Журналісты распавялі найцікавейшыя факты пра новага галоўнакамандуючага Узброеных Сіл Украіны Драпатага
- 17.08.2026, 8:42
Украінскі генерал з дзяцінства марыў стаць ваенным.
Амаль месяц таму Міхаіл Драпаты стаў новым галоўнакамандуючым Узброеных Сіл Украіны. На фоне павышанай увагі да новага галоўкама інтэрнэт-выданне «Гордон» публікуе найцікавейшыя факты пра яго асабістае жыццё.
Выхоўвалі бабуля і дзядуля
Драпаты нарадзіўся 21 лістапада 1982 года ў горадзе Камянец-Падольскі Хмяльніцкай вобласці. Па словах Драпатага, яго маці працавала настаўніцай гісторыі.
«Але так здарылася, што бацьку на працы скарацілі — ён працаваў у вайсковым вучылішчы, — трэба было карміць сям’ю, і бацькам прапанавалі паехаць працаваць настаўнікамі ў Расію. Там яны былі з 1996-га па 2014 год. Пачалася вайна, і ў маі 2014 года яны вярнуліся», — адзначыў ён.
Драпаты распавёў, што, пакуль бацькі былі на заробках, ён выхоўваўся ў сваіх бабулі і дзядулі па матчынай лініі.
«Мая сястра жыла з бацькамі нашага таты, а я — з бацькамі маці. Сям’я была трошкі разарваная, — сказаў ён. — Але выхаванне я атрымаў, лічу, выдатнае. Лепшыя чалавечыя якасці ад дзядоў, бабуль і бацькоў, хоць і на адлегласці, я ўсё ж такі ўзяў».
Марыў стаць ваенным
Па словах Драпатага, у старэйшых класах ён адчуў у сабе цягу да лідарства і самаўдасканалення.
«Хацеў быць першым, быць найлепшым. Скончыў школу з залатым медалём, Харкаўскі інстытут танкавых войскаў — таксама з адзнакай, аператыўна-тактычны ўзровень — з адзнакай і аператыўна-стратэгічны — таксама», — распавядаў ён.
Драпаты не хавае: ён не прызвычаіўся займаць другія месцы.
«Калі ўжо служыў у 58-й брыгадзе, зразумеў, што такое доўг і адказнасць службовай асобы — камандзіра брыгады, што такое, калі табе падпарадкоўваецца брыгада. Калі такі механізм функцыянуе на ўсе 100%, калі ты бачыш свой унёсак і ўнёсак калектыву — гэта вынік выканання баявых задач, аднаўлення баяздольнасці і ўсё астатняе, — дадаў ён. — Для мяне важна паказваць найлепшы вынік. Так складаецца жыццё, такі ў мяне характар».
Каханая жанчына і дзеці Драпатага
Міхаіл і Юлія Драпатыя ужо даўно разам. Юлія Драпатая працуе выкладчыцай у Белацеркаўскай школе мастацтваў імя Сяргея Тамашчука і выступае ў ансамблі бандурыстаў.
«Яна ведала, хто я. Пасля выпуску я павінен быў стаць начальнікам упраўлення падрыхтоўкі аператыўнага камандавання "Поўнач". Там сумленна адслужыў пяць сутак. На шостыя атрымаў загад міністра, сабраўся і паехаў у Часаў Яр на Данбас. Ну а што жонка? Яна разумее: гэта маё жыццё, гэта наш агульны лёс, — адзначыў Драпаты. — Я ёй удзячны за цярпенне, яна малайчына, сапраўдная афіцэрская жонка. У яе стальныя нервы».
Драпаты разам з жонкай выхоўвае двух дзяцей — сына Івана і дачку Ганну. Сын галоўкама, якому цяпер ужо 16 гадоў, марыць стаць лекарам.
«Ён мне сказаў: „Тата, я хачу стаць афіцэрам, але ты не дазволіш“. У 2014 годзе яму было чатыры гады. Калі мы сустрэліся, ён так мяне абняў, так сціснуў шыю і так доўга плакаў, — успомніў Драпаты. — Дзіця ўсё адчувае, колькі б яму ні было гадоў».
Драпаты адзначыў, што не будзе «пярэчыць ніводнай ініцыятыве» свайго сына.
«Нічога навязваць не буду. Але ён ужо сказаў, што хоча быць хірургам. Я шчаслівы, што маё дзіця так сказала, — дадаў галоўкам. — Ён ужо не першы раз і не адзін год кажа, што хоча быць хірургам. Мы з жонкай гэта вельмі вітаем. Магчыма, гэта яшчэ дзіцячыя мары, але я сам з сёмага-восьмага класа хацеў вучыцца ў Харкаўскім інстытуце танкавых войскаў — і зрабіў гэта».
Нараджэнне дачкі
Дачка Драпатага нарадзілася ў 2017 годзе ў лістападзе — як і ён. На той час Драпаты быў камандзірам брыгады, таму як расце дачка, бачыў толькі праз тэлефон.
«Анюта нарадзілася 27 лістапада, мы якраз выконвалі заданне ў зоне баявых дзеянняў на северaданецкім напрамку: Трохізбенка — Крымскае. Жонка тэлефануе мне ўвечары, кажа: „Не хвалюйся, мы кладземся спаць. Нешта мне блага“. А яна ўжо ў радзільню збіралася. Малога адвезла да кумаў, сама паехала і тэлефануе, — успомніў ён. — Анюта нарадзілася а 1.55 — у мяне на машыне быў такі нумар: 0155. Жонка звоніць дзесьці каля другой гадзіны: „Мішуня, у нас дачка нарадзілася!“»
Па словах Драпатага, жонка Юлія вельмі хацела дачку.
«Я хацеў сына Івана, а яна — дачку Ганну, Анюту — і Бог нам яе даў».
Жахлівыя дыягназы
Драпаты прызнаўся, што спачатку дзіцяці ставілі «жахлівыя дыягназы».
«Мы жахліва перажывалі. Трэба было абследаваць сэрцайка. Слава богу, наша маленькая прынцэса здаровая», — падсумаваў ён.
Цяпер дачцэ Драпатага восем гадоў.