Позна піць «Боржомі»
- Аркадзь Дубноў
- 6.12.2025, 22:33
У тыле ў Пуціна — бяда.
Але спачатку цытаты:
«Праз некалькі тыдняў працягласць вайны зраўняецца з Вялікай Айчыннай. Калі кажуць: а чаму мы не дасягнулі таго ж выніку — а таму, што ваюе не ўся краіна. Вярхоўны ваюе, урад ваюе, адміністрацыя прэзідэнта, губернатары ваююць, а вось далей уніз… Вы што — настрой людзям псаваць? У нас Новы год! Не на фронце ў нас бяда — у тыле ў нас бяда. І з гэтым трэба нешта рабіць».
Яшчэ адна:
«…Кажуць: народ і армія адзіныя…
Кажуць — усё для фронту, усё для перамогі. Гэта не так.
У нас выступаюць: вораг будзе разбіты, перамога будзе за намі, ура-ура…
Але нічога для гэтага не робіцца: ні фінансава, ні матэрыяльна.
Для іх вайна — нейкая пабочная справа… Так нельга!
…У бліжэйшы час перамогі не будзе; каб вырашыць задачы, пастаўленыя Галоўнакамандуючым, трэба дайсці да мяжы Польшчы і Румыніі…»
Першая належыць тэлевядучаму Уладзіміру Салаўёву (вось ужо не думаў, што калісьці давядзецца яго цытаваць) і прагучала ў праграме «Салаўёў Live» 4 снежня 2025 года.
Другая — генерал-палкоўніку, былому камандуючаму Сухапутнымі войскамі Узброеных Сіл РФ (2012—2013) Уладзіміру Чыркіну (праграма «Таманцаў» на радыё РБК, 27 лістапада 2025).
Што праўда, то праўда: ужо зусім хутка, 11 студзеня 2026 года, працягласць СВА — дарэчы, і Салаўёў, і Чыркін ужо не замарочваюцца і называюць яе вайной — зраўняецца з працягласцю ВАВ: 1418 дзён. Астатняе ж месцамі моцна аддае істэрыкай: разгарачыўшыся, Салаўёў, напрыклад, пералічваючы тых, хто ваюе з Украінай, забыўся нават назваць армію…
Калі каротка, то адзін з галоўных расійскіх прапагандыстаў услед за адстаўным генералам вельмі незадаволеныя ўласным, расійскім народам: «у тыле ў нас бяда», «для іх вайна — нейкая пабочная справа».
З чаго раптам дазволілі сабе рваць тэльняшкі, рэзаць праўду-матку — з чыйго голасу гучаць такія небяспечныя для Вярхоўнай улады адкравенні?
Бо ж зразумела, што іншага народа ў гэтай улады няма, хіба што часам памяняць на паўночнакарэйскі. Ці на індыйскі, як днямі высветлілася пасля візіту Пуціна ў Нью-Дэлі, але гэта не для вайны, а на замену тым, хто пайшоў, каго «прымусілі» ваяваць…
— Што рабіць? — пытаецца тэлевядучы. — Так нельга, — гарачыцца генерал… А як трэба? Усё ж спрабавалі: валанцёры на дапамогу арміі, снікерсы, салодкасці з бялком грузавікамі на фронт адпраўляем, — распавядае Чыркін, — зекаў-рэцыдывістаў туды ж павыпускалі з турмаў і калоній, — гэта не генерал, гэта ўжо я нагадваю. Адказу няма.
Застаецца стары кітайскі спосаб: пачаць сваю «культурную рэвалюцыю», адкрыць «агонь па штабах», змясціць на месцах — па Салаўёву, «вось далей уніз…» — усю наменклатуру, што сабатуе мэты вайны, абвешчаныя Вярхоўным. І прывесці на яе месца «ветэранаў СВА»? Але, здаецца, позна піць «Боржомі»…
Аркадзь Дубноў, «Тэлеграм»