Колькасць праблем у РФ расце ў геаметрычнай прагрэсіі

• Юрый Федарэнка
• 27.05.2026, 14:54

Ці блефуе Крэмль?

Так званая «Расійская Федэрацыя» пачала раздачу пашпартоў паводле спрашчанай працэдуры жыхарам непрызнанай так званай «Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі». Да ўсяго, што адбываецца ў гэтым анклаве «рускага свету», які мае больш за 400 км агульнай мяжы з Украінай, трэба ставіцца максімальна ўважліва. Ці існуюць сёння пагрозы на нашай паўночна-заходняй мяжы і наколькі яны сур'ёзныя?

Рэакцыя афіцыйнага Кіева прадказальная. Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі адзначыў, што гэтым рашэннем Расія не толькі пачала пошук новых наймітаў, але і спрабуе абазначыць Прыднястроўе як уласную тэрыторыю: «Яны ў Маскве часта кажуць розным суразмоўцам, што іх, маўляў, цікавіць нібыта толькі Данбас. На самай справе — далёка не толькі Данбас».

Дарэчы, раздачу расійскіх пашпартоў паводле спрашчанай працэдуры мы ўжо назіралі ў так званых «ЛДНР» у 2019 годзе. Далейшыя падзеі добра вядомыя. Акрамя таго, на балотах нядаўна прынялі закон, які дазваляе Пуціну ўводзіць войскі ў іншыя дзяржавы дзеля «абароны грамадзян РФ ад крымінальнага пераследу».

Таму чым больш уладальнікаў расійскіх пашпартоў — тым шырэй прастора для любых правакацый з боку агрэсара.

Але, у адрозненне ад АРДЛА, Расія не мае агульнай мяжы з Прыднястроўем. Таму праводзіць прамыя аналагіі і будаваць на іх прагнозы не варта. Калі б вораг меў фізічную магчымасць адкрыць супраць Украіны яшчэ адзін поўнавартасны фронт, ён бы гэта даўно зрабіў.

У непрызнанай «ПМР» сапраўды знаходзіцца расійскі вайсковы кантынгент колькасцю каля 4500 чалавек, але гэта дакладна не «армія прарыву». Ніякага падазронага «двіжу» на мяжы з Адэскай або Вінніцкай абласцямі пакуль не назіраецца. Таму паводле стану на гэты момант казаць пра рэальную пагрозу адкрыцця новага фронту рана. А вось паспрабаваць набраць на берагах Днястра пэўную колькасць наймітаў праціўнік цалкам можа.

Паводле звестак Службы знешняй разведкі Украіны, на балотах сістэмна падаюць тэмпы набору ў акупацыйныя войскі. Калі летась агрэсар у сярэднім вербаваў каля 1200 чалавек за суткі, то цяпер гэты паказчык прасеў да 800–930.

Штомесяц ворагу ўдаецца папаўняць строй прыкладна на 30 000 чалавек, тады як Сілы абароны Украіны ліквідуюць каля 35 000. Ці могуць расійскія вербавальнікі закрыць гэты «прабел» за кошт прыднястроўцаў?

Кароткі адказ — не.

У «ПМР» пражывае, паводле розных ацэнак, ад 350 000 да 470 000 чалавек. Большасць з іх, акрамя «пашпарта ПМР», маюць таксама грамадзянства Малдовы, Украіны, Румыніі або іншых дзяржаў. Сярэднестатыстычны дарослы прыднястроўца мае два-тры пашпарты. Прычына простая: «пашпарт ПМР» не мае юрыдычнай сілы па-за межамі прарасійскага анклава, таму для працы, падарожжаў і вядзення бізнесу людзям патрэбныя іншыя дакументы.

Нават калі агрэсар уручыць без выключэння ўсім прыднястроўцам сваю карычневую кніжачку, гэта будзе азначаць толькі тое, што «калекцыя пашпартоў» шараговага жыхара «ПМР» папоўніцца яшчэ адной «кніжачкай».

Прымусова мабілізаваць такога «шчаслівага» ўладальніка расійскага пашпарта будзе нялёгка. Максімум — завабіць частку людзей кантрактамі. Але з улікам невялікай колькасці насельніцтва непрызнанай «рэспублікі» гаворка ідзе максімум пра некалькі батальёнаў. Для Сілаў абароны Украіны гэта некалькі дзён працы.

Непрыемна, але зусім не крытычна.

Рэжым Пуціна шукае крыніцы папаўнення «дэмаграфічнага рэсурсу». Ён можа і будзе раздаваць пашпарты, пагражаць суседзям і шукаць новых наймітаў па ўсім свеце. Але рэальнасць застаецца нязменнай: агрэсар прайграе, колькасць праблем на балотах расце ў геаметрычнай прагрэсіі ва ўсіх сферах.

Рана ці позна недаімперыя знікне з карты свету. Мы ўжо пакалечылі пачвару, цяпер яе трэба дабіць. Трымаем строй. Слава Украіне!

Юрый Федарэнка «Фэйсбук»