Беларусаў шакавала зносіны з расіянамі
- 8.09.2026, 10:26
У іх нібыта ў крыві закладзена, што ўсе ім павінны.
Расіянін nickshcherbakov запытаўся ў беларусаў пра тое, як яны ставяцца да яго суайчыннікаў.
«Беларусы, пытанне да вас, - піша ён у Threads. - Як вы насамрэч ставіцеся да расіян? Усе кажуць пра сяброўства народаў, але што думаюць звычайныя людзі?»
У адказ карыстальнікі сацсеткі распавялі не толькі пра стаўленне да расіян, але і пра прычыны такога стаўлення. Сайт Charter97.org прыводзіць некаторыя каментары:
- Я яшчэ са школьнага ўзросту памятаю, што калі на адпачынку хтосьці паводзіць сябе агідна і выклічна - то ў 90% гэта рускі. Я была ва многіх краінах і бачыла, як іншыя людзі іншых народаў паважаюць месца, куды яны прыязджаюць. Але не рускія. Тут жа пачыналася «а ёсць меню па-руску?», «а можна разлічыцца расійскімі рублямі?», і гэта толькі самыя папулярныя прыклады такіх пагардлівых паводзінаў.
- Вы нам не сябры. І ніколі імі не былі. Вы, рускія, усіх пагарджаеце і ненавідзіце, нават грамадзян сваёй краіны іншай нацыянальнасці.
- У маёй працы мне сустракаюцца людзі з розных краін, але расіяне - гэта заўсёды нейкі асобны ціхі жах. У іх нібыта ў крыві закладзена, што ўсе ім павінны. Элементарных нормаў этыкету яны не ведаюць, павітацца ім складана, а кошт тавару, калі ласка, будзьце ласкавыя называць у іхняй валюце. У сувязі з гэтым — максімальная непрыязнасць да іх.
- Не едзьце ні ў Беларусь, ні ў Казахстан, ні ў Грузію, ні ў Арменію, ні куды-небудзь яшчэ. Сваім свінскім імперыялізмам вы дасталі ўсіх. Не варта ехаць дзеля свабоднага інтэрнэту, Coca-Cola і Mastercard. Гэта я вам упэўнена заяўляю, як ураджэнка Казахстана з расійскім пашпартам, што жыве ў Беларусі больш за 27 гадоў.
- Калі расіяне пачалі масава прыязджаць у Беларусь, стаўленне да іх стала яшчэ горшым. Гісторыі з інтэрнэту пра хамства, спробы расплачвацца сваёй валютай аказаліся поўнай праўдай, і ад гэтага вельмі сумна. І так, я сустракала нармальных расіян, але гэта былі адзінкавыя выпадкі, і часцей за ўсё гэта былі людзі з цэнтральнай часткі Расіі. А вось заходняя, самая блізкая да нас частка Расіі - гэта суцэльны морок.
- Я прыйшла працаваць у турызм у 1998-м. І мы працавалі з расійскімі групамі. Ужо тады я чула насмешкі з беларускай мовы, абурэнні, што нельга расплаціцца расійскімі рублямі, скандалы на роўным месцы, хамства... Гэта было бясконца. Людзей, якія аказаліся мілымі і прыемнымі, я памятаю дагэтуль. Таму што гэта былі адзінкі. Як я стаўлюся да расіян цяпер? Выбяру такое вызначэнне – насцярожана.
- Зусім нядаўна я размаўляла з чалавекам з Піцера. Юрыст па адукацыі. Калі размова закранула тое, хто мы і што мы, я пачула, што ўсё роўна такая дзяржава, як Беларусь, павінна быць «пад кімсьці». Размова не атрымалася.
- Заўсёды маё стаўленне да суседзяў-расіян было нейтральна-сяброўскім, уласна, як і да іншых суседзяў! Беларусы вельмі талерантны народ, гэта праўда! Але так было да таго часу, пакуль з сям’ёй я не злятала адпачыць у Анапу на моры. Дарэчы, гатэль у нас быў забраніраваны не танны, а адзін з найлепшых у тым рэгіёне. І адпачынак мусіў бы спадабацца, калі б не адно але - мы ляцелі ў самалёце і далей адпачывалі ў гатэлі практычна толькі з расіянамі! Гэта дзікі жах, мае сябры, скажу я вам!