Беларус ператварыў 64 тоны валуноў у гіганцкі фантан
- 10.08.2026, 14:13
На незвычайны праект пайшло дзесяць месяцаў.
Дзесяць месяцаў працы, каля 64 тон каменю, дзясяткі валуноў і некалькі паездак у кар’ер — так выглядае самы маштабны праект брэсцкага рамесніка Уладзіслава, які пабудаваў для прыватнай сядзібы велізарны фантан з натуральнага каменю. Onlíner распытаў хлопца, як з’явілася гэтая ідэя і з якімі нечаканымі цяжкасцямі яму давялося сутыкнуцца.
Раней сайт Charter97.org ужо распавядаў пра рамесніка з Брэста Уладзіслава, які выразаў ванну з сямітонавага валуна. Цяпер ён узяўся за яшчэ больш амбіцыйны праект і пабудаваў фантан з 64 тон каменю.
У верасні мінулага года хлопцу прапанавалі пабудаваць для прыватнай сядзібы вялікі фантан з натуральнага каменю. Ідэя нашаму герою адразу спадабалася, хоць за падобныя праекты ён раней не браўся.
— На тэрыторыі сядзібы заказчыка было вялікае возера, і ён адразу сказаў, што хоча зрабіць побач з ім вялікі фантан — каб ён стаў галоўным аб’ектам. Мы пачалі ўсё замяраць, і высветлілася, што фантан атрымаецца прыкладна 13 метраў у даўжыню.
Ніякіх гатовых чарцяжоў або эскізаў у заказчыка не было, ён проста распавёў, што наверсе фантана вада павінна «нараджацца», а потым паступова сцякаць уніз па чашах. Самі камяні павінны быць укладзены адзін на адзін, як піраміда. Шчыра кажучы, у той момант я і сам яшчэ не разумеў, як усё гэта павінна выглядаць у выніку. У галаве была толькі агульная ідэя.
Калі вярнуўся дадому, амаль тыдзень думаў над праектам, а потым зрабіў невялікі працоўны макет з каменю. Гэта была паменшаная копія будучага фантана, па якой ужо можна было зразумець, як будзе цячы вада і як увогуле павінна працаваць канструкцыя. Прыехаў з гэтым макетам назад у сядзібу, паказаў яго заказчыкам, і пасля гэтага мы канчаткова дамовіліся, што бярэмся за працу.
Потым Улад разлічыў, што для праекта спатрэбіцца каля 40 каменных чараў — калі перавесці ў вагу, гэта парадку 24 тон валуноў. Але ў працэсе працы іх спатрэбілася амаль у два разы больш.
— Я прыкладна разумеў, што спатрэбіцца каля 40 каменных чараў. Заказчык адразу купіў 24 тоны валуноў, і я пачаў іх апрацоўваць. Чары спецыяльна рабіў з запасам, бо думаў: раптам пры перавозцы які-небудзь камень трэсне або не вытрымае.
Калі пачалі збіраць канструкцыю, стала зразумела, што маштаб зусім не той, які я ўяўляў спачатку. Мы паставілі прыкладна пяць чараў адна на адну, і кожны наступны камень дадаваў канструкцыі каля 30 сантыметраў вышыні. То бок фантан рос значна хутчэй, чым трэба было. Давялося ўсё разабраць, зноў ехаць у кар’ер і купляць яшчэ камень.
Усяго на фантан пайшло 64 тоны каменю — калі лічыць менавіта валуны, то гэта прыкладна 70—80 штук. Адны былі невялікія, па 400 кілаграмаў, іншыя важылі па 2 тоны.
Я ездзіў у кар’ер і выбіраў літаральна кожны камень. Многія ляжалі ў велізарных кучах, некаторыя наогул былі напалову закопаныя ў зямлю. Іх даводзілася раскопваць, глядзець з усіх бакоў і ўяўляць, як менавіта гэты валун устане ў канструкцыю. Калі камяні прывозілі да мяне, я адразу адзначаў, дзе іх трэба зрэзаць, якім бокам яны будуць ляжаць, дзе будзе верх, дзе ніз.
Сам па сабе камень каштуе недараго, больш за ўсё пацягнула дастаўка. Адна толькі перавозка абыходзілася прыкладна ў $600—700 у адзін бок. Пры гэтым спачатку валуны трэба было прывезці да мяне, каб апрацаваць, а потым ужо адправіць на аб’ект.
— А паміж сабой камяні бетонам склейвалі?
— Насамрэч, бетону там зусім няшмат, у асноўным усё трымаецца за кошт уласнай вагі. Верхнія валуны прыціскаюць ніжнія, па баках яны таксама падпертыя камянямі. Бетон выкарыстоўвалі проста для падстрахоўкі. Саму канструкцыю ставілі на падмурак, які гаспадары залілі яшчэ да майго прыезду. Калі б гэты фантан стаяў на зямлі, то пад сваёй вагой ён бы проста сышоў у зямлю.
— Вада адразу сцякала як трэба?
— Спачатку мы сабралі некалькі валуноў, зверху паставілі чары, потым я прасвідраваў адтуліну праз усю канструкцыю, працягнулі шланг, сабралі ўсё назад, уключаем… а вада не ідзе. Недзе шланг пераціснула, і давялося зноў усё разбіраць. У выніку замест шланга паставілі трубу з нержавейкі і потым ужо нанова ўсё збіралі.
Увогуле, такіх момантаў хапала. Здаецца, што ўжо ўсё, засталося толькі ўключыць фантан, — а потым знаходзіцца нейкая драбяза, з-за якой даводзіцца рабіць працу нанова. Таму сам мантаж хоць і заняў каля двух тыдняў, але нерваў патрапаў больш за ўсё.
Інструмента за гэты час таксама пайшло нямала. Толькі алмазных дыскаў я стачыў некалькі дзесяткаў. Яны, здавалася б, разлічаны на камень, але, калі штодня рэжаш граніт і валуны, выдатак атрымліваецца вельмі сур’ёзны. Балгаркі таксама не вытрымлівалі. За час працы над гэтым праектам некалькі штук проста выйшлі з ладу.
На рэалізацыю ўсяго праекта ў Улада пайшло каля дзесяці месяцаў.
Інструмента за гэты час таксама пайшло нямала. Толькі алмазных дыскаў я стачыў некалькі дзесяткаў. Яны, здавалася б, разлічаны на камень, але, калі штодня рэжаш граніт і валуны, выдатак атрымліваецца вельмі сур’ёзны. Балгаркі таксама не вытрымлівалі. За час працы над гэтым праектам некалькі штук проста выйшлі з ладу.
На рэалізацыю ўсяго праекта ў Улада пайшло каля дзесяці месяцаў.
— Калі вас папросяць зрабіць падобны фантан, колькі ён будзе каштаваць?
— Шчыра кажучы, калі глядзець толькі на грошы, то гэты праект наўрад ці можна назваць вельмі выгадным. Для мяне гэта быў хутчэй выклік, мне хацелася зразумець, ці атрымаецца ўвогуле рэалізаваць такую ідэю. І цяпер, калі я прыязджаю і бачу, як працуе гэты фантан, разумею, што яно таго варта.
Калі б мне цяпер зноў прапанавалі зрабіць дакладна такі ж фантан, гэта каштавала б каля 50 тысяч беларускіх рублёў.