«Добрыя навіны яшчэ будуць»
- 15.11.2026, 23:13
Афіцэр Трэцяга армейскага корпуса апісаў невядомыя падрабязнасці аперацыі «Вівальдзі».
Вайсковец 3-га армейскага корпуса апісаў NV невядомыя падрабязнасці аперацыі «Вівальдзі» і расказаў, чым на яе цяпер хоча адказаць армія РФ.
З пачатку лістапада расіяне спрабуюць адказаць на найбольш паспяховае за апошні час контрнаступ Сіл абароны — аперацыю «Вівальдзі», якую праводзяць сілы 3-га армейскага корпуса і групоўкі «Цэнтр», — і вярнуць пазіцыі, страчаныя імі ў раёне Лімана на поўначы Данецкай вобласці.
Толькі за суткі 7 лістапада Генштаб ЗСУ паведамляў пра пяць расійскіх атак на гэтым напрамку — у бок Лімана і ў раёне Калодзязоў, вёскі прыкладна за 11 км на поўнач.
У вячэрняй зводцы ад 10 лістапада вёска зноў узгадвалася ў ліку мэтаў дзвюх спроб прасоўвання.
Тага ж дня прадстаўнік 66-й асобнай механізаванай брыгады Васіль Дзянісюк паведаміў у эфіры Суспільнага, што расіяне перапраўляюць пяхоту на заходні бераг ракі Чорны Жарабец, якая цячэ паблізу адміністрацыйнай мяжы паміж Луганскай і Данецкай абласцямі. Праціўнік таксама нарошчвае колькасць артылерыі і абсталёўвае пазіцыі для запуску беспілотнікаў. Паводле слоў прадстаўніка брыгады, у расіян засталося некалькі перапраў праз раку, але ўсе яны знаходзяцца пад агнявым кантролем Сіл абароны.
Паводле ацэнкі Інстытута вывучэння вайны, на пачатку лістапада расійскія войскі атакавалі на поўнач і паўночны ўсход ад Лімана, аднак засталіся на ранейшых пазіцыях.
Праціўнік працягне спробы аднавіць страчанае становішча, расказаў NV афіцэр з пазыўным Атлет — намеснік камандзіра механізаванага батальёна 60-й асобнай механізаванай Інгулецкай брыгады, якая ўваходзіць у склад 3-га армейскага корпуса і ў ходзе аперацыі «Вівальдзі» сумесна з суседнімі падраздзяленнямі вызваліла Калодзязы.
Субяседнік рэдакцыі прагназуе няўдачу спроб расійскіх контратак і пераход ворага да абароны. Зімой, на яго думку, абодва бакі будуць пераважна ўтрымліваць занятыя рубяжы: з лістападзеннем лістоты пяхота пазбаўляецца натуральнай маскіроўкі, што ўскладняе яе прасоўванне.
Чаму наступствы аперацыі «Вівальдзі», якую нядаўна завяршыў Трэці армейскі корпус, дастаўляюць расіянам столькі праблем? Па выніках яе чатырох этапаў украінскае камандаванне абвясціла пра вяртанне пад кантроль 16 населеных пунктаў, што складае 277 км². Сваёй чаргой, гэта наступ ліквідавала пагрозу ахопу расіянамі Славянска-Краматорскай агламерацыі з поўначы.
Ціхім крокам і малымі групамі
Поспех аперацыі «Вівальдзі» мае некалькі складнікаў, якія наглядна дэманструе гісторыя наступу 60-й механізаванай брыгады. Гэта падраздзяленне прайшло ўсе чатыры этапы «Вівальдзі» і па плошчы вызваленай тэрыторыі паказала другі вынік пасля 3-й штурмавой брыгады. Пра гэта 19 кастрычніка расказаў журналістам Дзмітрый Рагазюк, які год камандаваў 60-й брыгадай, а пазней узначаліў 3-і армейскі корпус замест Андрэя Білецкага, калі той стаў камандуючым групоўкі войскаў «Цэнтр».
