Пятро Алешчук: Трамп пагуляе з «Саветам міру» і выкіне яго
- 21.01.2026, 17:59
Прэзідэнт ЗША дзейнічае хаатычна.
Большасць краін Еўрапейскага саюза адхілілі запрашэнне прэзідэнта ЗША Дональда Трампа увайсці ў яго «Савет міру», куды запрошаныя каля 60 краін.
Навошта Трампу спатрэбілася альтэрнатыва ААН? Пра гэта сайт Charter97.org пагутарыў з украінскім палітолагам, прафесарам Кіеўскага нацыянальнага ўніверсітэта імя Тараса Шаўчэнкі Пятром Алешчуком
— Трамп — не самы сістэмны палітык у свеце. Не думаю, што ў яго цяпер ёсць нейкая канкрэтная мэта. Мэтаў, хутчэй, некалькі, і ён, думаю, дзейнічае хаатычна. Тым не менш паспрабую вылучыць некаторыя з іх.
Па-першае, Трамп і яго асяроддзе неаднаразова падкрэслівалі, што сусветны парадак іх не задавальняе, ён няправільны, роля Злучаных Штатаў — няправільная, роля прэзідэнта Злучаных Штатаў — няправільная. Яны ўсё змяняюць, усё робяць правільным.
Відавочна, што Трамп стварае нейкую «правільную» з яго пункту гледжання ААН на чале з сабой, прычым на чале з сабой пажыццёва. Ён, з аднаго боку, рэалізуе пэўныя мэты, звязаныя з пераўтварэннем свету так, як лічыць патрэбным, з другога боку — не забываецца пра ўласныя амбіцыі.
У чым галоўная праблема ААН? Яе ўзначальвае не Трамп. А ў чым галоўная перавага «Савета міру» Трампа — яго ўзначальвае Трамп.
Гэта першы момант. Другі момант: думаю, што пасля ўдалай спецаперацыі па захопе Нікаласа Мадура у Трампа пачалося сапраўднае галавакружэнне ад поспехаў. Ён адразу кінуўся далучаць Грэнландыю, выстаўляць усім разнастайныя ультыматумы. Ён, відавочна, лічыць, што цяпер аптымальны час, каб раз і назаўсёды замацаваць патрэбны яму парадак, менавіта цяпер аптымальная магчымасць развіваць поспех.
Дарэчы, ёсць адзін нюанс, які, мабыць, не з’яўляецца асноўным або вельмі значным, але я не магу пра яго не згадаць.
Адзін з першых, хто атрымаў запрашэнне ў «Савет міру», — прэм’ер Венгрыі Віктар Орбан. Орбан — галоўны саюзнік Трампа ў Еўропе, дэструктыўная сіла супраць Еўрапейскага саюза, якая падрывае яго знутры, што асабліва каштоўна ў кантэксце апошніх нападак Трампа на ЕС. Забаўны момант: апошнім часам — проста паломніцтва разнастайных правых і ультраправых сусветных палітыкаў у падтрымку Орбана. Яны запісвалі адпаведныя звароты: ад Хав’ера Мілея і Марын Ле Пен, заканчваючы Біньямінам Нетаньяху. Па сутнасці, уся гэтая, скажам так, тусоўка, якую Трамп аб’ядноўвае ў «Савеце міру», не выпадковая.
Усе разумеюць, што на бліжэйшыя выбары Орбан ідзе не з найлепшых пазіцый, напэўна, упершыню за 16 гадоў. Упершыню за 16 гадоў перавыбранне Орбана на пасаду прэм’ер-міністра не выглядае відавочным.
Памятаем, што раней, дарэчы, Будапешт прапаноўваўся месцам сустрэчы Пуціна і Трампа. Не ўпускаецца магчымасць як-небудзь паказаць знешнепалітычную значнасць Орбана. Паказаць, маўляў, глядзіце: Орбан — лідар, якога паважае Трамп, якога ён усюды ўключае. То-бок, хочаце сябраваць з Трампам — выбірайце Орбана. Гэта свайго роду паліттэхналогія для Орбана.
Вядома, гэта не галоўная мэта, але як дадатковая — чаму б і не? У Орбана выбары на носе, яму б гэта, мякка кажучы, не перашкодзіла. А без Орбана ўсё ж такі Трампу будзе крыху складаней рэалізоўваць свае планы ў Еўропе.
Адзначу, што ў Трампа ёсць такая тэндэнцыя: ён хутка захапляецца, хутка запальваецца і хутка «перагарае».
Не выключана, што праз пару месяцаў ён пагуляе з «Саветам міру» і выкіне яго.