Пуцінская ўлада працуе супраць самой сябе

• Аббас Галлямов
• 4.07.2026, 19:31

Рэжым сам знішчае астаткі сваёй сацыяльнай базы.

Контррэвалюцыя, якая ў барацьбе з надыходзячай рэвалюцыяй заходзіць занадта далёка, сама становіцца рэвалюцыйным фактарам. Яна ўцягвае абывацеля ў палітыку і робіць гэта груба — у форме загаду, які патрабуе беспрэчнага падпарадкавання. Пуцінская формула добра вядомая: «Падабаецца, не падабаецца — трывай, мая прыгажуня».

Такая бесцэрэмоннасць абурае абывацеля. Менавіта гэта адбываецца цяпер, напрыклад, у сітуацыі з адключэннямі інтэрнэту. Пытанне «які чорт?!» лунае над краінай. Тое самае адбываецца ў момант, калі збянтэжаны адсутнасцю бензіну грамадзянін чуе ад улады, што вінаваты ў ўзнікненні дэфіцыту паліва не яны, а ён — «мяшчанін, які паддаўся паніцы».

Палітызуючыся, абывацель аказваецца вымушаны выбіраць бок у канфлікце, і ім усё часцей становіцца не ўлада, а апазіцыя. Калі ў 2000-х гэта яна стварала «дыскамфорт», падымаючы скандалы, «уносячы раскол» і парушаючы ідылічную карціну «народнага адзінства», то цяпер гэта робіць улада. Апазіцыя дастаўляе куды менш непакою. Гэта ж не яна блакуе звыклыя сацсеткі, лезе да дзяцей са сваімі «ўрокамі пра галоўнае», прымушае кланяцца адкідам, што апранулі тогу «герояў СВА», пазбаўляе абывацеля магчымасці схадзіць на выхадных у кінатэатр, каб паглядзець добрае кіно, бо замест нармальнага кіно там паказваюць толькі нізкасортную прапаганду. Гэта не апазіцыя прымушае студэнтаў падпісваць кантракты на службу ў войсках беспілотнай авіяцыі, патрабуе ад школьніц нараджаць і не дае ім апранацца ў квадраберы. Гэта не апазіцыя крыміналізавала слова «мір» і не яна стварыла дэфіцыт бензіну.

Думаю, што цяпер мы можам даволі ўпэўнена канстатаваць канчатковае замацаванне новага трэнду: падзенне папулярнасці ўладаў набыло самападтрымліўны і самаўзнаўляльны характар. Цяпер яны самі робяць усё, што патрэбна, для знішчэння рэшткаў уласнай сацыяльнай базы.

Аббас Галлямов, Facebook