«У тым баі мая рота знішчыла дзевяць танкаў»
- 7.06.2022, 20:53
Інтэрв'ю Героя Украіны танкіста Панамарэнкі.
Увесну гэтага года пасля захопу Ізюма расейскія войскі планавалі хуткім рыўком ачапіць УСУ ў раёнах Славянск - Краматорск - Бахмут. Для гэтага акупантам трэба было выйсці на рубяжы ў раёне горада Барвенкава. Аднак рэалізаваць задуму расейцам не ўдалося. Падчас працяглых баёў іх спынілі ўкраінскія байцы. У выніку адной з такіх бітваў годнасць Героя Украіны атрымаў камандзір 3-й танкавай брыгады Сяргей Панамарэнка.
Пра гэта паведамляе "Громадське".
Вось расказ Панамарэнкі як усё адбывалася:
"Бой, пасля якога мяне ўзнагародзілі, не быў для мяне нейкім асаблівым. У кожным баі, абсалютна ў кожным, ты спрабуеш адпрацаваць на максімум, выдаць усё магчымае з таго, што маеш".
Тады была спроба нашага падраздзялення ва ўзаемадзеянні з 25-й брыгады (25-я асобная паветрана-дэсантная брыгада. - Рэд.) штурмаваць Тапольскае (сяло на ўскраіне Ізюма. - Рэд.). Са звестак выведкі там было засяроджана мала сіл супраціўніка. Але калі мы ўступілі ў бой, то зразумелі, што сілы супраціўніка тамака пераўзыходзяць нашы. Для разумення: на 6 нашых танкаў было блізу 20 іх. І гэта толькі тыя, якія бачылі. Да таго ж падтрымка артылерыі. Да бою злічыць усё гэта было нельга, усё было замаскавана.
Мы выйшлі адначасова па двух кірунках. Першае - з Вялікай Камышавахі, а другое - з Малой Камышавахі. Намеры былі ўвайсці ў Тапольскае і пры падтрымцы пяхоты замацавацца на мяжы. Пяхота крыху высунулася наперад па лесапаласе і чакала, каб увайсці ў населены пункт пасля таго, як мы задушым агнявыя сілы супраціўніка.
Калі мы ўступілі ў бой, зразумелі, што сілы супраціўніка там пераважныя. Мы нанеслі па максімуме агнявой паразы, адкаціліся для таго, каб дазарадзіць боекамплект. У гэты момант вораг пачаў актыўна выкарыстоўваць артылерыю розных калібраў і не дазволіў больш выйсці на агнявыя пазіцыі.
Падчас бою была падбіта машына камандзіра ўзвода Ярашчука, таму было прынятая пастанова яшчэ раз уварвацца адной машынай, каб не падстаўляць іншых пад небяспеку, яшчэ раз нанесці агнявую паразу, каб здушыць агнявыя пункты супраціўніка. Падчас гэтага выезду падчапілі пашкоджаную машыну і выцягнулі з поля бою.
Я не вяду рахунак асабістым заслугам, лічу толькі заслугі роты. Дык вось, у тым баі мая рота знішчыла дзевяць танкаў. Гэта тыя, пра якія візуальна пацверджана, што згарэлі. Але былі і такія, што былі заваленыя збудаваннямі, білі з памяшканняў, з ангараў. Былі і тыя, па якіх траплялі, але яны не гарэлі і, магчыма, з часам былі эвакуаваныя супраціўнікам. Дакладную колькасць (знішчаных у баі танкаў ворага. - Рэд.) назваць даволі складана, бо беспілотнікі нашы не ляталі, і візуальнай ці відэафіксацыі не было.
На жаль, пры ўсёй знішчанай тэхніцы не атрымалася здушыць агнявы супраціў апанента. Ён працягваўся і нават нарошчвалася. Я так разумею, што, магчыма, недзе за гэтым населеным пунктам, Тапольскім, у лесапалосах былі нейкія рэзервы, якія потым падцягваліся і ўступалі ў бой. Знішчаўся адзін танк, а на ягонае месца выязджалі яшчэ два.
Досыць складана было палічыць колькасць варожых сіл. Усё было ў агні, у дыме, і падчас бою цяжка было выяўляць новыя мэты. Працавалі па ўспышках, у тым ліку па ўспышках у памяшканні. Але, улічваючы колькасць знішчанай тэхнікі і прыкладна арыентуючыся на час паміж парывамі, можна вызначыць, колькі па табе працуе гармат. Таму мы прыкладна можам вызначыць, што ў тым кірунку працавала блізу 20 адзінак варожай тэхнікі. Гэта мы гаворым толькі пра танкі. БМП, "Тыгры" іх не лічыш, бо калі працуюць танкі, то меншы калібр проста не заўважаеш".