Беларуска з заробкам у 2 500 рублёў падарожнічае двойчы на год
- 14.10.2026, 9:38
І ўжо наведала 34 краіны.
Ёсць меркаванне, што частыя падарожжы на далёкія адлегласці — удел айцішнікаў або топ-менеджараў з даходамі ад некалькіх тысяч долараў. 33-гадовая мінчанка Валерыя даказвае адваротнае. Працоўнае месца дзяўчыны не ў IT, але яна падарожнічае мінімум два разы на год і выбірае неабшураныя і далёкія напрамкі. В'етнам і Малайзія, Саудаўская Аравія і Бахрэйн, Аман і Камбоджа — усяго ў яе спісе ўжо 34 краіны і амаль дзве сотні гарадоў. Упершыню за мяжу Лера паехала ў 23 гады — і адразу ўцягнулася. Пра тое, як спланаваць маршруты на два гады наперад, навошта шукаць чацвёртага папутніка ў Instagram і чаму хостэл з басейнам за тры долары — гэта рэальнасць, дзяўчына распавяла Myfin.by.
«Закупляюся на Ждановічах і адкладаю 40% даходу»
— Заробак у чалавека, які падарожнічае два разы на год, не абавязкова павінен быць касмічным. На сваім нядаўнім месцы працы я зарабляла 2500 рублёў.
Сакрэт Леры — у свядомым спажыванні і фінансавай граматнасці. Яна не любіць траціць грошы на дастаўкі, таксі і непатрэбныя драбязі. Доўга носіць рэчы, аддае перавагу рамантаваць іх, а не выкідваць. Гэта і эканамічна, і экалагічна.
— Я магу вылавіць нешта цікавае ў секанд-хэндзе або закупіцца на «Ждановічы-fashion». Плюс цяпер я жыву з бацькамі і скідваюся толькі на камуналку. Як толькі прыходзіць заробак, каля 40% я адразу пераводжу ў валюту і адкладаю ў трэўэл-фонд. Ну і проста граматна сумяшчаю дзяржаўныя святы, доўгія выходныя і два адпачынкі на год.
Падарожнічае Валерыя найчасцей па бязвізавых краінах. Звычайна ў яе бягучы год і наступны ўжо цалкам распісаныя. Яна падпісаная на дзясяткі трэўэл-чатаў са зніжкамі і рассылкі авіякампаній. Пра свой графік інфармуе наогул усіх знаёмых: калі хтосьці захоча далучыцца, яны ведаюць даты за паўгода. Вылеты Валерыя найчасцей шукае з Масквы — так танней. Напрыклад, у 2024 годзе яе самым бюджэтным пералётам стаў рэйс Масква — Бішкек мясцовымі авіялініямі ўсяго за $ 130 у адзін бок.
«Зэканомлю на гатэлі, але вазьму класныя экскурсіі»
Часам нават у ідэальнага планіроўшчыка ўсё ідзе не па графіку. В адзін з адпачынкаў Валерыя з падругамі павінны былі ляцець на Кубу. Дзяўчаты купілі гатовыя туры — на тое напрамак так выходзіла танней. Але ўмяшаўся форс-мажор.
— На Кубе пачаліся праблемы з бензінам, з-за чаго сталі масава адмяняцца туры. Заставалася роўна тры тыдні, каб прыдумаць новую паездку з нуля. Так у нашым плане з'явілася Камбоджа.
У выніку 12 дзён у Камбоджы абышліся Валерыі і яе папутніцам прыкладна ў $ 1 800 на чалавека. З іх $ 850 пайшло на білеты, а $ 30 — на візу.
— Цэны ў Камбоджы проста суперовыя. У горадзе Сіемрэап мы забраніравалі жаночы нумар на чатырох у хостэле з басейнам. У выніку ў пакоі мы жылі ўтраіх, а за дзве ночы пражывання кожная заплаціла па $ 6.
Дзяўчына прызнаецца: яна свядома выбірае стратэгію «танны начлег — дарагія ўражанні».
— Я лепш зэканомлю на гатэлі, але вазьму класныя экскурсіі. Аддаю перавагу наймаць індывідуальнага гіда на машыне. Пошук папутнікаў — гэта таксама частка разліку. Аднаму ездзіць дорага, ідэальна ўчатырох. У 2019 годзе я паклікала ў Сербію сваю лепшую падругу Юлю, з таго часу мы катаемся разам. Пазней на сайце махнем. ру знайшла Вольгу з Мінска — яна стала нашай трэцяй спадарожніцай. А чацвёртага чалавека бярэм «з боку»: шукаем сярод знаёмых і ў Instagram. Выдаткі на індывідуальныя экскурсіі і гідаў дзяляцца на ўсіх і перастаюць палохаць. У Амане, напрыклад, двухдзённая экскурсія абышлася ў $ 100 на чалавека, а за асабістага гіда па храмах Ангкор-Ват у Камбоджы аддалі па $ 57.
Кыргызстан — топ-1 у рэйтынгу эканоміі і душэўнасці
Валерыя скончыла іняз, свабодна валодае англійскай, але менавіта СНД, лічыць яна, ідэальны старт для бюджэтнага турыста — усе разумеюць рускую, не трэба думаць пра візы. Першае месца ў яе асабістым рэйтынгу эканоміі і душэўнасці займае Кыргызстан.
— Цудоўная краіна ва ўсім: людзі, прырода, кухня. Мы бралі групавыя экскурсіі амаль кожны дзень усяго па $ 10. А смачна і шчыльна паабедаць там можна літаральна за пару долараў.
Найбольш дарагім падарожжам у біяграфіі мінчанкі стала Манголія. Пералёт расійскімі авіялініямі абышоўся ў $ 890, а за 7 дзён паслуг гіда аддалі яшчэ $ 700 з чалавека — інакш у стэпах без дарог і правадніка немагчыма.
