Сырскі выказаўся пра канфлікт з Фёдаравым і папрасіў прабачэння
- 20.07.2026, 20:13
Галоўнакамандуючы ЗСУ заклікаў не ператвараць працоўныя спрэчкі ў палітычнае супрацьстаянне.
Пасля гучнага грамадскага рэзанансу вакол адстаўкі Міхаіла Фёдарава з пасады міністра абароны галоўнакамандуючы ЗСУ Аляксандр Сырскі пракаментаваў чуткі пра канфлікт і папрасіў прабачэння.
Пра гэта паведамляе Charter97.org са спасылкай на аўтарскую калонку Сырскага на Militarnyi.
Паводле слоў Сырскага, для яго стала нечаканасцю пачуць пра нібыта канфлікт з Фёдаравым. Ён адзначыў, што заўсёды ўспрымаў іх адносіны як працоўныя, нягледзячы на розныя пазіцыі па асобных пытаннях.
«Для мяне было нечакана даведацца, што ў нас са спадаром міністрам быў канфлікт. Я ўспрымаў нашы адносіны як працоўныя: са складанымі пытаннямі, з рознымі пазіцыямі. Так і павінна быць паміж двума інстытутамі падчас Вялікай вайны», — напісаў ён.
Галоўнакамандуючы таксама звярнуўся да Фёдарава.
«Калі я каго-небудзь чымсьці пакрыўдзіў: Міхаіл Альбертавіч, прабачце. Бываю жорсткім. Але прашу і вас, і ўсіх, хто цяпер з захапленнем сочыць за гэтай гісторыяй: давайце сканцэнтруемся не на асабістым, а на глабальным. На перамозе», — падкрэсліў Сырскі.
Ён падкрэсліў, што ніводзін чалавек не больш важны за дзяржаву, а спробы звесці вайну да супрацьстаяння асобных службовых асоб толькі гуляюць на карысць Расіі.
«Украіна больш за Фёдарава, Сырскага і любога з нас. Украіна выстаіць не таму, што ў ёй ёсць незамяняльныя людзі, а таму, што ў ёй ёсць армія, інстытуты і мільёны людзей, якія робяць сваю працу. Звесці гэтую вайну да супрацьстаяння двух асоб — самая вялікая паслуга, якую мы можам аказаць ворагу», — адзначыў галоўнакамандуючы.
Паводле слоў Сырскага, яго таксама непакоіць тое, што грамадства ўсё больш дзеліцца на «лагер Фёдарава» і «лагер Сырскага». Ён падкрэсліў, што пытанні кантрактаў, закупак або мабілізацыі значна складанейшыя за дыскусіі ў сацыяльных сетках і не могуць вырашацца лозунгамі.
Асобна галоўнакамандуючы падкрэсліў, што перамогу забяспечвае перадусім штодзённая праца, а не публічныя канфлікты або інфармацыйныя кампаніі.
«І другое меркаванне, з якога вынікае ўсё, што я скажу далей: вайну выйграе рэальная праца, а не публічная драма вакол яе», — падсумаваў ён.