WSJ: У Пуціна было чатыры планы адносна Украіны

• 13.11.2026, 9:33

Два з іх ужо праваліліся.

У крамлёўскага дыктатара Уладзіміра Пуціна ёсць чатыры стаўкі на тое, як перамагчы ў вайне ва Украіне. Дзве з іх — тое, што ўкраінская армія зломіцца, або што адміністрацыя прэзідэнта ЗША Дональда Трампа прымусіць Кіеў падпарадкавацца патрабаванням Масквы. Абедзве «дрэнна спрацоўваюць».

А вось дзве іншыя пуцінскія стаўкі маюць лепшыя шанцы спрацаваць да наступнага года: паралізаваць украінскую эканоміку бесперапыннымі ракетнымі і дронавымі ўдарамі і дачакацца, пакуль еўрапейская падтрымка аслабне пад ціскам палітычных партый, што набіраюць папулярнасць і выступаюць супраць дапамогі Кіеву, піша The Wall Street Journal.

Перамовы ў Абу-Дабі на гэтым тыдні, якія праходзілі пры пасярэдніцтве ЗША, паказалі: Крэмль па-ранейшаму верны сваім першапачатковым ваенным мэтам — раздзяліць і падпарадкаваць Украіну, адначасова перапісаўшы пасляваенны парадак у Еўропе.

Большасць назіральнікаў сыходзіцца ў меркаванні, што Пуцін, найверагодней, будзе чакаць пачатку 2027 года, каб убачыць, як спрацуюць яго стратэгіі, а ўжо потым вырашыць — працягваць стары курс ці карэктаваць яго, адзначаюць журналісты.

«Вясна — тое, чаго будуць чакаць расіяне. Яны хочуць убачыць, што дасць гэтая ракетная кампанія», а таксама хто пераможа на маючых адбыцца прэзідэнцкіх выбарах у Францыі, — заявіла дырэктарка па Еўразіі ў Цэнтры імя Джэймса Марціна па пытаннях нераспаўсюджвання ў Мантерэі Ханна Ноттэ. — «І тады яны падвядуць вынікі».

Але нават у гэтым выпадку, лічыць Ноттэ, Расія, хутчэй за ўсё, перагледзіць стратэгію, але не адмовіцца ад сваіх мэтаў.

Няма «козыра Трампа»

Калі летась Трамп вярнуўся ў Белы дом, паабяцаўшы скончыць вайну за адзін дзень, Крэмль спадзяваўся, што той прымусіць Украіну пайсці на тэрытарыяльныя і іншыя ўступкі. Трамп наўпрост сказаў прэзідэнту Украіны Уладзіміру Зяленскаму: «Цяпер у цябе няма козыраў».

Але нягледзячы на амерыканскі ціск, Кіеў адхіліў патрабаванні Пуціна перадаць яму тыя тэрыторыі, якія расійскія войскі так і не змаглі захапіць. А раннія крокі Трампа, якімі ён амаль цалкам спыніў ваенную і фінансавую дапамогу ЗША Украіне, толькі паменшылі ўплыў Белага дома.

Аднак ЗША ўсё яшчэ могуць ціснуць на Украіну, піша СМІ. Нядаўна Зяленскі паведаміў, што ўкраінскія вайскоўцы зноў сутыкнуліся з перабоямі ў працы вайсковага Starlink ад SpaceX Ілана Маска, які працуе ў супрацоўніцтве з Пентагонам. Яшчэ ў кастрычніку Маск абмяжоўваў украінскі вайсковы Starlink — на фоне напружанасці паміж Трампам і Зяленскім.

Масква спрабуе пераканаць Белы дом зняць санкцыі — нават без спынення агню ва Украіне. Крэмль падкідвае амерыканскім інвестарам з асяроддзя Трампа і яго пасланцам спакуслівыя бізнес-прапановы.

Праўда, гэтыя эканамічныя ініцыятывы пакуль шырока не «стрэлілі», хоць Белы дом ужо паслабіў некаторыя санкцыі, а амерыканскія чыноўнікі лабіруюць эканамічныя здзелкі з Расіяй у рамках мірнага працэсу. А пасля таго, як на нядаўніх прамежкавых выбарах Кангрэс перайшоў да дэмакратаў, адміністрацыі Трампа стане яшчэ складаней працягваць змякчэнне санкцый.

Нягледзячы на сяброўскія жэсты Трампа ў бок Пуціна, Крэмль разлічваў на большае, гаворыцца ў матэрыяле. Расійскія чыноўнікі не хаваюць свайго расчаравання тым, што Украіна працягвае супраціўляцца.

