Еўрадэпутат: Я хацеў бы бачыць Беларусь у ЕС і НАТА
- 4.09.2026, 22:38
Нельга мірыцца з дыктатурай у цэнтры Еўропы.
Намеснік старшыні Дэлегацыі Еўрапарламента па сувязях з Беларуссю, польскі еўрадэпутат Міхал Кобоско у вялікім інтэрв’ю сайту Charter97.org расказаў, чаму хацеў бы бачыць нашу краіну свабоднай:
— Палітыка ў сучасным свеце часта разумеецца і трактуецца як даволі цынічная гульня — гульня інтарэсаў, гульня за ўладу, за кантроль, у якой забываюцца некаторыя базавыя каштоўнасці і тое, дзеля чаго ўсё гэта павінна служыць. Гэта гульня, як на шахматнай дошцы, у якой хтосьці кагосьці разыгрывае, хтосьці ў кагосьці выйграе, хтосьці прайграе, і часам наогул забываюцца мэты.
Калі я сказаў пра сумленне, я меў на ўвазе тое ж, пра што казаў некалькі хвілін таму. Для нас гэта пытанне сумлення — мы не можам змірыцца з тым, што ў цэнтры Еўропы, у наш час, існуе дыктатура, краіна, якая адмаўляе ўласным грамадзянам у асноўных правах, якая выціскае за межы краіны ўсіх, хто думае інакш, і ўсіх, хто хоча развівацца, — людзей, якія, па сутнасці, з’яўляюцца элітай Беларусі. Яны не бачаць для сябе шанцаў на жыццё і развіццё для сваіх сем’яў у Беларусі.
Хоць Польшча і не ўваходзіла ў склад Савецкага Саюза, але была часткай Цэнтральна-Усходняй Еўропы, СЭВ, Варшаўскага дагавору. Мы цудоўна памятаем тыя часы, калі ў нас не было асноўных правоў, калі перасячэнне мяжы для палякаў было сапраўдным цудам, і памятаю, як пад’язджаеш да мяжы і ніколі не ведаеш, выязджаючы з ПНР, ці зможаш трапіць у іншыя краіны ці не. Мы прайшлі доўгі шлях, і гэта шлях поспеху Польшчы, поспеху дэмакратычных перамен. Тым больш мы лічым, што для нас гэта пытанне сумлення — дапамагчы беларусам прайсці падобны шлях, каб мы ўсе калі-небудзь апынуліся ў адным агульным блоку дэмакратычных дзяржаў.
Нам неабавязкова ўсім быць разам у НАТА або ў Еўрапейскім Саюзе, хаця гэта адзін са сцэнароў, які я з ахвотай убачыў бы, але я хацеў бы, каб усе краіны нашай часткі Еўропы складалі блок дэмакратычных дзяржаў, дзе людзі могуць выбіраць сваіх прадстаўнікоў, свайго прэзідэнта, і нікога за крытыку ўлады не будуць кідаць у турмы, дзе людзі змогуць глядзець, слухаць, уключаць такі інтэрнэт, які хочуць. Дэмакратыя не з’яўляецца нечым геніяльным, і мы сёння бачым крызіс дэмакратыі і крызіс дэмакратычных інстытутаў у многіх краінах, але можна сказаць: гэта людзі так выбралі, і трэба дазволіць людзям выбіраць, а не падаўляць іх, абмяжоўваючы іх асноўныя правы. Таму гэта пытанне сумлення, а не палітыкі — гэта не палітычная гульня, а пытанне справядлівай барацьбы за свабоду і падтрымкі тых беларусаў, якія адважваюцца змагацца.