Мікалай Статкевіч: Гэта стане шокам для расійскага грамадства

• 13.07.2026, 13:32

Да канца года Украіна параўняецца з РФ па прымяненні балістыкі.

Лідар беларускай апазіцыі і экс-палітвязень Мікалай Статкевіч у сваім Telegram-канале разважае пра «гонку ўзбраенняў» паміж Расіяй і Украінай:

— Паміж РФ і Украінай ідзе гонка ўзбраенняў, важнай часткай якой з’яўляецца спаборніцтва ў эфектыўнасці сродкаў паветранага нападу (СПН). Пераважна гэта спаборніцтва датычыцца дронаў і балістычных ракет.

Дзякуючы гнуткай і эфектыўнай абароннай прамысловасці і бесперашкоднаму доступу да міжнароднага рынку кампанентаў, а таксама магчымасці выкарыстоўваць для навядзення касмічную спадарожнікавую сетку «Starlink», у гонцы дронаў перавагу мае Украіна. Лічу, што яе перавага ў дальнабойных ударах дронамі яшчэ больш узмоцніцца, калі ўкраінцы, у адпаведнасці з логікай развіцця СПН, непазбежна дойдуць да выкарыстання ў гэтых ударах амерыканскага досведу прарыву магутнай супрацьпаветранай абароны.

Напрыклад, як у Ханоі падчас В’етнамскай вайны. Калі больш канкрэтна — функцыянальнага эшалонавання групіроўкі паветранага ўдару і паглыблення спецыялізацыі яе элементаў.

У гонцы балістычных ракет, якія маюць на парадак большыя, чым у дронаў, баявы зарад і хуткасць, дзякуючы назапашанаму савецкаму досведу і захаванай вытворчай базе, яўную перавагу мае Расія. Але Украіна ўжо пачала выпрабоўваць уласныя балістычныя ракеты. Улічваючы досвед і магчымасці ўкраінскай ваеннай прамысловасці, можна прагназаваць, што да канца года абмен ударамі балістычных ракет паміж праціўнікамі стане блізкім да парытэту.

Калі Украіна прадэманструе свае балістычныя магчымасці адразу ў занадта вялікіх маштабах, гэта стане шокам для расійскага грамадства, лічыць Мікалай Статкевіч:

— Могуць пашырыцца патрабаванні прымяніць супраць Украіны ядзерную зброю з боку людзей, якія не разумеюць рэальных наступстваў такога кроку, у тым ліку і для Расіі. Бо нават адна толькі Украіна, без заходніх саюзнікаў, здольная на, хай і асіметрычны, але ядзерны адказ.

Я маю на ўвазе так званую «брудную бомбу», калі над тэрыторыяй праціўніка з дапамогай звычайнага зараду, напрыклад авіябомб або ракет, распыляюцца радыёактыўныя рэчывы, якіх ва Украіне, дзякуючы наяўнасці атамных электрастанцый, дастаткова. А з дапамогай уласных балістычных ракет арганізаваць такі адказ на расійскі ядзерны ўдар — задача цалкам вырашальная. Гарачым галовам сярод расійскіх палітыкаў і публіцыстаў варта разумець, што ядзерны ўдар, напрыклад па Кіеве, можа выклікаць у адказ радыёактыўнае заражэнне, зноў жа, напрыклад, Масквы або Санкт-Пецярбурга.

Мне вельмі падабаецца Кіеў, падабаўся і Санкт-Пецярбург. Не хацелася б, каб гэтыя гарады сталі непрыдатнымі для жыцця.

Тым больш не хацелася б, каб расійскі ядзерны ўдар адбыўся з тэрыторыі Беларусі, напрыклад расійскімі ракетамі «Іскандэр» з ядзернымі боегалоўкамі з раёна Асіповічаў. Каб Беларусь у адказ атрымала яшчэ адзін радыяцыйны ўдар, толькі ўжо не па ўскраіне краіны, як у 1986 годзе, а, напрыклад, па нашай сталіцы. Лічу, што аднаго Чарнобыля нам і так хапіла.

Гуляць з ядзернай зброяй — смяротна небяспечнае вар’яцтва. Дазваляць чужой дзяржаве гуляць са сваёй ядзернай зброяй на нашай зямлі — гэта ўжо вар’яцтва з суіцыдальнымі схільнасцямі, якое нельга апраўдаць ніякімі рацыянальнымі аргументамі.

Нельга дапускаць, каб на беларускай зямлі размяшчалася чужая ядзерная зброя. Тым больш, каб яна выкарыстоўвалася адсюль супраць іншых краін. Беларусь павінна быць нейтральнай і бяз’ядзернай. Для беларусаў гэта ўжо ўмова жыцця або смерці.