«Ён быў проста на мяжы»
- 23.02.2026, 8:28
Маці дзесяцікласніка, які скончыў жыццё самагубствам, у Брэсце распавяла пра цькуванне ў школе.
У Брэсце 10 лютага скончыў жыццё самагубствам дзесяцікласнік — з неафіцыйных крыніц паведамлялася, што прычына была ў булінгу ў школе. Памерлага звалі Арцём Карповіч, ён вучыўся ў школе № 35. Як распавяла тэлеканалу СТВ маці падлетка Святлана Карповіч, хлопчык сапраўды не вытрымаў цькування — і здарылася трагедыя. Тэкст прыводзіць https://zerkalo-review.site/news/life/120986.html.
У дзень трагедыі Святлана, як звычайна, сабрала сына ў школу, а сама паехала на працу. Але на ўрокі Арцём так і не прыйшоў. Што адбылося з падлеткам да ўрокаў, жанчына не ведае:
— Дайшоў ён да школы, можа, яго там зноў сустрэў хтосьці каля школы.
Перад смерцю Арцём адправіў два паведамленні. Адно — маме, у якім прызнаўся, што ён вельмі ранімы.
— Па паведамленні ён [быў] проста на мяжы. Ён проста прасіў прабачэння, што ў яго такая натура тонкая, ранімая. Проста разарвалася сэрца [ад гэтага], разумееце? — падзялілася Святлана. — <�…> У ім (у Арцёме. — Заўв. рэд.) не было столькі зла і нянавісці, я ўвогуле яго такім не ведала. Я проста не разумею як. Чаму мне не патэлефанавалі, што ён у школу не прыйшоў…
У другім паведамленні хлопец звярнуўся да сваіх аднакласнікаў: «Гэта ўсё з-за вас, вы дазволілі давесці мяне да такога стану, што я пакіну свой свет. І так, паведамленне я спецыяльна адправлю, каб выказаць сваё меркаванне».
Як распавялі бацькі Арцёма, падлетак перайшоў у школу № 35 пасля заканчэння пачатковых класаў у іншай установе. З таго часу ён не са ўсімі аднакласнікамі знайшоў узаемаразуменне. Але пра праблемы ў школе дома распавядаў неахвотна, баяўся засмучаць бацькоў.
— Арцёмка, кажу, крыўдзіць хто-небудзь? Кажа: «Так, крыўдзяць». Кажу: «Хто цябе крыўдзіць?» Ён кажа: «Тата, не магу гаварыць», таму што дачка была. Саромеўся пры дачцэ, — успамінае Уладзімір Карповіч, бацька падлетка.
— Можна было б паспрабаваць перавесці яго ў іншую школу. Спробавалі пагаварыць з класнай, нібыта яна казала, што ўсё нармальна. Я так разумею, ён пачаў проста замыкацца ў сабе, — дадае Святлана.
Толькі за некалькі дзён да трагедыі Арцём адаслаў маме са школы паведамленне, у якім падзяліўся падрабязнасцямі.
— Буквальна, бачыце час: сем пяцьдзясят пяць, урок яшчэ нават не пачаўся, а ён ужо піша, — кажа Святлана, паказваючы перапіску. — «Мама, давай напішам заяву ў міліцыю на [імя схавана], бо ён мяне ўжо дастаў. Ён пастаянна лезе і абзываецца».
Тады жанчына прапанавала сыну абмеркаваць усё ўвечары дома. Да канца дня здавалася, што ўсё ўладзілася. У панядзелак, 9 лютага, падлетак застаўся дома, але ў фатальны аўторак пайшоў на заняткі.
У перадсмяротным паведамленні, якое Арцём адправіў у чат класа, акрамя імёнаў аднакласнікаў, было і імя педагога, гаворыцца ў сюжэце. Але ў школе ўсе абвінавачанні адмаўлялі.
— Цькування не было, булінгу не было. Дырэктар не будзе даваць ніякіх інтэрв'ю. Не ўпаўнаважаны, — заявіў намеснік дырэктара, імя якога не называецца.