— У Манголіі я пакінула шмат грошай на сувеніры, разумеючы, што наўрад ці туды вярнуся. Але я купляю толькі карысныя рэчы: кубкі, майкі, шкарпэткі або мясцовую ежу. Ніякіх магніцікаў.
Паспаборнічаць у дарагоўлі з Манголіяй магла б Саудаўская Аравія, дзе адна толькі віза каштуе $ 450. Але туды Валерыя лятала ў доўгатэрміновую камандзіроўку: жытло і трансфер аплаціла кампанія. Час паездкі выпаў на Рамадан, працы стала менш, таму атрымалася поездзіць па краіне. Тым не менш за 2,5 месяца дзяўчына выдаткавала $ 1 200 асабістых грошай выключна на ежу і паездкі ў суседнія гарады.
Паездку ў Казахстан таксама бюджэтнай не назавеш: на 14 дзён адпачынку пайшло $ 2 089 на чалавека. Дзяўчаты наведалі тры гарады: Астану, Актаў ля мора і Алматы, а галоўным ударам па кашальку стала паездка ў стэп. Тры дні ў намётах абышліся ў $ 500.
— Самыя дарагіі экскурсіі былі ў Амане — там адзін дзень каштаваў 70 рыялаў (каля $ 180). Але неверагодна пашанцавала з гідам: жанчына аказалася такой гасціннай, што бясплатна пасяліла мяне ў сябе дома, гатавала, мыла і падарыла яшчэ адзін дзень экскурсій ад сябе.
У Кыргызстане Лера з папутніцай затрымаліся на экскурсіі: аўтобус з'ехаў у горад, а мабільны ў гіда разрадзіўся. Давялося грукацца ў першы трапны дом, каб папрасіць зарадку.
— Гаспадар дома, даведаўшыся, што я з Беларусі, прыйшоў у захапленне. Адразу наліў чарку, пачаставаў пловам, дастаў кучу смакоцця. Потым паклікаў сяброў, прыбеглі дзеці — усе хацелі са мной сфатаграфавацца. У выніку мы прасядзелі ў гасцях амаль дзве гадзіны.
Пабочны эфект частых паездак
Перамяшчацца ўнутры краін дзяўчына аддае перавагу на грамадскім транспарце. Пераезд з Салалы ў сталіцу Амана Маскат заняў 12 гадзін, але абышоўся ўсяго ў 4 рыялы (каля $ 10) у камфортным паўпустым аўтобусе з кандыцыянерам і вай-фаем. Ва Узбекістане Валерыя таксама адмовілася ад самалётаў, аб'ехаўшы ўсю краіну на мясцовых цягніках і аўтобусах.
У ежы ў мінчанкі свае правілы: яна любіць спрабаваць новае, але тое, што непрыемна на выгляд, есці не будзе. У Тайландзе абышла бокам смажаных тараканаў, а найбольш агідным на смак палічыла дурыян.
— Затое ў Манголіі я піла малако свінні. Праўда, яно было не мясцовае, яго прывезлі з Паўднёвай Карэі. На смак — як звычайнае малако, моцна разбаўленае вадой. Яшчэ спрабавала акулу, вярблюда і каніну.
У частых паездак ёсць пабочны эфект: з цягам часу прыгажосць новых мясцін пачынае надакучваць.
— Да азіяцкай і ўсходняй культуры хутка прывыкаеш, калі краіны ідуць адна за адной. Пасля Тайланда тыя ж В'етнам і Камбоджа здаліся мне занадта падобнымі. Таму мой савет — абавязкова чаргуйце напрамкі. Зляталі ў Тайланд? У Камбоджу ляціце толькі праз пару гадоў. Зараз я вярнулася з Казахстана, а значыць, у Таджыкістан палячу гадоў праз два, каб не сапсаваць уражанні.
З сабой — чамадан сукенак
Складанасці ў дарозе таксама здараюцца. У Кыргызстане дзяўчаты выпадкова выбралі горны хайкінг «сярэдняй складанасці», які на практыцы аказаўся надзвычай складаным. Валерыя не змагла працягнуць шлях, пачалася вышынная хвароба.
А ў каньёне Малінавае ўшчэлле іх наогул накрыла ліўнем. Змерзлых турыстак заўважыў мясцовы пастух, паклікаў да сябе, наліў гарачага чаю з сушкамі і выдаў курткі. А потым, пакінуўшы атару авечак у гарах, верхам на кані, у суправаджэнні сабакі, асабіста правёў іх да фінальнай кропкі маршруту.
Пра ўсе падарожжы Валерыя распавядае ў блогу valerieks_travel. Для прыгожага візуалу ў яе ёсць лайфхак.
— У чамадане везу шмат нарадаў, якія загадзя размеркоўваю пад лакацыі. Калі наперадзе пустыня, бяру зялёную сукенку з чатырохметровым шлейфам. Звычайна турысты арандуюць такія рэчы за вар'яцкія грошы, а я пашыла за 150 рублёў. Так, яно займае кучу месца, затое кадры атрымліваюцца фантастычнымі. У трапічных краінах добра глядзяцца на фоне зеляніны аранжавыя або ружовыя сукенкі.
Не трэба чакаць, пакуль вы станеце багатымі, каб пачаць падарожнічаць, упэўненая Валерыя.
— Уражанні і ўспаміны — гэта адзінае, на што сапраўды не шкада траціць грошы. Дакладней, не траціць, а інвеставаць. У рэшце рэшт якая розніца, колькі гадоў вашым красоўкам, калі вы шпацыруеце ў іх па вулачках Бахрэйна або Камбоджы?