Генерал СБУ: Кітай паглыне Расію без адзінага стрэлу
- 14.07.2026, 15:04
Пекін ужо рыхтуецца скарыстацца паразай і аслабленнем РФ.
Вайна і санкцыі рэзка ўзмацнілі залежнасць Расіі ад Кітая. Як піша The Wall Street Journal, Пекін ужо наладжвае сувязі з расійскімі элітамі і рыхтуецца да магчымай змены ўлады пасля Пуціна.
Якую падтрымку Кітай сёння аказвае Пуціну ў вайне супраць Украіны? Ці змагла б Расія працягваць вайну без яго дапамогі? Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з генерал-маёрам СБУ ў запасе Віктарам Ягунам:
— Кітай фармальна пазбягае масавых паставак гатовага ўзбраення, аднак забяспечвае Расіі крытычна важны тыл. Гэта закупкі расійскай нафты і газу, пастаўкі станкоў, мікраэлектронікі, аптыкі, рухавікоў, кампанентаў для беспілотнікаў, хімічнай сыравіны, а таксама дапамога ў абыходзе фінансавых абмежаванняў. Менавіта таму НАТА афіцыйна называе Кітай «вырашальным фактарам», які дазваляе Расіі працягваць вайну.
Без Кітая Расія не спыніла б баявыя дзеянні імгненна: у яе застаюцца ўласны ваенна-прамысловы комплекс, мабілізацыйны рэсурс і падтрымка Паўночнай Карэі і Ірана. Аднак весці вайну ў цяперашнім маштабе і тэмпе было б практычна немагчыма. Вытворчасць ракет, дронаў і іншай тэхнікі рэзка скарацілася б, а заходнія санкцыі нарэшце пачалі б дзейнічаць у поўным аб'ёме. Кітай сёння — не саюзнік Расіі, а яе эканамічная і тэхналагічная сістэма жыццезабеспячэння.
— Кітай ужо наладжвае кантакты з расійскімі элітамі. На каго можа зрабіць стаўку Пекін і каго хацеў бы бачыць пераемнікам Пуціна?
— Варта ўдакладніць: публікацыя The Wall Street Journal сведчыць пра працу Кітая з будучай расійскай элітай, але не даказвае, што Пекін ужо выбраў канкрэтнага пераемніка. Кітайцы звычайна не робяць стаўку толькі на аднаго чалавека. Яны адначасова выбудоўваюць сувязі з сілавікамі, тэхнакратамі, кіраўнікамі дзяржаўных карпарацый і прадстаўнікамі ўплывовых сем'яў.
Аналітычна ў гэтае кола могуць уваходзіць Міхаіл Мішусцін, Аляксей Дзюмін, Дзмітрый Патрушаў і Сяргей Кірыенка. Не таму, што Пекін ужо прызначыў кагосьці з іх «пераемнікам», а таму, што яны ўвасабляюць кіраваную пераемнасць рэжыму. Кітаю патрэбны не ліберальны і не хаатычна-нацыяналістычны кіраўнік, а прадказальны аўтарытарны тэхнакрат або сілавік, здольны ўтрымаць краіну, кантраляваць ядзерны арсенал і працягваць пераарыентацыю расійскай эканомікі на Кітай.
— Як павядзе сябе Кітай, калі Расія прайграе вайну і аслабне? Ці магчыма кітайская экспансія на Далёкі Усход?
— Кітай не будзе ратаваць Расію з сяброўскіх пачуццяў. Ён скарыстаецца яе аслабленнем: запатрабуе яшчэ большых зніжак на нафту і газ, доступу да радовішчаў, партоў, транспартнай інфраструктуры, Арктыкі і стратэгічных прадпрыемстваў. Расія будзе ператварацца не столькі ў саюзніка Кітая, колькі ў яго сыравінны, тэхналагічны і палітычны прыдатак. Ужо сёння Кітай атрымлівае магчымасць дыктаваць Маскве ўмовы нават па такіх прынцыповых праектах, як газаправод «Сіла Сібіры — 2».
Прамая ваенная анексія Далёкага Усходу малаімаверная, пакуль Расія захоўвае цэнтралізаваную ўладу і ядзерную зброю. Акрамя таго, дзяржаўная мяжа паміж краінамі фармальна ўрэгуляваная. Аднак эканамічная экспансія ўжо рэальная і значна больш выгадная для Пекіна: кантроль над рэсурсамі, доўгатэрміновыя канцэсіі, арэнда зямель, кітайская інфраструктура і залежнасць мясцовых рэгіёнаў ад гандлю з КНР.
Калі ж Расія пачне распадацца, Кітай можа стварыць на Далёкім Усходзе фактычную зону свайго ўплыву пад выглядам абароны мяжы, грамадзянаў, прадпрыемстваў і транспартных маршрутаў. Таму найбольш верагоднае не кітайская акупацыя расійскай тэрыторыі, а яе паступовае эканамічнае і палітычнае паглынанне без адзінага стрэлу.