На чыім баку Трамп?
- 22.10.2026, 13:32
Сумнеўна, што ўступкі Пуціну прынясуць прэзідэнту ЗША чаканы вынік.
Абвастрэнне адносін паміж прэзідэнтамі ЗША і Украіны можа сыграць на карысць Расіі, аднак галоўная мэта прэзідэнта ЗША Дональда Трампа — скараціць выдаткі Вашынгтона на вайну і атрымаць эканамічныя выгоды ад пагаднення з Масквой. Белы дом дабіваецца тэрытарыяльных уступак ад Кіева, абмяркоўвае змякчэнне санкцый супраць Расіі і магчымае выкарыстанне замарожаных расійскіх актываў у межах мірнай здзелкі, піша The Economy (пераклад — сайт Charter97.org).
Адносіны абвастрыліся пасля таго, як Трамп абвясціў пра дамоўленасць з Пуціным аб пастаўках расійскага дызельнага паліва і часовым змякчэнні звязаных з імі санкцый. Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі выступіў супраць такога рашэння, заявіўшы, што дазвол на продаж паліва азначае «інвестыцыі ў вайну, якую неабходна спыніць».
У адказ Трамп раскрытыкаваў украінскія ўдары па расійскіх нафтаперапрацоўчых заводах і заявіў, што Украіне пара змяніць прэзідэнта. У Маскве публічную свару сустрэлі з адабрэннем.
Пры гэтым Вашынгтон імкнецца не столькі падтрымаць адзін з бакоў, колькі дабіцца выгадных для сябе ўмоў. ЗША хочуць, каб еўрапейскія саюзнікі самі набывалі амерыканскую зброю для Украіны і неслі фінансавы цяжар падтрымкі Кіева.
Для Украіны барацьба ідзе не толькі за тэрыторыі, але і за магчымасць не дапусціць новага расійскага ўварвання. Зяленскі папярэджвае, што адступленне з Данбаса дазволіць расійскім войскам заняць важныя абарончыя пазіцыі.
Пры гэтым фінансавая нагрузка на Кіеў велізарная. На наступны год Украіна ацэньвае вайсковыя выдаткі ў 155 млрд еўра і просіць у Еўразвяза не менш за 70 млрд еўра дадатковай дапамогі. Еўрапейскія лідары даручылі Еўракамісіі прадставіць варыянты фінансавання да канца лістапада.
Тым часам Вашынгтон разглядае змякчэнне абмежаванняў на пастаўкі расійскага дызельнага паліва і магчымае выкарыстанне замарожаных актываў РФ у мірным пагадненні. Для Трампа гэта спосаб знізіць цэны на паліва і выдаткі ЗША. Але ўдары Украіны па нафтавай інфраструктуры Расіі ўскладняюць рэалізацыю энергетычных дамоўленасцяў з Крэмлём.