Афіцэр ЗСУ: Толькі ўдары па Маскве спыняць атакі на Кіеў
- 6.10.2026, 13:36
Расія павінна разумець цану кожнага ўдару па ўкраінскай сталіцы.
Расія пачала сістэмна атакаваць масты праз Дняпро ў Кіеве. Пад удар трапілі не толькі элементы лагістыкі, але і грамадзянскія аб’екты сталіцы, па якіх штодня перамяшчаюцца тысячы людзей.
Навошта Расія мэтанакіравана б’е па мастах, якімі карыстаецца грамадзянскі транспарт? Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з ваенным экспертам, маёрам запасу Нацыянальнай гвардыі Украіны Аляксеем Гетманам:
— Расійскія акупанты аргументуюць гэта тым, што па гэтых мастах нібыта перамяшчаюцца вайсковыя машыны, і такім чынам яны спрабуюць пагоршыць лагістыку. Маўляў, левы бераг застанецца без усяго неабходнага для вядзення баявых дзеянняў. Насамрэч яны спрабуюць стварыць праблемы ў Кіеве, каб максімальна дэстабілізаваць сітуацыю. Гэтаму ёсць і іншыя пацвярджанні. Напрыклад, яны запускаюць «Шахеды», якія нібыта атакуюць ваенныя аб’екты, але робяць гэта цягам усяго дня, каб па 15–18 гадзін у Кіеве працягвалася паветраная трывога.
Гэта жаданне дэстабілізаваць сітуацыю ў горадзе. Падчас паветранай трывогі зачыняюцца дзяржаўныя ўстановы, паліклінікі, многія іншыя аб’екты, якія неабходныя людзям, нават крамы.
Таму верыць аповедам расіян — сябе не паважаць. Гэта спроба націснуць на насельніцтва, каб расхістаць сітуацыю знутры. Іншага тлумачэння тут няма.
— Чым гэтыя ўдары пагражаюць Кіеву і Украіне ў цэлым? Ці можа Крэмль паспрабаваць «разрэзаць» сталіцу або нават усю краіну па Дняпры?
— Такая мара ў іх ёсць: цалкам знішчыць усе масты праз Дняпро, каб падзяліць левы і правы берагі Украіны. Няхай мараць далей. Спробы будуць, але не атрымаецца. Па-першае, мы будзем абараняць іх больш актыўна. Па-другое, у іх практычна няма такой магчымасці. Жаданне будзе, але на вайне як на вайне.
— Удары па мастах называлі своеасаблівай чырвонай лініяй. Як Украіна можа адказаць? І наколькі важны ў гэтым кантэксце Крымскі мост і іншыя ключавыя аб’екты расійскай лагістыкі?
— Ніякай чырвонай лініі няма. Што гэта за пяць гадоў поўнамаштабнай вайны нейкія чырвоныя лініі? Расіяне вядуць ваенныя дзеянні так, як лічаць патрэбным. Тым больш Пуцін сказаў, што не трэба прытрымлівацца правілаў вядзення вайны. Пуцін заклікаў свае ўзброеныя сілы не прытрымлівацца правілаў вайны, а гэта азначае — здзяйсняць ваенныя злачынствы.
Ёсць правілы і традыцыі вядзення вайны. Любы адыход ад іх — і ёсць ваенныя злачынствы. То бок Пуцін заклікаў свае ўзброеныя сілы здзяйсняць ваенныя злачынствы. Яны робяць максімальна тое, што могуць. Якія яшчэ чырвоныя лініі? Пяць гадоў вайны — якія яшчэ чырвоныя лініі?
Крымскі мост ужо не адыгрывае такой ролі, як у самым пачатку. Трэба будзе знішчыць — знішчым. Усе чамусьці зацыкліваюцца на гэтым Крымскім мосце. Ці стане нам у Кіеве лягчэй, калі яго не будзе? Нам трэба зрабіць так, каб паменшыць шкоду ад расійскіх атак і паменшыць жаданне расіян атакаваць нашу сталіцу. Для гэтага трэба наносіць максімальныя ўдары ў адказ.
Тое, што было гэтай ноччу: удары па Маскве, Санкт-Пецярбургу, іншых буйных гарадах — гэта сіметрычны адказ на дзеянні расіян. Ён прымусіць іх задумацца, варта ці не варта атакаваць, напрыклад, Кіеў.
Удар па Кіеве — удар па Маскве. Магутны ўдар па Кіеве — яшчэ магутнейшы ўдар па Маскве. Гэта элементы стрымлівання і сіметрычнага адказу.
Іншых варыянтаў няма. Дамовіцца: «Давайце не будзем», «давайце па-добраму, па-нежнаму»? Яшчэ раз: пяць гадоў ідзе вайна. Вайна на знішчэнне. Поўнамаштабная вайна.
Якія аргументы, якія чырвоныя лініі? Біць максімальна. Наносіць максімальную шкоду ворагу. Падчас вайны павінна быць не любоў да ворага, а нянавісць. Павінна быць нянавісць да ворага і жаданне нанесці яму максімальную шкоду. Калі армія кіруецца такой логікай, гэта вядзе да перамогі. Любая іншая логіка: «давайце абдымемся, пацалуемся, брацкія народы» — вядзе да паразы.
Яшчэ раз: падчас вайны да ворага трэба адчуваць нянавісць, а не талерантнасць. На жаль для нас, да многіх грамадзян Украіны гэта ўжо дайшло. Хацелася б, каб гэта хутчэй дайшло да нашых еўрапейскіх партнёраў, якія працягваюць весці нейкія мірныя, міротворчыя размовы: «А давайце, каб не было эскалацыі». Якая яшчэ эскалацыя?