The Telegraph: Крэмль выкарыстоўвае дзясятак двайнікоў
- 8.07.2026, 7:54
У Пуціна развіваецца параноя.
Расійскі дыктатар Уладзімір Пуцін павялічыў колькасць сваёй асабістай аховы да больш чым 800 афіцэраў. Такі крок не дзіўны для аўтарытарнага лідара, які прыйшоў да ўлады сілавымі метадамі і баіцца замахаў. Пра гэта піша The Telegraph са спасылкай на даследчыка ваеннай гісторыі Пітэра Кэддык-Адамса.
Паводле яго слоў, аўтакратычныя рэжымы трымаюцца на разгалінаванай сістэме бяспекі, якая кантралюе не толькі дзеянні, але і думкі грамадзян. У Расіі гэтую ролю выконвае ФСБ, што, на думку эксперта, ператварылася ў «дзяржаву ў дзяржаве», дзе велізарную ролю адыгрываюць сачэнне і сетка інфарматараў.
Гісторык адзначае, што для падобных рэжымаў любое адхіленне ад нормы можа ўспрымацца як пагроза самой дзяржаве, паколькі дыктатар фактычна атаясамлівае сябе з ёй. Менавіта таму ствараюцца следчыя ізалятары, рэпрэсіўныя структуры і спецыяльныя падраздзяленні для ўстаранення праціўнікаў.
На думку Кэддык-Адамса, Пуцін, як і Адольф Гітлер у свой час, становіцца ўсё больш апантаны ўласнай бяспекай, разлічваючы, што сучасныя тэхналогіі і шматлікія сілавыя структуры змогуць нейтралізаваць любыя пагрозы.
Ахову Пуціна павялічылі пасля забойства генерала
Асабістую бяспеку Пуціна забяспечвае ФСБ, агульная колькасць якой ацэньваецца прыкладна ў 50 тысяч супрацоўнікаў. Унутранае падраздзяленне, якое непасрэдна адказвае за ахову прэзідэнта РФ і яго бліжэйшага атачэння, павялічылі з 785 да 812 чалавек.
Як мяркуе даследчык, дадаткова былі набраныя 27 спецыялістаў па кіраванні беспілотнікамі. На яго думку, узмацненне аховы звязана з забойствам лаяльнага Крамлю генерала Фаніля Сарварава у снежні 2025 года.
Пасля гэтага супрацоўнікам, якія працуюць побач з Пуціным, забаранілі карыстацца грамадскім транспартам і мабільнымі тэлефонамі. Падчас перамяшчэнняў расійскага лідара рэгулярна глушыцца мабільная сувязь, а ключавыя супрацоўнікі атрымалі кевларавыя парасоны.
Двайнікі, аднолькавыя кабінеты і дэгустатары ежы
Паводле дадзеных аўтара публікацыі, Пуцін працягвае выкарыстоўваць да дзесяці двайнікоў і некалькі аднолькава абсталяваных працоўных кабінетаў у Маскве, Санкт-Пецярбургу, загарадных рэзідэнцыях і нават у спецыяльным цягніку. Гэта дазваляе хаваць яго рэальнае месцазнаходжанне, у тым ліку падчас відэаканферэнцый.
Акрамя таго, сістэмы назірання ўсталяваныя нават у дамах кухараў, фатографаў і целаахоўнікаў, якія абслугоўваюць кіраўніка Крамля.
Кэддык-Адамс таксама звярнуў увагу на сямейную гісторыю Пуціна. Яго дзед Спірыдон Пуцін працаваў кухарам у Уладзіміра Леніна і Іосіфа Сталіна, а сам расійскі лідар, паводле слоў даследчыка, вырас на аповедах пра працу дзеда для савецкай эліты. Гісторык лічыць, што менавіта таму Пуцін карыстаецца паслугамі дэгустатараў ежы, баючыся магчымага атручвання.
У завяршэнне Кэддык-Адамс праводзіць паралель з апошнімі гадамі жыцця Гітлера, адзначаючы, што дыктатару даводзіцца пастаянна жыць у чаканні замаху, тады як яго праціўнікам дастаткова дасягнуць поспеху толькі аднойчы. На думку даследчыка, Пуцін паступова рухаецца па падобным шляху.