«Фламінга», рыхтавацца!

• Леў Уладзіміраў
• 19.08.2026, 11:32

Па заслузе ватнікам, якія на «Прагрэсе» змянілі вопытныя кадры.

Рашэнне суддзі Самарскага абласнога суда з гаворачай прозвішчам Радзіна аб зняцці з перадвыбарчай дыстанцыі ў Дзярждуму кандыдата ад КПРФ Міхаіла Матвеева нібы паводле закона захавання энергіі матэрыялізавалася ў начны таго дня абстрэл крылатымі ракетамі «Фламінга» Узброеных сіл Украіны самарскага ракетнага завода «Прагрэс».

Ведаю гэтае прадпрыемства. Родня, намеснік дырэктара іншага буйнога абароннага завода, сябравала з кіраўніцтвам «Прагрэсу». Пасля Алімпіяды-80 пашчасціла быць у ДК на плошчы імя Кірава на ўрачыстым мерапрыемстве «Прагрэсу». Быў у захапленні ад колькасці работнікаў з ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнамі Леніна. Людзі, якім тады было па шэсцьдзесят, працавалі на абараназдольнасць СССР.

З часоў Другой сусветнай вайны побач з тэрыторыяй «Прагрэсу» і авіяцыйнага завода размяшчалася ваенная часць з зеніткамі СПА. У заводаў агульны аэрадром, куды пры СССР заўсёды прызямляліся ўрадавыя борты. Побач — буйны чыгуначны вузел.

Цяпер, паводле логікі ваеннага часу, ля стратэгічных заводаў мусяць стаяць «Панцыры». Але іх няма. Яны на Валдаі патрэбней.

Таму прылят трох украінскіх «Фламінга», два з якіх, палохаючы самарцаў гудзеннем, даляцелі да мэты, — несумненны поспех праціўніка. Разбамбілі цэх 106, аснову зборчага вытворчасці. У гэтым цэху кругласутачна збіралі носьбіт «Саюз» для расійскага аналага «Старлінка»: сістэмы сувязі «Рассвет», патрэбнай аркам для вайны ва Украіне. Апошні запуск спадарожнікаў «Рассвета» быў у ліпені. Цяпер, улічваючы разбурэнне галоўнага зборчага цэха, вытворчасць ракет у прамысловых маштабах адновяць да снежня.

У галоўным зборчым цэху «Прагрэсу» гатовыя вырабы ляжаць, як сігары. Звычайна ў цэху 4–5 гатовых ракет. Гэта казачныя грошы.

Пазваніў у Самару былым вучням, якія звязаныя з «Прагрэсам». У іх дэпрэсія. Запасаў ракет на заводзе не засталося. Касмічная праграма пад пагрозай. Нагадаем: завод «Прагрэс» — манапаліст па выпуску ракет-носьбітаў «Саюз», на якіх выконваюць пілотуемыя пускі да МКС, запуски спадарожнікаў сувязі і спадарожнікаў-шпіёнаў, што распрацоўваюцца ў Самары, у ЦСКБ, якое далучылі да завода «Прагрэс».

Украінскія «Фламінга» разбамбілі зборчы цэх з унікальным абсталяваннем, вывезеным з Германіі з цэхаў па зборцы ФАУ-2 пасля Другой сусветнай вайны. Дзе зараз набудуць гэта абсталяванне, створанае Вернерам фон Браўнам і прысвоенае СССР?

Цяпер у РФ застаецца вопытны завод «Раскасмаса» па вытворчасці ракет у падмаскоўных Падліпках. Там Сяргей Паўлавіч Каралёў збіраў ракету Р-7 для запуску першага спадарожніка. Але пасля вытворчасць Р-7 у прамысловых маштабах пачаў завод «Прагрэс». Завод у Падмаскоўі зможа збіраць дзве ракеты на год. А вайна патрабуе дзесяткі пускаў. Гэта капут расійскай касманаўтыкі. Пуціна павінна супакойваць, што пару гадоў таму завод «Прагрэс» акцыяніравалі. Інакш быў бы сорам сусветнага маштабу: нацыянальны касмічны цэнтр здох.

Тэрыторыю каля «Прагрэсу» і раён Юнгарадка ў Самары пасля ракетнага абстрэлу ачапілі. Збіралі абломкі ракет. Не дапускалі цікаўных, баючыся, што стане вядома, што ў цэху знаходзіліся работнікі прадпрыемства. Нават цяпер улады афіцыйна не ўдакладнілі колькасць пацярпелых.

