Зонд NASA заўважыў на ўскрайку Сонечнай сістэмы маленькіх прыбульцаў

• 30.06.2026, 14:31

Яны змяншаюць уплыў Сонца.

Навукоўцам даўно вядома, што сонечны вецер, паток зараджаных часцінак, якія вылятаюць з Сонца, змяншае сваю хуткасць на ўскраінах Сонечнай сістэмы. Цяпер астранамы высветлілі, што крохатныя прыбульцы з міжзоркавага асяроддзя запавольваюць рух сонечнага ветру па меры яго набліжэння да ўскрайку Сонечнай сістэмы і мяжы з міжзоркавым прасторам. Даследаванне апублікавана ў часопісе The Astrophysical Journal, піша Phys (пераклад — «Фокус»).

Сонечную сістэму акружае нябачная бурбалка, якая называецца геліясферай, якую стварае сонечны вецер. Па сутнасці, гэта зона ўплыву Сонца. Гэтая бурбалка абараняе планеты, у прыватнасці Зямлю, ад шкоднага галактычнага выпраменьвання. Яно таксама можа аказваць негатыўны ўплыў на астранаўтаў. На мяжы геліясферы, дзе пачынаецца міжзоркавая прастора, сонечны вецер запавольвае сваю хуткасць практычна да нуля.

Папярэднія даныя касмічнага апарата NASA «Новыя гарызонты» паказалі, што на адлегласці ад 30 да 43 астранамічных адзінак ад Сонца сонечны вецер на 5–10% павольней, чым каля Зямлі. Цяпер вучоныя выявілі з дапамогай новых даных зонда, што на адлегласці 58 астранамічных адзінак ад Сонца сонечны вецер на 13–15% павольней.

Папярэднія даныя зонда «Ваяджэр-2» паказалі, што хуткасць сонечнага ветру на адлегласці 84 астранамічных адзінак ад Сонца, паблізу мяжы з міжзоркавым асяроддзем, падае на 46%. Гэта даказвае, што ўплыў Сонца змяншаецца на вялікіх адлегласцях. Адна астранамічная адзінка — гэта адлегласць ад Зямлі да Сонца, або прыблізна 150 мільёнаў кіламетраў.

Але што запавольвае сонечны вецер на такіх велізарных адлегласцях ад нас? Новыя даныя зонда «Новыя гарызонты», які знаходзіцца на адлегласці 66 астранамічных адзінак ад Сонца, паказалі, што вінаватымі з’яўляюцца часціцы міжзоркавага нейтральнага газу.

Паводле слоў навукоўцаў, калі сонечны вецер аддаляецца ад Сонца звышгукавой хуткасцю, прыблізна 1,5 млн км/гадз, ён сутыкаецца з атамамі міжзоркавага газу, якія праніклі ў Сонечную сістэму. Гэтыя атамы дадаюць масу сонечнаму ветру, таму яго хуткасць запавольваецца.

Новыя даныя паляпшаюць разуменне мяжы Сонечнай сістэмы і могуць дапамагчы ў планаванні будучых міжзоркавых падарожжаў. Зонд NASA застаецца адзіным касмічным апаратам на ўскрайку Сонечнай сістэмы, які ў найбліжэйшай будучыні наблізіцца да яе мяжы і, магчыма, разгадае іншыя загадкі, над якімі ламаюць галаву астраномы.