Вайна супраць гарадоў

Сёлета Расія прадэманстравала найгоршы вынік на палях баёў на ўсходзе Украіны з 2022 года. Спробы акружыць украінскія абарончыя бастыёны ва ўсходняй частцы Данецкай вобласці праваліліся. Цяпер Расія робіць апошнюю спробу здзейсніць прарыў перад тым, як зіма зробіць наступ яшчэ больш складаным. Але пакуль украінская армія трымаецца, нягледзячы на хранічны дэфіцыт вайскоўцаў.

Напачатку гэтага года Расія змяніла вышэйшае камандаванне арміі ва Украіне — у тым ліку і з-за крытыкі велізарных страт. Але наступ расіян і далей з цяжкасцю прасоўваецца пад небам, запоўненым дронамі — гэта рэвалюцыя ў спосабе вядзення вайны, якая пакуль што іграе на руку абаронцам, адзначаюць журналісты.

«Зіма звычайна з’яўляецца лепшым часам для расійскага наступу, але ўкраінская прысутнасць дронаў на лініі фронту цяпер настолькі пераважная, што толькі перыяды дрэннага надвор’я, якія абмяжоўваюць працу беспілотнікаў, дазваляюць расіянам прасоўвацца наперад», — заявіў Конрад Музыка, заснавальнік кампаніі Rochan Consulting, якая займаецца ваенным аналізам і базуецца ў Польшчы.

Паколькі сітуацыя на полі бою амаль застыла, Масква ўзмацніла кампанію ракетных і дронавых удараў па ўкраінскіх гарадах і крытычнай інфраструктуры — ад электрастанцый і складаў да чарнаморскіх збожжавых партоў і мастоў цераз шырокі Дняпро, які падзяляе краіну.

Гэтая кампанія пагражае пакінуць украінскія гарады практычна без электрычнасці, ацяплення і водазабеспячэння напярэдадні зімы. Калі бесперапынныя ракетныя ўдары прывядуць да гуманітарнага крызісу і спыняць украінскую эканоміку, краіна можа стаць яшчэ больш залежнай ад еўрапейскага фінансавання, каб пакрыць растучыя выдаткі на вайну.

Еўрапейскі фронт

У Крамлі ж цудоўна разумеюць: Еўропа — цяпер галоўны саюзнік Украіны, але адначасова і яе патэнцыйна слабае месца. Надзеі Пуціна на перамогу ў значнай ступені будуюцца на тым, што еўрапейская палітычная падтрымка Украіны расколецца яшчэ да таго, як ціск вайны стане неўзносным для яго рэжыму.

Нізкія тэмпы эканамічнага росту ў Еўропе, напружаныя сацыяльныя праграмы і высокія цэны на энерганосьбіты ўжо б’юць па рэйтынгах дзеючых урадаў, большасць з якіх падтрымлівае Украіну. Затое папулярнасць набіраюць левыя і правыя папулісты, якія часта дэманструюць большую сімпатыю да Расіі.

У Францыі нацыяналістка Марын Ле Пен, якая, паводле апытанняў, ідзе фаварыткай наступных вясновых прэзідэнцкіх выбараў, абяцае скараціць французскае і еўрапейскае фінансаванне Украіны.

Найбольш папулярная партыя Германіі — ультраправы «Альтэрнатыва для Германіі» — выступае за аднаўленне масавых закупаў расійскага газу, перакрэсліваючы намаганні краіны па пазбаўленні ад энергетычнай залежнасці ад Масквы. У Італіі, дзе ў наступным годзе павінны прайсці нацыянальныя выбары, супраць дапамогі Украіне выступаюць партыі як з кіроўнай правацэнтрысцкай кааліцыі, так і з левацэнтрысцкай апазіцыі.

Пакуль што ўрады Еўропы трымаюць удар — нягледзячы на дэфіцыт энерганосьбітаў, які сёлета яшчэ больш абвастыла вайна паміж ЗША і Іранам.

Пуцін заявіў, што хоча супрацоўнічаць з Еўропай у далейшых мірных перамовах, але толькі пры ўмове, што кантынент будзе гаварыць адным голасам. Гэта патрабаванне, хутчэй за ўсё, толькі пагоршыць ужо наяўныя разыходжанні паміж еўрапейцамі наконт таго, хто менавіта павінен іх прадстаўляць, адзначаюць журналісты.

Эканамічныя рэзервы Расіі таксама не бязмежныя

Крамлю становіцца ўсё цяжэй пакрываць які расце фінансавы дэфіцыт, бо ваенныя выдаткі ўжо складаюць трэць і больш ад усіх дзяржаўных расходаў. Рэгіянальныя ўлады, якія ўжо сутыкнуліся з недахопам грошай, скарачаюць выплаты сем’ям загінулых салдат.

«Мы маем справу з вельмі нестабільнай сістэмай», — заявіла Аляксандра Пракапенка, старшая навуковая супрацоўніца Цэнтра Карнегі па Расіі і Еўразіі, аналітычнага цэнтра, што базуецца ў Берліне.