Затое работнікам «Прагрэсу» намякнулі, што будуць скарачэнні. Частку работнікаў пазбавяць броні ад мабілізацыі і скарацяць. Работнікам замест працоўнага фронту па аднаўленні разбуранага зборчага корпуса (як было б пры Сталіне) прапанавалі ісці на вайну па мабілізацыі. Пакуль за мабілізацыю плацяць грошы.

Ракетны ўдар па «Прагрэсу» нібы праклён рэгіёну за зняцце з выбараў ураджэнца Дняпрапятроўска Міхаіла Матвеева. Цяпер дэпутат спрабуе ўзгадніць два мітынгі пратэсту ў сваю падтрымку. Дарэчы, месцам мітынгаў выбралі сквер «Радзіна», сугучны з прозвішчам суддзі Радзінай. Магчыма, на мітынгах прыхільнікі дэпутата выканаюць кантату пра Радзіму: «Радзіма чуе, Радзіма ведае, дзе дэпутат выбаркам пралятае». Паводле чутак, за рашэнне пра зняцце Матвеева з выбараў Радзіна атрымала пернікі ад улады. «Каб толькі Радзіма была багатая і шчаслівая, а вышэй за шчасце Радзімай няма ў жыцці нічога».

Абмяркоўваючы ракетныя бамбардзіроўкі «Прагрэсу», прыдумаў экспромт:

Імкнучыся да запаветнай мэты,

Не ведаючы перашкод,

Крылатыя «Фламінга»

Ляцяць сабе, ляцяць.

Работнікам завода «Прагрэс» прапанаваная альтэрнатыва: раскансерваваць закінуты на пачатку дзевяностых падземны Вінтайскі машынабудаўнічы завод у пасёлку Вінтай. Пры СССР на гэтым прадпрыемстве выпускалі ракетныя рухавікі. Цяпер завод на балансе карпарацыі «Двигатели НК» (пры СССР машынабудаўнічы завод узначальваў генерал Мікалай Дзмітрыевіч Кузняцоў, які намаганнямі прывезеных з Германіі нямецкіх інжынераў стварыў унікальныя авіяцыйныя і ракетныя рухавікі). Карпарацыю «Двигатели НК» падчас візіту ў Самару наведаў Уладзімір Пуцін.

Прадпрыемства выпускае рухавікі для расійскай касмічнай праграмы, для стратэгічных бамбардзіроўшчыкаў Ту-95.

Фламінга, рыхтавацца!

З Ізраіля магу сказаць: для ўкраінскіх птушак у Самары шмат месцаў прыляту. Акрамя абароннага кластара, ёсць завод «Металург», пракат якога ідзе на вытворчасць ракет і самалётаў.

Крыўдна назіраць з-за мяжы, як разбураюць спадчыну СССР. Але створаную нашымі дзедамі спадчыну захапалі нуварышы з «Раскасмаса». Да чаго дакаціўся «Прагрэс»!

Ракетным заводам, як распавялі, руляць мудакі, што не здолелі за многія гады стварыць сваю ракету-носьбіт. Нават «Саюз-2» — мадэрнізацыя нямецкай «ФАУ-2» (каралёўскай «Р-7»). Цяпер, калі разбамбілі галоўны зборчы цэх, мудакі з «Прагрэсу», якія не паклапаціліся пра рэзерв абсталявання, будуць збіраць ракеты на пустым месцы.

Па заслузе ватнікам, якія з сямідзясятых гадоў на «Прагрэсе» змянілі вопытныя кадры. Дзед майго сябра распавядаў, як у тыя гады мужыкі, прыбыўшы ў Самару, нахабна лезлі ўладкоўвацца на «Прагрэс». Уладкоўваўся адзін з вёскі — перацягваў прыяцеляў. Якасць вытворчасці трымалася на ветэранах да нулявых. Потым пачаўся крах. Але прэса пра гэта не пісала.

Сам працую ў Ізраілі на заводзе. Працую, дазволю сабе думаць, не горш, чым радня. Дарэчы, на заводзе многа тых, хто з’ехаў з Самары яшчэ на пачатку Перабудовы. Былыя работнікі абаронных заводаў, у СССР працавалі сумленна. Кваліфікаваныя інжынеры ўсюды патрэбныя…

Леў Уладзіміраў, kasparovru.com