Беларуска абрала для дачкі рэдкае і прыгожае імя
- 28.10.2026, 18:06
У загсе здзівіліся выбару бацькоў.
У сям’і беларусаў 9 месяцаў таму з’явілася ўласная «Фіялка» — так са старажытнагрэчаскай перакладаецца імя Ія. Мама дзяўчынкі Інна падзялілася сваім смелым выбарам у Threads. Высветлілася, што імя хоць і рэдкае, але не ўнікальнае. Адклікнулася нават дарослая Ія, якая расказала, як ёй жывецца сярод Маш, Наташ і Алінаў, піша Onlíner.
У допісе Інна напісала, што Ія звычайна выкарыстоўваецца як скарачэнне ад імя Еўдакія. Але дачку маці зарэгістравала менавіта як Ію.
— У загсе паглядзелі на нас дзіўна і правяралі, ці ёсць такое імя. Прапаноўвалі запісаць Еўдакіяй. Але мы настаялі менавіта на такім кароткім варыянце.
Цікава, што саму Інну калісьці хрысцілі такім імем. У рэальным жыцці беларуска з Іямі ніколі не сутыкалася.
— Ія — гэта цалкам самастойнае імя старажытнагрэчаскага паходжання і вельмі папулярнае ў Грузіі, — патлумачыла Інна журналісту Onlíner. — Падчас хрышчэння маім бацькам прапанавалі такі варыянт, таму што жаночага адпаведніка для Інны не было, раней гэта было мужчынскае імя. Так я набыла другое імя. Вельмі хацела назваць Іяй яшчэ першую дачку, але тады мяне пераканалі, і я спынілася на Валерыі. А калі даведалася, што цяжарная другой дачкой, адразу сказала: «Будзе Ія».
Інна кажа, што пяшчотна называе дачку «Ійчыкам», «Іюшкай» і перакананая, што праблем у школе ў дачкі з-за імя не будзе.
Але ў каментарах карыстальнікі не ўтрымаліся ад жартаў і ўявілі сцэну на ўроку выяўленчага мастацтва:
— Чый гэта малюнак?
— Гэта Іі.
Таксама пад допісам адзначыліся людзі, якія перасякаліся ў жыцці з Іямі.
— У майго мужа ў класе вучыліся дзве сёстры, Ія і Ая. Таксама Беларусь.
— Сярод знаёмых таксама ёсць жанчына з поўным імем Ія — Ія Васільеўна.
— У мяне бабуля Ія.
— У дачкі ў класе дзяўчынка Ія. А ў мяне чацвёртую дачку завуць Айя.
— Хадзілі на развівайкі. Таксама была Ія. Я думала, што мама не вымаўляе Мія.
Адпісалася і дарослая 37-гадовая Ія. Яна расказала, як ёй жывецца ўсё жыццё з такім нязвыклым імем (публікуем з невялікімі скарачэннямі):
«Што было:
— „І я, і я, і я таго ж меркавання“ (нічога разумнейшага, відаць, прыдумаць не маглі).
— „Як-як?“ — І Я — дзве літары! Асабліва [цяжка ў размовах] па тэлефоне.
— „А можна называць цябе Іра, Інна, Ая?“
— Наконт таго, што на некаторых сайтах у імені павінна быць тры літары, гэта так. Пішу „Ійа“. Праблем не было.
— Транслітарацыя ў пашпарце ідыёцкая, раней была нармальная Iya, цяпер стала Iia, з-за чаго за мяжой заўсёды чытаюць як „Лія“.
— Грузіны вельмі любяць і прымаюць за сваю, факт, абсалютна заўсёды робяць кампліменты.
— Жыць з рэдкім імем і адчуваць сябе асаблівай — гэта таксама факт».