Як мінчукі выжываюць пры 33 °C

• 29.06.2026, 14:45

Яны падзяліліся лайфхакамі.

Здавалася б, пасля такой снежнай і халоднай зімы ўсім нам трэба радавацца цёпламу лету і актыўнаму сонцу. Але спёка многім прыносіць яшчэ большы дыскамфорт. Нікому не падабаецца пацець, пакутаваць ад недахопу свежага паветра, рызыкаваць з адчыненымі вокнамі, а то і прастуджвацца праз скразнякі. Як уратавацца ад спёкі? У дзень, калі чакаецца абсалютны тэмпературны рэкорд, Realt сабраў лайфхакі.

Пра свае спосабы барацьбы са спёкай распавяла Кацярына:

— Я стараюся зрабіць скразняк. Але пры такіх тэмпературах, як цяпер, яго звычайна няма. Мой максімум — намочыць адзенне, так можна пратрымацца хвілін 10. Ну і шмат піць, вядома.

Мінчанка Хрысціна падзялілася іншым досведам:

— Ведаеце, які галоўны лайфхак? Мы купілі кватэру каля лесу на другім паверсе! А да гэтага жылі ў хрушчоўцы на трэцім, дзе летам сонца свяціла з ранку да 4-й гадзіны дня. Гэта, вядома, яшчэ тое катаванне, нягледзячы на тое, што ў двары былі дрэвы, але іх, на жаль, вясной і восенню абразалі, таму яны пэўным чынам страчвалі сваю крону і ўжо не так абаранялі ад сонца.

Потым мы пераехалі бліжэй да лесу, у Копішча, дзе прыкладна ў 200 метрах ад кватэры — лес. І ён сам па сабе дорыць проста неверагодныя адчуванні, цудоўны іглічны пах. Зямля там не так моцна награваецца, таму прахалода адтуль увечары проста ратуе. Свежасць літаральна пранікае праз вокны. І яшчэ адзін момант. Перад намі стаяць шматпавярхоўкі, якія часткова перакрываюць і бяруць на сябе сонечныя прамяні. Таму летам, нават цяпер, мы спім пад ватнымі коўдрамі. І вокны на балконе ў нас не заўсёды расчынены насцеж, толькі на праветрыванне. Гэта, вядома, проста нейкі падарунак лёсу. Пад падлогай на кухні і часткова ў калідоры ідзе труба з халоднай вадой, бо пад нашай кватэрай камерцыйнае памяшканне. Дзякуючы гэтаму наша падлога не награваецца, да таго ж на ёй светлы ламінат. Усё гэта вельмі дапамагае.

Наталля, якая паспела пажыць і ў інтэрнаце, і ў хрушчоўцы, дзе сцены былі даволі тоўстымі і добра трымалі цяпло, дапаўняе:

— Я ведаю такі класны лайфхак. Улетку ж самае складанае — заснуць, бо нават пасля душа кладзешся, і табе вельмі некамфортна. Я захоўваю бутэлькі з-пад вады і напояў. Наліваю туды халодную ваду, стаўлю іх у маразілку, а на ноч дастаю і кладу ў пасцельную бялізну. Так у мяне астывае пасцель — і я сплю пэўны час даволі камфортна. Вядома, усё гэта растае, але можна пакласці бутэлькі ў пакет. Адчуванні — вау! Так я магу спаць даволі доўга, не мучыцца, не прачынацца, не паміраючы ад спёкі.

Кацярына — жыхарка дзевяціпавярхоўкі, даволі старой, — падзялілася сваім досведам:

— Удзень зачыняю вокны шчыльнымі шторамі. Бліжэй да вечара, калі тэмпература спадае, адчыняю. Вокны на праветрыванне адчыняю па ўсёй кватэры. Калі працую з дому, то сяджу не за сталом, а на падлозе — там прахаладней. А яшчэ ўключаю ўвільгатняльнік паветра. Ён нібыта стварае трапічны клімат.

Марыя адзначыла, што вельмі важна, на які бок свету выходзяць вокны:

— У нас, напрыклад, гэта захад. То бок раніцай і ўдзень дома прыемная прахалода, цень. А ўвечары трэба ісці гуляць — у паркі, да вадаёмаў. Можна з'ездзіць да Свіслачы або на Мінскае мора. Увогуле, я аддаю перавагу падладжваць свой рэжым. Яшчэ я люблю расчыняць вокны насцеж і рабіць скразнякі. Але тут варта быць вельмі асцярожнай: часам навальніца з моцным ветрам налятае за лічаныя хвіліны. І тады трэба бегчы закрываць вокны, каб шкло не пашкодзілася, а з падваконнікаў нічога не здуло. Вядома, сыходзячы з дому нават ненадоўга, таксама ўсё зачыняць. І памятаць пра дзяцей і хатніх жывёл: з імі — ніякіх адчыненых вокнаў.

Не магу і адчыніць акно на ноч: зранку едзе смеццявоз, потым — машыны на рампу ў суседнюю краму. Даводзіцца выбіраць паміж цішынёй і свежым паветрам. Ратуе, зноў жа, тое, што раніцай у нас сонца мінімум.

Дарэчы, раней, калі мы з бацькамі жылі ў больш гарачай кватэры, мы вельмі любілі спаць пад мокрымі прасцінамі. Гэта даволі цікавы досвед, галоўнае — не змерзнуць да раніцы. Яшчэ варыянт — спаць на падлозе, але такую жорсткую паверхню здольны вытрымаць толькі мой тата.

Дар'я, якая нядаўна зрабіла рамонт, параўнала «да» і «пасля» на ўласных адчуваннях:

— Нарэшце я вырашыла ўкласціся ў свой камфорт. Па-першае, набыла вельмі шчыльныя шторы, практычна блэкаўт. У спёку яны вельмі добра абараняюць. Па-другое, я паставіла кандыцыянер. Ён зручны тым, што ў спёку працуе на ахалоджванне, а восенню і вясной, пакуль яшчэ не ўключылі батарэі, ім можна прагрэцца. Прызнаюся, гэта мяне трошкі разбалавала. Цяпер, калі іду ў кавярню, у рэстаран, а там няма кандыцыянера і даволі горача, я магу разгарнуцца і пайсці ў іншае месца.