Здароўе падвяло Лукашэнку
- 12.10.2026, 7:40
Тры дзіўнасці візіту дыктатара ў Туркменістан.
На днях кіраўнік Беларусі прыняў удзел у саміце СНД, які прайшоў на тэрыторыі нацыянальнай турыстычнай зоны Туркменістана «Аваза». «Салідарнасць» распавядае пра тры асаблівасці паводзінаў Аляксандра Лукашэнкі.
Прапусціў Фестываль нацыянальных страў
Самалёт з Лукашэнкам прызямліўся ў Туркменістане ўдзень 8 кастрычніка. Аднак на Фестывалі нацыянальных страў, які праводзіўся тым жа вечарам, кіраўнік Беларусі, судзячы па фота- і відэакадрах, не з'явіўся.
Няма згадкі пра гэта і ў паведамленнях прэс-службы Лукашэнкі. Падобныя нефармальныя мерапрыемствы ён прапускае не ўпершыню. Гэта можа тлумачыцца станам здароўя кіраўніка.
Прамаўчаў пра доўг Туркменістана за будаўніцтва Гарлыкскага ГАК
На саміце Лукашэнка, як звычайна, разглагольваў пра неабходнасць далейшай інтэграцыі постсавецкіх дзяржаў і патрэбнасць СНД. Аднак падчас сустрэчы з кіраўніком Туркменістана Сердарам Бярдымухамедавым ён публічна не стаў уздымаць пытанне пра доўг гэтай краіны перад Беларуссю.
Тым часам, паводле апошняй інфармацыі, выдаткі Туркменістана на міжнародны арбітраж з «Белгархімпрамам» узраслі як мінімум на $11,5 млн — да $26,5 млн. Раней паведамлялася, што сума іску з боку «Туркменхіміі» склала $911 млн. Беларускі бок вылучыў сустрэчны пазоў на суму $418 млн.
Лукашэнка быў галоўнай асобай, якая ініцыявала ўдзел айчынных спецыялістаў у будаўніцтве горна-абагачальнага камбіната ў аўтарытарным Туркменістане, не ацаніўшы рызыкі супрацоўніцтва з гэтай краінай і нанёсшы шкоду беларускаму прадпрыемству.
Агітаваў за рускую мову
Лукашэнка даўно вядомы тым, што на сустрэчах лідараў постсавецкіх дзяржаў адкрыта падыгрывае Пуціну і выступае ў ролі інструмента расійскай прапаганды. Не змяніў ён сябе і на саміце ў Туркменістане.
— Урэшце, мы размаўляем на адной мове. На жаль, мы размаўляем, а наша моладзь у асобных краінах ужо рускай мовы — нашай галоўнай мовы — не ведае, — заявіў кіраўнік Беларусі.
Відавочна, што падобныя выказванні не могуць дадаць аўтарытэту Лукашэнку нават у вачах аўтарытарных постсавецкіх лідараў.