Па царыку і флот

• Аляксандр Адельфінскі
• 29.07.2026, 15:21

Аблічча «імперыі» даўно стала пародыйна недарэчным.

ФлотаўбівецЪ... Так назвалі б літаратары дастаеўскіх часоў маленькага чалавечка з мянушкай «бледная моль», які правёў Дзень ВМФ у Пецярбургу, умудрыўшыся і гэта зрабіць паказальна паскудна, а падобнае і ёсць яго жыццёвы почырк.

Пуцін сабраў, на гэты раз, надзвычай малую колькасць маракоў — без флоту і «насуха» — у адміралцейскім двары і перад малюнкам падлодкі на банеры.

Гледзячы на сорам, глядач меў магчымасць успомніць — і параўнаць бедную карцінку з тым, як гэта праходзіла да пачатку расійскай агрэсіі, а тады і праўда былі, паводле Пушкіна, «усе сцягі» на свята флоту.

Здавалася б, яшчэ зусім нядаўна свет думаў, што Расія нарэшце супакоілася, увайшоўшы ў спакойную фазу развіцця, як даўно зрабілі цывілізаваныя дэмакратычныя дзяржавы.

Тыя часы меркавалі, што імперскую свядомасць можна перанесці ў музей гісторыі — у адну з экспазіцый, калі розныя буйствы і мілітарысцкія патугі навекі ўлегліся ў школьныя падручнікі.

Стан спраў, здавалася б, не прадугледжваў сітуацыю, пры якой ваенна-марскую прыгажосць з рамантыкай нейкая рашысцкая тварюка пусціць у баявое агрэсіўнае прымяненне — і сцерэ ў парашок.

Цяпер у Расіі няма флоту як вобраза хаця б чаго-небудзь, хаця б колькі-небудзь не заплямаванага ваенным злачынствам. Аблічча імперыі прыдатнае толькі ў якасці сусветнага пудзіла, якое даўно стала пародыйна недарэчным.

Пуцін фізічна сцірае флот у нуль як Вярхоўны Галоўнакамандуючы. Так, ён на гэты раз умудрыўся ўцягнуць маракоў амаль што ў піцерскую падваротню, раней ім так рамантызаваную. Па Сеньку шапка, па царыку і флот, і... усё, чым ён кіруе.

Клозетны прэзідэнт умудраецца знізіць сэнсавыя і эстэтычныя ўзроўні да недаразумення — «палаца» пад Геленджыком, дзе раней увасобіў убоства дробнага мафіёзнага князька, з бязгустоўным убранствам і шостам для голых танцаў.

Ён быццам пасланы цывілізацыі, каб мы бачылі, ЯК НЕЛЬГА.

Сёння мы зноў і зноў пераконваемся ў тым, што і імперыі наканаваны такі ж лёс. Дарэчы, пра гэта пісаў яшчэ ў дзевятнаццатым стагоддзі Пётр Якаўлевіч Чаадаеў: «Часам здаецца, што Расія прызначаная толькі для таго, каб паказаць усяму свету, як не трэба жыць і чаго не варта рабіць».

Што такая краіна яшчэ паспець знішчыць, пакажа час — коштам усё больш гіганцкіх ахвяраў, калі не спыніць на карню распачатае Расіяй працяглае ваеннае злачынства. Гэтая імперыя больш не павінна здзяйсняць злачынствы, то-бок гэтай імперыі, у гэтым яе сістэматычна паўтаральным небяспечным выглядзе, быць больш не павінна!

Аляксандр Адельфінскі, kasparovru.com