Доля курцоў у Швецыі знізілася да рэкордна нізкага паказчыка
- 17.06.2026, 2:59
Чаму так адбываецца.
Штогод колькасць шведаў, якія кураць цыгарэты, скарачаецца. Гэта звязана з асаблівасцямі культуры і пераходам на альтэрнатыўныя прадукты
Сёлета колькасць курцоў у Швецыі скарацілася да 3%, што на 1 п.п. менш у параўнанні з 2024 годам, распавёў NV Бізнес адзін з заснавальнікаў шведскай арганізацыі the Society for Research on Nicotine and Tobacco (SRNT) Карл Фагерстрэм. Сярод мужчын курцоў крыху больш, чым сярод жанчын, дадае ён.
Швецыя стала краінай з двума пакаленнямі, свабоднымі ад курэння: яго ўзровень сярод наймаладзейшага насельніцтва — ад 16 да 29 гадоў і ад 30 да 44 гадоў — апусціўся ніжэй за 5%, дадае эксперт па бізнес-палітыцы Шведскай федэрацыі харчовых прадуктаў, генеральны сакратар асацыяцыі шведскіх вытворцаў снюсу (від бездымнага тытунёвага вырабу, што змяшчае здробнены ўвільготнены тытунь і закладваецца пад губу — Рэд.), кансультант Philip Morris International (PMI) Патрык Стрёмэр.
«Курэнне знізілася да ўзроўню менш за 5%. Гэта мэта, якую Еўрапейскі саюз паставіў на 2040 год, а Швецыя ўжо яе дасягнула», — кажа ён.
Чаму так адбываецца? Фагерстрэм кажа, што гэта залежыць ад культуры. Швецыя не ўдзельнічала ні ў адной з дзвюх сусветных войнаў, падчас якіх звычайна расце спажыванне цыгарэт.
«У краінах, што ўдзельнічалі ў войнах, ад 60 да 80% мужчын былі курцамі. У Швецыі такога досведу не было. Таму шведскія працаўнікі, такія як фермеры, лесарубы, шахцёры, рыбакі, не куралі цыгарэты. Гэта вельмі непрактычна, — кажа эксперт. — Рыбакам зімой у моры халодна і ветрана, а фермерам курыць небяспечна. Таму яны выкарыстоўвалі снюс».
У 60–70-х гадах мінулага стагоддзя радыкальныя студэнцкія рухі хацелі выказаць салідарнасць з рабочымі ў Швецыі. А тыя таксама ўжывалі снюс. Гэта прывяло да таго, што інтэлектуалы і студэнты таксама пачалі ўжываць гэты прадукт. У той час на тытунёвым рынку панавала дзяржаўная манаполія, дадае суразмоўца NV Бізнес.
«Дзяржаўная кампанія пачала прасоўваць ідэю пра тое, што ёсць спосабы атрымліваць задавальненне ад тытуню, не раздражняючы навакольных. Далей ішла выява снюсу. Таму гэта быў магутны рух за адмову ад курэння, бо людзі агрэсіўна патрабавалі, каб іх не атручвалі цыгарэтным дымам», — кажа Фагерстрэм.
На пачатку 1990-х гадоў рассыпны снюс пачалі выпускаць у паўчах — маленькіх пакетах або сашэ, якія кладуць у рот. І гэта істотна паскорыла пераход ад курэння да ўжывання снюсу. Гэта зацікавіла жанчын. «Насамрэч жанчыны не пачыналі ўжываць бездымны тытунь аж да некалькіх гадоў таму, калі з’явіліся белыя нікацінавыя паўчы (у іх выкарыстоўваецца нікацін, часта з араматызатарамі — Рэд.). Бо яны больш эстэтычныя, чым карычневы, крыху брыдкі і смуродны прадукт», — кажа ён.