Беларуская піяністка пераехала ў Польшчу і за два тыдні набрала поўны клас вучняў
- 23.09.2026, 13:06
Шмат хто з іх упершыню садзіцца за фартэпіяна ў 30 або 40 гадоў.
Хтосьці здзяйсняе дзіцячую мару, а да кагосьці ідэя паспрабаваць прыходзіць ужо ў дарослым узросце. Дар’я — прафесійная піяністка з Беларусі, якая цяпер выкладае ў Польшчы. У гэтай краіне ёй давялося нанова шукаць кліентаў, асвойваць рэкламу і арганізоўваць канцэрты для сваіх вучняў. Яна распавяла выданню MOST пра баязлівыя і смелыя цэны, індывідуальны падыход і кліента, які пратрымаўся ўсяго два заняткі.
Большасць дарослых вучняў Дар’і пачынаюць з нуля. Звычайна ім ад 25 да 40 гадоў.
— У кагосьці была мара навучыцца іграць на фартэпіяна. Хтосьці хадзіў у музычную школу і кінуў. Кагосьці мама не аддала, хоць хацелася. А цяпер чалавек чуе фартэпіяна, бачыць яго і думае: я таксама хачу.
Дар’я займаецца і з дзецьмі — прыкладна з чатырох з паловай гадоў. Сярод яе вучняў беларусы, украінцы, расіяне, казахстанцы. Урокі праходзяць па-руску.
«Гэтае дзіця навучыла мяне працаваць з дзецьмі»
Дар’я пачынала працаваць з дзецьмі ў Беларусі. Расказваючы пра першыя гады выкладання, яна ўжывае жорсткую фармулёўку «скалечаныя дзеці, якія ненавідзяць і мяне, і музыку». Так яна ўзгадвае вучняў, з якімі звыклы ёй акадэмічны падыход не працаваў.
Адна з першых вучаніц Дар’і хутка стамлялася. А маладая выкладчыца вучыла яе так, як прывыкла сама: ноты, рытм, правая рука, левая, шматразовыя паўторы. Не працавала.
— Я разумела, што маё разуменне ўрока фартэпіяна для гэтага дзіцяці зусім не падыходзіць.
Тады Дар’я дадала гульні, танцы, плясканне ў далоні, творчыя заданні і іншыя інструменты, пачала шукаць новыя падручнікі і методыкі.
— Менавіта гэтае дзіця навучыла мяне працаваць з дзецьмі.
Быў і супрацьлеглы выпадак. У Беларусі ў Дар’і займалася дзяўчынка чатырох з паловай гадоў, якая спакойна вытрымлівала паўнавартасны гадзінны ўрок — з нотамі і даволі складанымі для яе ўзросту заданнямі. Звычайна, кажа выкладчыца, такім маленькім дзецям хапае 30–45 хвілін.
Пасля пераезду Дар’я працягвала сачыць за поспехамі дзяўчынкі ў Instagram.
«Вы мяне нічому не можаце навучыць»
А вось адзін дарослы вучань у Кракаве вытрымаў усяго два заняткі. Спачатку мужчына падрабязна распытваў Дар’ю пра тэорыю. На некаторыя пытанні яна сумленна адказвала, што не ведае адказу. У Дар’і ўзнікла адчуванне, што ён прыйшоў хутчэй праверыць выкладчыцу, чым навучыцца іграць.
— Пасля другога ўрока мужчына заявіў: «Вы мяне нічому не можаце навучыць», — і сышоў. Я, шчыра, была ў шоку, — ўзгадвае Дар’я той выпадак, адзначаючы, што за гады выкладання такое здарылася ўпершыню.
Двойчы хацела кінуць музычную школу
Іграць Дар’я пачала ў сямі гадоў. Але за восем гадоў музычнай школы двойчы хацела ўсё кінуць. Мама не ўгаворвала:
— Яна сказала: «Даша, калі не хочаш вучыцца — кідай».
Але яна вырашыла працягнуць.
— Калі мне далі такі выбар, я вырашыла: не, скончу да канца.
