Выманіць звера з логава

• Уладзімір Пастухоў
• 7.06.2026, 14:52

Пра таемныя сэнсы, ушытыя ў ліст Зяленскага.

Мы з Барысам вырашылі перанесці на «Кухню» стыхійна завязаную дыскусію пра таемныя сэнсы, ушытыя ў ліст Зяленскага, калі, вядома, лічыць, што такія там ёсць. Ад сябе дадам, што прысутнасць Нявзорава ва Украіне безумоўна адбілася на стылі ліста — з мастацтвам абражаць там усё добра. Урэшце, у гэтым жанры Зяленскаму майстар-клас не патрэбны — сам спраўіцца.

У цэлым у яго ўсё атрымалася: абразіў знатна і па справе, застаецца толькі зразумець — навошта. Калі адкінуць версію, што проста душа прасіла, дык павінна ж быць у гэтага паслання нейкая мэта? Постфактум да эфіру, цяпер «астылай галавой» я магу сказаць, што адзінае, у чым я ўпэўнены, — гэта тое, што адбылося, — правакацыя. А вось што менавіта хацеў справакаваць Зяленскі, мне пакуль складана сказаць. Тут застаецца шырокае поле для інтэрпрэтацый.

Інтуітыўна мне здаецца, што Зяленскі хоча скарыстацца тым, што брытанцы называюць momentum, і прымусіць Пуціна здзейсніць нейкую фатальную эмацыйную памылку, якая прывяла б да спынення вайны на гэтай высокай ноце, то бок больш-менш на ўкраінскіх умовах да зімы, якая не абяцае быць «ласковым маем». Вось такая эвалюцыя стратэгіі: ад «міру праз сілу» да «міру праз правакацыю».

Гэта такая постмадэрнісцкая форма старажытнарускага «Іду на вы!». Але мэта, як тады, так і цяпер, — выманіць звера з логава. Няхай выйдзе ў поле, а там будзе відаць. Што менавіта павінна пасля гэтага паследаваць, судзіць не бяруся — я не ваенны стратэг. Але, хутчэй за ўсё, гэтыя веды і не спатрэбяцца, бо звер не выманіцца. Ён вопытны і асцярожны, будзе сядзець глыбока ў сваёй бярлозе і чакаць. Дарэчы, можа там і сам урэшце-рэшт замерзнуць, калі зіма акажыцца вельмі доўгай. Але гэта дакладна не адразу і, відаць, вельмі не хутка.

Так ці інакш, ліст Зяленскага — не прахадная з’ява, як мне спачатку падалося, а пэўная гістарычная адсечка. І ўвогуле цяпер, калі ўсе супакоіліся, яно больш выглядае як пасланне Трампу, а не Пуціну. І тут адбываецца фантастычная трансфармацыя сэнсаў, бо пад гэтым вуглом гледжання ліст «пра мір» выглядае як абвяшчэнне пра пачатак новага зацяжнога этапу вайны.

Зяленскі амаль прамым тэкстам кажа Трампу: я выжыў, а ты выйшаў з гульні, еўрапейцы занялі тваё месца, і табе воляй-няволяй давядзецца падцягвацца ўслед за імі, ты цяпер не банкуеш, а сядзіш за агульным сталом у якасці аднаго з нас, а што да «духу Анкарыджа», дык ідзі і закапай яго ў дальнім куце свайго поля для гольфа. Цікава, што будзе, калі хтосьці з дабражадальнікаў перакладзе Трампу гэтае пасланне з дыпламатычнай на паняційную мову? Уласна, Пуцін гэтую ноту пачуў і свой адказ адразу напісаў як данос.

У цэлым я чакаю развіцця падзей з пэўным напружаннем, бо не з’яўляюся прыхільнікам гэтага жанру. Вядома, што добра хаміць той, хто хаміць без наступстваў, а тут яны гарантавана будуць…

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»