Раман Світан раскрыў, навошта ЗСУ б'юць па заводах ўгнаенняў і каўчуку

• 28.10.2026, 15:15

Вырашальным фактарам становіцца сістэмны ціск на расійскую прамысловасць.

Апошнімі днямі ЗСУ сістэматычна наносяць удары па заводах, звязаных з расійскім ВПК. Пад удар трапілі хімзавод «Азот» у Навамаскоўску, прадпрыемствы сінтэтычнага каўчуку і аб'екты ў Ліпецку. Гэта інфраструктура забяспечвае армію РФ кампанентамі для выбуховых рэчываў, цвёрдага ракетнага паліва і вайсковай тэхнікі.

Пра галоўную стратэгічную мэту гэтых удараў сайт Charter97.org спытаў у палкоўніка ЗСУ ў запасе, ваеннага эксперта і лётчыка-інструктара Рамана Світана.

— Гэта чыста вайсковая вытворчасць. Сінтэтычныя каўчукі выкарыстоўваюцца для вытворчасці ракетнага паліва. Заводы, што іх выпускаюць, акрамя таго, робяць прысадкі да маторнага паліва, якія павышаюць актанавы лік. Таму гэта ваенныя мэты, задзейнічаныя ў вытворчасці выбуховых рэчываў і паліва.

Хімпрам, па якім сёння ўдарылі ў Навамаскоўску, вырабляе ў тым ліку і ўгнаенні. Асноўная задача — удараць па вытворчасці сыравіны для далейшага вырабу выбуховых рэчываў. Практычна ўсе азотныя заводы выпускаюць аміячную селітру, а многія таксама канцэнтраваную серную кіслату. Абодва кампаненты выкарыстоўваюцца пры вытворчасці выбуховых рэчываў. Увесь расійскі хімпрам дае для гэтага сыравіну.

Яшчэ быў удар і па металургічным камбінаце у Ліпецку, які вырабляе легіраваныя сталі, неабходныя расійскай ваеннай прамысловасці. Гэта таксама чыста вайсковая вытворчасць.

— Наколькі хутка гэта адаб'ецца на вытворчасці ракет, боепрыпасаў і на працы ваеннай машыны РФ?

— Гэта ўплывае адразу: пасля удараў абрываюцца і спыняюцца асобныя вытворчыя ланцужкі. Але ў расіян ёсць магчымасць паралеліць пастаўкі, у іх ёсць і іншыя вытворчасці. Таму важны сінэргетычны эфект назапашвання пастаянных удараў: такія аб'екты трэба трымаць пад сталым агнявым кантролем. Гэта і ёсць асноўная задача.

Прыклад — нафтаперапрацоўка. Пакуль білі па нафтаперапрацоўчых заводах, вытворчасць паліва падала. Як толькі перасталі, яна зноў пайшла ўверх — на 30%. Тут патрэбны пастаянны агнявы кантроль, а яго пакуль не відаць.

Калі біць час ад часу, то б'ём, то не б'ём, жаданага эфекту не будзе. Тады і наступствы разлічыць немагчыма. Я не магу цяпер адказаць, наколькі гэта адаб'ецца на ваеннай машыне РФ: няма ўпэўненасці, што заўтра мы не перастанем біць па хімпраме. У такім выпадку сэнсу ў гэтых ударах не будзе.

— Сапраўды, апошнім часам ЗСУ прыкметна радзей б'юць па расійскіх НПЗ. Гэта тактычная паўза і перанос намаганняў на прадпрыемствы ВПК ці ёсць прыкметы дамоўленасцяў з адміністрацыяй Трампа ў межах абвешчанага ім «энергетычнага перамір'я»?

— Гэта дакладна дамоўленасць. Пытанне толькі, з кім і якая. Тое, што нам падаюць у эфіры, не заўсёды з'яўляецца праўдай. Я б не браў за аснову якую-небудзь адну інфармацыйную версію. Галоўнае, што дамоўленасці дакладна ёсць.

Яны на сто працэнтаў шкодзяць Украіне: стаўленне да іх негатыўнае, з кім бы яны ні былі дасягнутыя. Пры гэтым гэта негатыўнае стаўленне цяпер наўпрост кладзецца на кіраўніцтва Украіны.