Пазней Дар’я перамагла ў конкурсе і вырашыла паступаць далей: скончыла фартэпіяннае аддзяленне Мінскага дзяржаўнага музычнага каледжа імя Міхаіла Глінкі, затым — Беларускую дзяржаўную акадэмію музыкі.
— Музыка была маім жыццём. Усе сябры — музыкі. Я працавала ў музыцы, зарабляла, складала, выступала.
За фартэпіянам Дар’я ўжо каля 28 гадоў, прыкладна дзесяць з іх яна ў асноўным выкладае. Раней больш выступала і працавала канцэртмайстрам.
У Уроцлаве — поўны клас за два тыдні
У Польшчу сям’я Дар’і пераехала ў 2022 годзе. Тады паўстала пытанне: што рабіць з інструментам? Вялікае акустычнае фартэпіяна Дар’я прадала. А ў Польшчы пачала карыстацца ў тым ліку лічбавым — яго перавезці нескладана.
Спачатку сям’я абгрунтавалася ва Уроцлаве. Дар’я арандавала кабінет і размясціла аб’явы.
— За два тыдні я цалкам набрала свой вучэбны клас — столькі вучняў, колькі магла навучаць.
Па яе падліках, каля 95% людзей пасля пробнага занятку заставаліся. Такі попыт Дар’я звязвае ў тым ліку з тым, што тады ў Польшчу прыехала шмат рускамоўных сем’яў.
У Кракаве ніхто не адгукнуўся
Праз год сям’я перабралася ў Кракаў. Але на новым месцы паўтарыць поспех не атрымалася. Першае аб’яўленне не прынесла ніводнага вучня.
Тады Дар’я працягнула распавядаць пра заняткі ў Telegram, Facebook і Instagram. Прыдаліся веды па маркетынгу, якімі яна пачала цікавіцца яшчэ ў Мінску: тады яна праходзіла невялікія курсы па рэкламе і прасоўванні.
— Мала быць проста добрым педагогам, трэба ўмець сябе прадаваць. Гэта бізнес, гэта паслуга, па сутнасці, якую трэба прадаваць, — тлумачыць яна.
Свой Instagram Дар’я называе візітоўкай выкладчыцы. Там яна паказвае фрагменты ўрокаў, выступленні і поспехі вучняў. Яна праводзіць іх справаздачныя канцэрты. Дзякуючы ім чалавек, які ўпершыню сеў за фартэпіяна ў дарослым узросце, можа выйсці на сцэну і сыграць перад публікай.
Паступова запрацавала сарафаннае радыё. Цяпер, кажа Дар’я, новыя вучні пішуць і без рэкламы.
Пакуль яна выкладае па-руску, але ў будучыні хоча атрымаць адукацыю ў Польшчы і паспрабаваць папрацаваць у польскім калектыве.
Ад 50 да 200 злотых за ўрок. Але захварэла — не зарабіла
Па назіраннях Дар’і, прыватны ўрок фартэпіяна ў Польшчы можа каштаваць прыкладна ад 50 да 200 злотых. Кошт залежыць ад горада, досведу выкладчыка, арэнды, падаткаў — і ад таго, як сам выкладчык ацэньвае сваю працу.
— Хтосьці смялейшы, хтосьці больш баязлівы ў цане. Прычым баязлівыя ў цане часам якраз тыя людзі, якія павінны сябе цаніць.
Дар’я сустракала выкладчыкаў без профільнай фартэпіяннай адукацыі, якія бралі за ўрок больш, чым моцныя прафесійныя піяністы.
Жыць у Польшчы толькі на прыватныя ўрокі, лічыць яна, можна. Але сама ў будучыні не хацела б залежаць толькі ад іх. Цяпер, тлумачыць яна, даход змяншаецца, калі вучань адмяніў занятак і не заплаціў, або яна сама захварэла ці паехала ў адпачынак.
— Ты цалкам адказны за свой даход, за свой адпачынак, за сваю арэнду, за колькасць вучняў. Ты не можаш хварэць: табе ніхто не плаціць.
Таму Дар’я думае і пра іншыя фарматы заробку: выступленні, уласныя прадукты і дадатковыя крыніцы даходу.