«У 18 гадоў прыдумала сістэму і карыстаюся ёй дагэтуль»
- 17.05.2026, 11:35
Беларуска распавяла, як траціць за месяц 5000 рублёў і пры гэтым назапашвае падушку бяспекі.
Марыя зьехала ад бацькоў у 15 гадоў, вучыўся выжываць на макаронах з прыправай «15 у 1», а аднойчы патраціла стыпендыю ўсяго за тры дні. Цяпер ёй 28, яна працуе ў сферы рэкламы, штомесяц атрымлівае 6—7 тысяч рублёў і збірае падушку бяспекі, — піша Onliner.
«Роблю ўсё, каб штогод мой даход падрастаў», — прызнаецца дзяўчына.
«У 18 гадоў прыдумала сістэму і карыстаюся ёй дагэтуль»
— У 14 гадоў я яшчэ не ведала, колькі каштуе хлеб. А ўжо ў 15 мне давялося поўнасцю весці свой бюджэт — пачынаючы з пакупкі штаноў і заканчваючы папаўненнем запасаў чаю — так склалася, што з-за вучобы я рана зьехала ад бацькоў.
Спачатку мы крыху пажылі са старэйшым братам. Ён навучыў мяне пячы бліны, варыць суп, а яшчэ класці грошы на тэлефон і сачыць за лічыльнікамі. Праз некаторы час ён з’ехаў, я засталася адна. Бацькі давалі мне пэўную суму, але ніяк не кантралявалі выдаткі.
Цяпер Марыя ў асноўным гатуе дома, але часам ходзіць у кафэ
Канечне, спачатку шмат траціла на салодкае і чыпсы, купляла ўсё, што калісьці ў сям’і абмяжоўвалі (і правільна рабілі!). Часам да канца тыдня не хапала — заставалася на голых макаронах, ратавала толькі прыправа «15 у 1». Прыблізна ў такім рытме пражыла да ўніверсітэта. У летнія канікулы падпрацоўвала ў краме. І на першыя заробкі купляла сукенкі, квіткі на канцэрты, нядрэнную касметыку.
Без дакладнага планавання я жыла прыкладна да 18 гадоў. Але аднойчы, банальна прагульваўшы ўсю стыпендыю за тры дні, засумаваўшы, задумалася. Мне стала шкада ўпустую патрачаных грошай. У той момант я прыдумала сістэму, якой карыстаюся дагэтуль.
Яна вельмі простая — увесь бюджэт размяркоўваецца на месяц. Ёсць тры асноўныя долі:
абавязковыя выдаткі (не ежа) — камунальныя плацяжы, тэлефон, растэрміноўкі;
ежа і дробныя радасці — напрыклад, паход на бранч або квіток у кіно (цяпер гэта 35 рублёў у дзень);
маленькія і вялікія жаданні — новая сукенка, квіткі ў адпачынак, масаж.
І калі ў пачатку месяца я размяркоўваю асноўныя долі, у мяне заўсёды застаецца яшчэ крыху, парадку 5—10% ад усёй сумы. Гэтыя грошы я адразу ж адкладаю ў валюце. Так фарміруецца мая падушка бяспекі. За 10 гадоў я двойчы ў яе залазіла: калі засталася без працы і калі трэба было аплаціць істотны штраф. Для мяне гэта сума недатыкальная. Цяпер у скарбонцы крыху больш за 6 тысяч долараў.
Выдаткі на касметыку і ежу
Двойчы за ўсё жыццё я заставалася без працы.
У такія моманты я збіралася, скарачала выдаткі на ежу, цалкам прыбірала блок «вялікія і маленькія жаданні», варыла супы і перабірала шафу.
І старалася не сядзець без справы — адразу ж шукала падпрацоўкі. Па досведзе магу сказаць, што такія сітуацыі вельмі актывуюць мозг і камунікатыўныя навыкі, здымаюць усе страхі. Я проста ішла і дамаўлялася пра тое, пра што раней магла б пасаромецца прасіць.
Я раблю ўсё, каб штогод мой даход падрастаў. Працую на поўную стаўку, плюс заўсёды адна-дзве падпрацоўкі. Здаю бабуліну кватэру. І калі ў 2018 годзе я зарабляла прыкладна 300 долараў у месяц (з іх палова ішла на аплату пакоя), то цяпер за месяц мне на карту прыходзіць каля 6—7 тысяч рублёў.
На што ідуць грошы
Кватэру я не здымаю, жыву з хлопцам у яго аднапакаёвай кватэры. Выдаткі атрымліваюцца прыблізна такія:
Камуналка, тэлефон, падпіскі, праязны 300 рублёў
Манікюр, педыкюр, касметолаг, масаж, касметыка 500 рублёў
Спорт (басейн з трэнерам і ёга) 350 рублёў
Ежа дома і ў кафэ, дробныя выдаткі 1400—1500 рублёў
Падарожжы па Беларусі і за мяжу (трачу/адкладаю) 1200—1500 рублёў
Музеі, выстаўкі, тэатры, кіно 100 рублёў
Абнаўкі ў шафу і ў дом 600 рублёў
Падарункі і дапамога блізкім 150 рублёў
Скарбонка 1000—1400 рублёў
За гэтыя 10 гадоў я на ўласным досведзе вывела некалькі правілаў:
добра працаваць і добра адпачываць;
не залежаць ад адзінай крыніцы даходу;
нават калі даход зусім невялікі, адкладаць хаця б па 20—30 долараў;
нікому не пазычаць грошы і не апраўдвацца за гэта;
не эканоміць на здароўі — ніякіх танных макаронаў і сінтэтычных шкарпэтак;
прыблізна прадумваць меню на тыдзень і хадзіць у краму са спісам;
гатаваць дома, але часам не адмаўляць сабе ў кубку кавы і пераацэненым круасане;
раз у сезон перабіраць шафу, купляць абутак з натуральнай скуры і якасныя даўгавечныя рэчы;
ездаць на веласіпедзе з сакавіка па лістапад, таксі выклікаць толькі ў самым крайнім выпадку;
Бюджэтныя забавы Марыі ў Беларусі
хадзіць па кнігі ў раённую бібліятэку;
карыстацца бясплатнай медыцынай — гэта і аналізы, і агляды, і УГД, і ФГДС;
знайсці свае, ідэальна прыдатныя сродкі для догляду — і набываць іх у вялікіх аб’ёмах;
дапамагаць блізкім з прафіцыту — парадаваць маму, падкінуць капейчыну хроснікам, купіць падарунак хлопцу тады, калі ў мяне сапраўды ёсць лішнія грошы.
Дзякуючы такому падыходу да 28 гадоў я паглядзела 22 краіны, набыла ўсю патрэбную мне тэхніку, уключаючы добры смартфон і якасныя навушнікі, сфармавала падушку бяспекі.
Паездкі ў Італію і на Шры-Ланку
Патроху дапамагаю бацькам і рыхтуюся да новых выклікаў: разам з хлопцам мы марыць пра кватэру пабольш, заводзім размовы пра дзяцей. Вельмі хочацца з’ездзіць у нятанныя краіны, такія як ЗША, Аўстралія, Нідэрланды. Спадзяюся, з часам усе мэты будуць дасягнутыя.