Менавіта 60-я брыгада 14 кастрычніка вызваліла ўжо згаданыя Калодзязы, якія расіяне выкарыстоўвалі як апорны раён: размяшчалі там пяхоту, арганізоўвалі абарону і адтуль прасочваліся далей.
Да вёскі ўкраінскія пяхотынцы дайшлі пешшу. Бранятэхніка заставалася ў тыле, а байцы перасоўваліся парамі і малымі групамі, імкнучыся як мага даўжэй заставацца незаўважанымі.
«У байцоў, якія непасрэдна ўдзельнічалі ў аперацыі, ёсць такі жарт: самым складаным было ісці — то бок пераадолець гэтую дыстанцыю, гэтыя кіламетры», — расказвае NV намеснік камандзіра механізаванага батальёна з пазыўным Атлет.
Асновай украінскага наступу стала тактыка інфільтрацыі — схаванага пранікнення малых груп у размяшчэнне праціўніка. Украінскія пяхотынцы выходзілі да расійскіх тыловых камунікацый і пераразалі шляхі падвозу боепрыпасаў, харчоў і падмацавання.
«Мы імкнуліся як мага даўжэй не даць праціўніку нас выявіць», — тлумачыць Атлет.
Калі расіяне разумелі, што адбываецца, яны кідалі ў бой рэзервы.
Украінскія падраздзяленні спрабавалі абыходзіць і ахопліваць пазіцыі ворага, захоўваючы асабовы склад і тэмп прасоўвання. Затым частка груп заставалася ўтрымліваць кальцо акружэння, а астатнія рухаліся далей.
Так дзейнічалі і ў Калодзязах. Паводле слоў начальніка штаба батальёна беспілотных сістэм Fatum 60-й брыгады з пазыўным Краш, трэці механізаваны батальён узяў вёску ў кальцо і перакрыў шлях расійскім падмацаванням, пакуль аператары дронаў прыкрывалі пяхоту. Гэта дазволіла пазбегнуць вулачных баёў, расказаў начальнік штаба ў эфіры Суспільнага.
«Мы чакалі большай супраціўнасці з боку праціўніка. Але варта было толькі крыху на яго націснуць, як ён пасыпаўся — расіяне пачалі здавацца ў палон», — растлумачыў NV Атлет.
Адны расійскія вайскоўцы складвалі зброю падчас бою. Іншыя адступалі самі, як толькі на іх пазіцыі пераставала паступаць забеспячэнне.
Прасоўванне ўкраінскай пяхоты патрабавала пастаяннага перамяшчэння сродкаў падтрымкі. Афіцэр, з якім размаўляла рэдакцыя, называе гэта адной з галоўных задач: артылерыя і падраздзяленні беспілотнікаў павінны былі паспеваць за байцамі, каб праціўнік не паспеў апамятацца і арганізаваць абарону.
Перад выхадам пяхоты ўкраінскія вайскоўцы наносілі ўдары па расійскіх пазіцыях, кропках запуску дронаў і камандных пунктах. БПЛА праціўніка падаўлялі сродкамі радыёэлектроннай барацьбы і збівалі дронамі-перахопнікамі.
«Мы імкнуліся як мага адчувальней палегчыць працу пяхотніка, каб ён мінімальна ўступаў у баявы кантакт з праціўнікам», — тлумачыць Атлет.
Паводле звестак згаданага вышэй Краша, за чацвёрты этап «Вівальдзі» батальён Fatum забіў і параніў каля 500 расійскіх вайскоўцаў.
На зямлі таксама працавалі беспілотнікі: наземныя рабатызаваныя комплексы (НРК) дастаўлялі ўкраінскім байцам правіянт і боепрыпасы, эвакуявалі параненых і загінулых. Па ацэнцы Атлета, на долю рабатызаваных платформаў прыпала каля 80% гэтай працы ў яго падраздзяленні.
Наступ, які праспалі расіяне
Паводле слоў Атлета, разрыў паміж інфармацыяй, што паступае ў СМІ ад расійскага ваеннага і палітычнага кіраўніцтва, і рэальным станам спраў на фронце дапамог украінскім падраздзяленням.
