«Беларускія карткі працавалі паўсюль»
- 1.07.2026, 19:14
Мінчанін з'ездзіў у тур па Скандынавіі за 1100 еўра і падзяліўся ўражаннямі.
Нарвегія афіцыйна лічыцца адной з самых дарагіх краін свету, і шмат хто адкладае паездку туды гадамі. Аднак убачыць фіёрды, не выдаткоўваючы на гэта цэлае багацце, цалкам рэальна. Яўген падзяліўся з MyFin асабістым досведам бюджэтнага аўтобуснага тура з Мінска і распавёў, як зэканоміць у дарозе.
Дабрацца да Нарвегіі ў Яўгена атрымалася не з першага разу. Мінулы раз група проста не набралася, і паездку адмянілі. Але ў чэрвені ўсё склалася.
— Кошт тура склаў 470 еўра. У гэтую суму ўжо ўваходзілі праезд па ўсім маршруце на аўтобусе, начлегі ў гасцініцах з сняданкамі. Чатыры аглядныя экскурсіі (па Гамбургу, Осла, Бергену і Капенгагену) былі абавязковымі і аплачваліся асобна, на іх пайшло 80 еўра. Астатнія экскурсіі можна было браць па жаданні.
Я ўзяў праграму па максімуме, таму заплаціў яшчэ 400 з лішнім еўра. Гэта была прагулка па фіёрдах на карабліку — тое, дзеля чаго наогул едуць у Нарвегію. Неверагодныя краявіды і чыстае захапленне. Замкі Даніі і нямецкі гарадок Люнебург — вельмі прыгожыя, атмасферныя і фотагенічныя месцы па дарозе.
Флёмская чыгунка — спрэчна. Ехаць варта хіба дзеля гіганцкага вадаспаду па дарозе, у астатнім — звычайныя горныя пейзажы. Падвяла паездка да ледніка Нігардсбрэен, якая не прадугледжвала паход на сам леднік. Мы паглядзелі на яго з агляднай пляцоўкі здалёк.
«На ежу, сувеніры і падарункі пайшло каля 200 еўра»
Начлегаў у гасцініцах атрымалася пяць: дзве ночы ў Польшчы каля нямецкай мяжы, дзве ночы ў Нарвегіі (у прыгарадах Осла і Бергена) і адна ноч у Швецыі.
У паездцы Яўген разлічваўся выключна карткамі і ні разу не мяняў наяўныя. Картка «Шчодрая» ад Беларусбанка (у беларускіх рублях) і картка БСБ Банка (у еўра) бесперабойна працавалі ва ўсіх краінах маршруту.
У Польшчы і Германіі група спакойна абедала ў прыдарожных кавярнях на запраўках, а ў Нарвегіі графік стаў значна жорстчэйшы. Удзень праз шчыльны экскурсійны расклад часу на рэстараны проста не заставалася. Абедаць даводзілася проста ў аўтобусе на хаду, а вячэраць позна ўвечары ў нумарах гасцініц. Паколькі гасцініцы знаходзіліся ў маленькіх правінцыйных гарадках, кавярні там закрываліся рана, і турысты іх нават не шукалі, харчаваліся тым, што купілі ў супермаркетах. Цэны ў турыстычных месцах высокія: за самы звычайны хот-дог давядзецца аддаць каля 10 долараў.
— У мясцовых недарагіх крамах ёсць лінейка тавараў пад назвай First price. Напрыклад, упакоўка з 8 булачак для хот-догаў каштавала каля 1,5 бел. руб. Баночка кукурузы — прыкладна 4 бел. руб. На сайце гэтага брэнда можна загадзя вывучыць асартымент: там ёсць усё — ад бытавой хіміі да сыроў і рыбы — па вельмі дэмакратычных цэнах.
Слабасалёная фарэль у крамах па кошце такая ж, як у Беларусі. Яе куплялі рэгулярна. У цэлым на ежу, сувеніры і падарункі ў мяне пайшло каля 200 еўра.
На ўваходзе ў краму — тэрмасы з бясплатнай кавай
Эканоміць можна было, карыстаючыся гасцінічнымі бонусамі. У гасцініцах па маршруце чай і кава былі даступныя бясплатна кругласутачна. Больш за тое, у некаторых нарвежскіх крамах проста на ўваходзе стаяць тэрмасы з бясплатнай гарачай кавай для наведвальнікаў.
— У Нарвегіі не марнавалі грошы на бутыляваную ваду. Вада з-пад крана тут усюды пітная, ідэальнай якасці і вельмі смачная. Яшчэ адзін прыемны бонус для бюджэту — бясплатныя грамадскія прыбіральні, якія ў Еўропе звычайна платныя.
Нарвегія ўразіла беларуса не толькі маштабамі фіёрдаў, але і тым, як далікатна людзі ўпісалі свой побыт у суровыя прыродныя ландшафты.
— Мне падалося, што яны баяцца сапсаваць прыродны пейзаж, таму будуюць невялікія дамы, усе ў адзіным нацыянальным стылі. Няма ніякіх велізарных глухіх платоў, могуць быць толькі крошачныя акуратныя агароджы. Выглядае вельмі эстэтычна. У Нарвегіі, як і ва ўсёй Скандынавіі, не любяць выдзяляцца і хваліцца. Дарогамі ездзяць аўтамабілі выключна сярэдняга класа, ніякіх крутых джыпаў і дарагіх лімузінаў. Пры гэтым сціплы на выгляд драўляны дом каля фіёрда можа каштаваць цэлае багацце.
Нарвежцы — фанаты адпачынку на свежым паветры, і амаль у кожнага ёсць першакласная прафесійная экіпіроўка. Сарціроўка смецця тут паўсюдная, таму ў гарадах і на турыстычных сцежках вельмі чыста. Турыстычная інфраструктура выдатна развіта. Каля кожнай прыгожай прыроднай славутасці ёсць стаянка, зручная пляцоўка для фота, чыстыя прыбіральні і інфармацыйныя стэнды.
Увесь адпачынак абышоўся мінчаніну ў 1100 еўра. Калі не браць шмат экскурсій, то выйдзе значна танней. Турам Яўген застаўся задаволены і лічыць такі фармат ідэальным стартам — можна хутка паглядзець розныя краіны і для сябе вырашыць, куды варта вярнуцца дзеля дэталёвага агляду. У Нарвегію ён цяпер дакладна паедзе яшчэ раз, але ўжо індывідуальна, з усёй сям'ёй.