Сімптомы нездароўя Лукашэнкі відавочныя
- 29.07.2026, 9:32
Пра што сігналізуе стварэнне «саюза мяча і арала».
Работнікі ваенкаматаў накіраваліся ў палі выконваць даручэнне Лукашэнкі прывучыць да дысцыпліны нястаранных удзельнікаў жніва. Паведамленні прэс-службы Мінабароны гучаць быццам зводкі з франтоў:
«Прадстаўнікі ваенных камісарыятаў Міншчыны наведалі сельгаспрадпрыемствы і гаспадаркі Клецкага, Пухавіцкага, Слуцкага раёнаў. Ваенкомы паразмаўлялі з кіраўніцтвам і работнікамі прадпрыемстваў, ацанілі вытворчыя магутнасці і ўтрыманне гаспадарак, азнаёміліся з ходам уборкі ўраджаю ў палях.
Асаблівую ўвагу нададзена пытанням арганізацыі працы і захавання працоўнай дысцыпліны ў перыяд уборачнай кампаніі».
«Армія як донар дысцыпліны. Ваенныя камісары Брэсцкай, Гродзенскай, Мінскай і Магілёўскай абласцей наведваюць сельгаспрадпрыемствы рэгіёнаў, рэалізуючы даручэнні Аляксандра Лукашэнкі».
Удакладненне пра тое, што гэтыя недарэчныя гастролі вайсковых па палях і мехдварах арганізаваныя выключна на выкананне загаду кіраўніка, чырвонай ніткай праходзіць праз кожнае такое паведамленне.
Вайскоўцы нібыта апраўдваюцца, кожны раз нагадваючы, хто менавіта з'яўляецца заснавальнікам гэтага «саюза мяча і арала». І хто накіраваў іх выконваць даручэнні, што відавочна выходзяць за рамкі паўнамоцтваў і службовых інструкцый.
Прыцягненне вайскоўцаў да жніва ў абсалютнай большасці цывілізаваных краін азначае наяўнасць надзвычайнай сітуацыі. Паводак стагоддзя, беспрэцэдэнтная засуха, што пагражае ўраджаю, і іншыя катаклізмы.
У Беларусі такім катаклізмам з’яўляецца выбудаваная Лукашэнкам сістэма кіравання, у тым ліку і ў аграрнай галіне. Яна дэградуе, ёй відавочна становіцца ўсё горш.
Сімптомы нездароўя відавочныя: мор жывёлы пры адсутнасці эпідэмій, кадравы голад, які прымушае шукаць работнікаў за тысячы кіламетраў ад дому. І правал пацёмкінскіх праектаў, якія праядаюць мільёны з бюджэту, як той жа аграхолдынг «Купалаўскае».
Абяцаючы адправіць у армію тых, хто не спраўляецца з уборкай, Лукашэнка паводзіць сябе, як бацька, які адчаіўся ўкласці дзяцей спаць, пужаючы пагрозамі аддаць іх «чужому дзядзьку».
Але праблема ў тым, што «дзеці» даўно выраслі. І ўжо не раз абазначылі жаданне жыць самастойна.
Кірыл Іваноў, «Салідарнасць»