Бензакалонка без бензіну

• Аляксандр Чарненка
• 16.06.2026, 18:46

СБУ пазбаўляе РФ звання «краіны-бензакалонкі».

Калісьці тагачасны прэзідэнт ЗША Барак Абама назваў Расію «краінай-бензакалонкай». У Масковіі вельмі пакрыўдзіліся на такое выказванне амерыканца.

Што ж, сапраўды, настаў час унесці пэўныя карэкціроўкі ў гэтае выказванне. Дроны СБУ пазбавілі Расію гэтага звання. Высветлілася, што статус «краіны-бензакалонкі» яшчэ трэба заслужыць. Бо бензакалонка — гэта калі бензін ёсць. А калі нафтабазы гараць, НПЗ пастаянна палаюць ад дронаў СБУ, а бензін — па талонах у палове рэгіёнаў, дык гэта ўжо не энергетычная звышдзяржава. Гэта дзяржава, якая паступова губляе кантроль над уласнай паліўнай сістэмай.

Тое, што робяць падначаленыя кіраўніка СБУ Яўгена Хмары і іх далёкабійныя дроны, многія дагэтуль ацэньваюць па колькасці трапленняў. Іх сапраўды многа. Пра амаль штодзённыя трапленні мы і марыць не маглі яшчэ год таму. Але галоўны вынік вымяраецца не колькасцю пажараў, а колькасцю праблем, што ўзнікаюць пасля іх. Кожны ўдар СБУ па расійскім НПЗ, кожная знішчаная нафтабаза, кожны спалены рэзервуар — гэта не проста мінус на тысячы тон паліва. Гэта ўдар па ўпэўненасці расійскай эканомікі ў ўласнай неўразлівасці.

У Маскве дзесяцігоддзямі лічылі, што могуць беспакарана пампаваць нафту, прадаваць яе свету і фінансаваць любыя ваенныя авантуры. Але цяпер раптам высветлілася, што нафта сама па сабе нічога не вартая. Яе яшчэ трэба давезці, захаваць, перапрацаваць, адгрузіць і даставіць спажыўцу. Менавіта па гэтых звёнах сістэмна б'е СБУ.

Сёння раніцай бачым паспяховы ўдар СБУ па маскоўскім НПЗ. «Лепшая ў свеце СПА» вакол Масквы не дапамагла.

Акрамя таго, толькі за апошнія дні — прылёты па ключавым комплексе перагрузкі «Таманьнефтегаз», па нафтабазе Росрэзерву «Тэмп» і па шэрагу іншых аб'ектаў. Усе яны ствараюць для Расіі праблему, якую нельга вырашыць прапагандай. Рэзервуар не адрамантуе Салаўёў. Устаноўку перапрацоўкі не запусціць Пуцін. А пажар на тэрмінале не патушыць чарговая заява расійскага МЗС.

Найгоршае для Крамля тое, што гэтая кампанія мае назапашвальны эфект. Расія яшчэ можа схаваць адзін удар. Крамлёўскі дзед можа паменшыць наступствы другога. Але калі атакі становяцца рэгулярнымі, сістэма пачынае страчваць запас трываласці.

Сёння Расія траціць рэсурсы не на развіццё нафтавай галіны, а на залатванне дзірак. Не на будаўніцтва новых магутнасцяў, а на аднаўленне старых. Не на павелічэнне экспарту, а на барацьбу з унутраным дэфіцытам. Фактычна ўкраінская спецслужба прымусіла адну з найбуйнейшых нафтавых дзяржаў свету ваяваць за ўласны бензін. І гэта, напэўна, самы балючы парадокс для Крамля. Пуцін пачынаў вайну, разлічваючы выкарыстоўваць энергетыку як зброю супраць іншых. Але праз гады менавіта энергетыка стала адной з яго найуразлівейшых кропак. З задавальненнем глядзеў кадры «СВОшніка», які прыехаў з акупаванага Крыму і бегае з каністрай па запраўках Краснадара. Усюды атрымлівае адмову. «На бензакалонцы бензіну няма».

Галоўны вынік удараў СБУ палягае нават не ў знішчаных рэзервуарах і не ў мільярдных стратах. Галоўны вынік у тым, што Расія паступова губляе сваю ключавую перавагу. Яна губляе здольнасць лёгка ператвараць нафту ў грошы, а грошы — у вайну. Менавіта таму кожны новы ўдар па нафтавай інфраструктуры мае надзвычай важнае значэнне. Гэта частка вялікай кампаніі кіраўніка СБУ Хмары па знясіленні расійскай эканомікі. Кампаніі, якая б'е прама па фундаменце РФ.

«Краіна-бензакалонка» без бензіну выглядае не страшна. Яна выглядае бездапаможна.

Аляксандр Чарненка, Цензор.НЕТ