Чаму Іран дагэтуль не здаўся?
- 22.08.2026, 11:42
Рэжым гатовы цярпець ціск дзеля захавання ўлады.
Іран пакуль не мае намеру ісці на ўмовы ЗША, нягледзячы на рост эканамічнага і ваеннага ціску. На думку аналітыкаў, Тэгеран разлічвае перачакаць перыяд максімальнай нагрузкі, захаваўшы кантроль унутры краіны і прымусіўшы Вашынгтон урэшце пайсці на кампраміс, піша Atlantic Council (пераклад — сайт Charter97.org).
Прэзідэнт ЗША Дональд Трамп заявіў, што даў Ірану магчымасць заключыць здзелку, але цяпер Вашынгтон гатовы перайсці да эканамічнай ізаляцыі «беспрэцэдэнтнага маштабу». Такі падыход можа вярнуць элементы кампаніі «максімальнага ціску», якую Трамп праводзіў падчас свайго першага прэзідэнцкага тэрміну.
Трываласць іранскага кіраўніцтва ў многім тлумачыцца вопытам ірана-ірацкай вайны 1980-х гадоў. Многія цяперашнія кіраўнікі краіны тады служылі ў Корпусе вартаўнікоў Ісламскай рэвалюцыі. Для іх амаль дзесяцігадовы канфлікт стаў вопытам выжывання ва ўмовах маштабных страт і пастаяннага ціску. Таму кіраўніцтва Ірана можа быць гатова цярпець сур'ёзную шкоду, перш чым пагадзіцца на ўступкі.
Асабліва небяспечнымі для ўладаў лічацца не выступленні заможных жыхароў Тэгерана або студэнтаў, а эканамічныя пратэсты сярод працаўнікоў і малазаможных слаёў насельніцтва ў рэгіёнах. Менавіта з гэтых груп камплектуецца значная частка сіл бяспекі і апалчэння «Басідж». Калі незадаволенасць пачне распаўсюджвацца ўнутры гэтых структур, трываласць улады апынецца пад сур'ёзнай пагрозай.
Іншы фактар — стан валютных рэзерваў. Ірану неабходныя долары і іншыя цвёрдыя валюты для аплаты імпарту, падтрымкі нацыянальнай валюты і фінансавання саюзных узброеных груповак. Асноўнай крыніцай такіх паступленняў застаецца экспарт нафты.
«Вашынгтону выгадна захоўваць ціск у доўгатэрміновай перспектыве. Аднак хутка дамагчыся капітуляцыі Тэгерана наўрад ці ўдасца. Іран працягвае супраціўляцца, а момант, калі эканамічныя цяжкасці, унутраныя пратэсты і недахоп рэсурсаў прымусяць рэжым змяніць курс, прадказаць немагчыма», — пішуць аўтары аналізу.