў новым расійскім наступе на Чарнігаў, ён папярэдзіў Лукашэнку, каб той «усведамляў наступствы агрэсіі супраць Украіны». Кіраўнік украінскіх сіл беспілотнікаў заявіў, што мае спіс з 500 мэтаў на тэрыторыі Беларусі, якія могуць быць паражаныя.
У развіццё тэмы адзін з дараднікаў Зяленскага наўпрост пагразіў Лукашэнку: «Як асцярожны чалавек, які хоча дажыць да пенсіі, яму сёння лепш проста памаўчаць».
Лукашэнка заняў прымірэнчую пазіцыю, прапанаваўшы асабістую сустрэчу з Зяленскім «дзе заўгодна — ва Украіне ці Беларусі», каб абмеркаваць заклапочанасці. У аўторак ён пайшоў далей, заявіўшы, што Беларусь не ўяўляе вайсковай пагрозы для Украіны, і нават выбачыўся за ранейшыя рэзкія выказванні.
У пятніцу Зяленскі дапусціў магчымасць прамых удараў па Беларусі. Ён падкрэсліў важнасць сістэм рэтрансляцыі сувязі ў прыгранічных рэгіёнах, заявіўшы, што яны выкарыстоўваюцца для каардынацыі расійскіх беспілотнікаў, і запатрабаваў іх адключэння.
Ён вызначыў тыднёвы тэрмін, пагражаючы: калі гэтага не адбудзецца, «мы зробім гэта самі».
Ці сапраўды Зяленскі плануе прамыя атакі на Беларусь? Калі так, ці абмяжуецца ён ударамі па гэтых станцыях, улічваючы, што беларускія прадпрыемствы звязаныя з расійскім абаронна-прамысловым комплексам, а два нафтаперапрацоўчыя заводы забяспечваюць хай і невялікія, але важныя пастаўкі паліва для Расіі, асабліва на фоне атак на яе ўласныя НПЗ?
Былы славацкі дыпламат Балаш Ярабік, які ўважліва сочыць за ўкраінска-беларускімі адносінамі, заявіў у X, што «рызыка ўкраінскіх удараў па мэтах у Беларусі цяпер самая высокая з 2022 года, хаця гэта не азначае аўтаматычнага рашэння аб эскалацыі».
На яго думку, гэта хутчэй сігнал і папярэджанне Лукашэнку пра наступствы падтрымкі Масквы, а таксама спосаб узмацніць ціск на яго рэжым.
Удар па трэцяй краіне за ўскосную падтрымку ворага стварае небяспечны прэцэдэнт. Масква ўжо вядзе кампанію нізкаўзроўневых атак і дыверсій у Еўропе, гэтак жа як і Кіеў, паводле паведамленняў, меў дачыненне да сабатажу газаправода «Паўночны паток» у 2022 годзе.
Аднак Пуцін з усё большай увагай назірае, колькі прамысловых і лагістычных аб’ектаў, звязаных з вайной ва Украіне, знаходзяцца ў Еўропе. Хоць перспектыва адкрытага канфлікту з НАТА застаецца надзвычай малаверагоднай, Крэмль можа ўзмацніць схаваныя аперацыі супраць інфраструктуры — чыгунак, заводаў і іншых аб’ектаў. Гэта, у сваю чаргу, можа справакаваць сустрэчныя дзеянні з боку Еўропы. Тое, што адбываецца ў Мінску, не абавязкова застаецца толькі ў Мінску.