Расійскія палкі і брыгады мелі ўласныя рэзервы, аднак іх магчымасцей, паводле ацэнкі намесніка камандзіра батальёна, хапала ненадоўга. Па дапамогу да камандавання дывізіі і арміі варожыя камандзіры своечасова не звярталіся: патрэба ў падмацаваннях супярэчыла б іх папярэднім дакладам пра поспехі.
У сваіх выступленнях Білецкі таксама звязваў поспех «Вівальдзі» са скажонай справаздачнасцю праціўніка. Паводле яго слоў, расіяне прыпісалі сабе кантроль над Святогірскам, а ілжывыя даклады дапамаглі Трэцяму армейскаму корпусу чатыры месяцы хаваць наступ.
Захаваць раптоўнасць дазволіла і тое, што корпус наступаў сіламі, якія да гэтага абаранялі каля 160 км фронту. Асобную наступальную групоўку, паводле слоў Білецкага, не стваралі.
«Па ўсіх правілах: ёсць сілы, якія трымаюць абарону, і ёсць свежыя сілы, якія ідуць на штурм. У нас жа штурм і зачыстку праводзілі тыя сілы, што знаходзіліся ў абароне», — са свайго боку запэўніў Атлет.
Перакідка новых падраздзяленняў на ўчасткі наступу, паводле яго слоў, магла б выдаць праціўніку намеры ўкраінскага камандавання.
Рашэнні на месцах
Пры дзеяннях малымі групамі важна, наколькі хутка камандзіры могуць рэагаваць на змену абстаноўкі. У 60-й брыгадзе падыход да кіравання пачалі змяняць пасля таго, як у кастрычніку мінулага года яе ўзначаліў маёр Дзмітрый Рагазюк.
Як расказаў намеснік камандзіра батальёна з пазыўным Атлет, камандзіры рот і ўзводаў атрымалі больш самастойнасці і адказнасці. Згодна з прынцыпам mission command, старэйшы камандзір вызначае мэту і агульны задум, а ў падначаленых ёсць прастора для прыняцця рашэнняў па іх выкананні.
«Для нас было важна, каб камандзіры рот не проста атрымлівалі задачы, а разумелі агульны задум і магчымасці свайго падраздзялення, яго моцныя і слабыя бакі», — патлумачыў суразмоўца NV.
У расійскай арміі ён, наадварот, бачыць слабасць сяржанцкага звяна і празмерную залежнасць ад старэйшых начальнікаў. Паводле ацэнкі ўкраінскага афіцэра, нават дзеянні на месцах расіяне часта плануюць на ўзроўні дывізій і армій.
Спалучэнне самастойнасці камандзіраў, скрытнага прасоўвання і агнявой падтрымкі дазволіла знізіць страты. У асобныя тыдні, як сцвярджае Атлет, гэты паказчык у праціўніка ў дваццаць разоў перавышаў адпаведныя лічбы яго падраздзялення.
У цэлым, паводле звестак Білецкага, у ходзе аперацыі «Вівальдзі» ўкраінскія страты былі ў сем разоў меншыя за расійскія, якія склалі больш за 8 тысяч вайскоўцаў забітымі і параненымі. Яшчэ 270 варожых вайскоўцаў трапілі ў палон.
Асноўнае значэнне аперацыі звязваюць з абаронай флангаў і шляхоў забеспячэння ўкраінскай групоўкі.
Падсумоўваючы вынікі аперацыі «Вівальдзі», Білецкі таксама назваў галоўным вынікам зрыў расійскай спробы ахапіць Славянска-Краматорскую агламерацыю з флангаў.
У той жа час завяршэнне чацвёртага этапу аперацыі пакінула прастору для далейшых дзеянняў украінскага боку: абвяшчаючы яго вынікі, Білецкі заявіў, што наступ корпуса працягнецца.
«Як сказаў камандуючы Білецкі, аперацыя завершана, але мы рухаемся далей. Таму, думаю, рана ці позна з'явяцца добрыя навіны», — са свайго боку дадаў Атлет.