Лукашэнка выйшаў на самога сябе
- Telegram-канал «Лісты да дачкі»
- 4.08.2026, 11:09
Хто сапраўдны дармаед?
Мінула ўжо амаль два тыдні з таго часу, як нехта загадаў адправіць нядбайных аграрыяў у войскі. Ну, каб іх там паелі камары і мошкі. Бо ў краіне бітва за ўраджай, а працоўных рук не стае.
Але, як я міжволі заўважыў, за два тыдні ні аднаго нядбайнага аграрыя на корм камарам і мошкам так і не адправілі. А я табе яшчэ больш скажу. У Магілёўскай вобласці гэтых нядбайных аграрыяў налічылі сорак чалавек. У Гродзенскай вобласці нядбайных набралася на адзін узвод.
Каб правільна разумець маштабы. Атрымліваецца, што ў Магілёўскай вобласці доля нядбайных аграрыяў складае прыблізна адну дзесятую працэнта ад усіх занятых у сельскай гаспадарцы. У Гродзенскай, адпаведна, у два разы менш. Іншыя вобласці колькаснымі паказальнікамі не хваліліліся, але я нешта сумняваюся, каб аграрыі Брэсцкай вобласці былі ў шмат разоў больш нядбайныя, чым у Магілёўскай.
То-бок два тыдні важныя дзяржаўныя людзі мітусіліся на ўсю краіну. Усе былі нечым занятыя. Усе бегалі, усе нешта рабілі. Справаздачы справаздаваліся, спісы запісваліся, камандзіровачныя камандзіраваліся. Усе былі пры справе.
І ў выніку ўсёй гэтай бурнай дзейнасці ўсе гэтыя важныя дзяржаўныя людзі прынеслі ўмоўную карысць прыблізна ў трыццаць разоў ніжэйшую за стандартны ўзровень статыстычнай хібнасці.
Ну якая ж гэта карысць? Падазраю, што за гэтыя два тыдні важныя дзяржаўныя людзі патрацілі на сваю бурную дзейнасць больш, чым выяўленыя нядбайныя работнікі маглі б нарабіць шкоды за ўвесь свой працоўны век.
Пры гэтым, зноў жа звяртаю тваю ўвагу, што ні аднаго нядбайнага работніка яны ў войскі так і не адправілі. Там ураджай церпіць поўнае і безагаворачнае паражэнне, а мошкі на паўднёвых рубяжах дагэтуль гудзяць галодныя.
І нешта мяне ўжо пачалі грызці цьмяныя сумневы. Можа, важныя дзяржаўныя людзі сабатуюць свайму гаранту яго адказныя даручэнні? То-бок паказваюць па тэлевізары бурную дзейнасць, а самі нічога не робяць. Як кажуць, «выкупляюць дурноту законаў неабавязковасцю іх выканання».
Хаця, насамрэч, я нічога такога пра важных дзяржаўных людзей, вядома, думаць не магу. І ты не смей. Важныя дзяржаўныя людзі сабе такога дазволіць не могуць. Тым больш групай асоб і па папярэдняй змове.
Калі б важныя дзяржаўныя людзі маглі сабе што-небудзь дазволіць групай асоб і па папярэдняй змове, то яны пачалі б з пошукаў новага гаранта.
Таму, насамрэч, я думаю, што дурнота законаў у дадзеным выпадку выкупляецца неэфектыўнасцю іх выканання. Маю на ўвазе: калі дзяржаўныя людзі развучыліся эфектыўна выконваць каштоўныя ўказанні, то са шкоднымі ўказаннямі ў іх нічога эфектыўнага не атрымаецца. Бо няма ніякай прынцыповай розніцы, што менавіта выконваць неэфектыўна.
Скласці спісы нядбайных работнікаў — гэта ж табе не святло ўсім паадключаць. Тут патрэбнае зацікаўленае ўзаемадзеянне ўсіх зацікаўленых. А я нешта сумняваюся, што, напрыклад, дырэктары гаспадарак моцна зацікаўленыя адправіць сваіх работнікаў у войска. Прынамсі, пакуль іх ураджай яшчэ супраціўляецца.
Бо мошкі, вядома, галодныя, але гэтым дырэктарам потым жа за недабіты ўраджай і адказваць.
Таму, калі дзяржаўныя людзі кажуць: «а падайце нам спіс вашых нядбайных работнікаў», гэтыя дырэктары адказваюць: «ды не дай Божа. У нас усе работнікі выключна руплівыя».
А ў выніку, ККД ад дзейнасці важных дзяржаўных людзей атрымліваецца прыблізна такі ж, як ад дармаедаў, якіх яны шукаюць. І нават менш. Бо важным дзяржаўным людзям дзяржава за іх бясплённае дзеянне яшчэ і плаціць.
Telegram-канал «Лісты да дачкі»