«І ёсць цалкам рэальны шанец, што на беларускіх НПЗ адбудзецца нейкая аварыя»

• 22.08.2026, 11:51

А на падыходзе новыя ўкраінскія дроны, крылатыя ракеты і балістыка.

Дзіўна, што ў Расіі ёсць людзі, якія не разумеюць, што сітуацыя і з бензінам, і з дызелем у краіне можа быць толькі горшай. І яна абавязкова стане горшай. Бо ўсе казыры, якія ўлада трымала ў рукаве, яна ўжо дастала і паклала на стол. Але гэтыя казыры аднаразовыя і іншых няма, піша расійскі публіцыст Дзмітрый Чарнышэў.

У Расіі быў стратэгічны запас паліва на чорны дзень. Запас праядаецца проста цяпер, а іншага запасу няма і папоўніць яго няма чым.

Расія забараніла экспарт бензіну і саляркі. Гэта можна зрабіць толькі адзін раз.

Расія знізіла якасць бензіну да мяжы. Ніжэй яго зніжаць ужо няма куды.

Расія нарошчыла да максімуму імпарт бензіну з Беларусі. Больш Беларусь фізічна нічога вырабіць не зможа. А ёсць цалкам рэальны шанец, што на мясцовых НПЗ адбудзецца нейкая аварыя. Раптоўна.

Расія адмяніла планавы рамонт тых сваіх НПЗ, якія яшчэ працуюць. А такія рэчы таксама не праходзяць бясследна. Будуць тэхнагенныя аварыі і без дронаў.

Расія паспрабавала закупляць бензін за мяжой. Але ён выйшаў настолькі залатым, што танкер дагэтуль нават не пачалі разгружаць — ніхто не хоча прадаваць сабе ў страту.

Усё. Як казаў адзін палітык: «Уладзімір, у цябе няма казыроў». А ўкраінскія дроны будуць прылятаць усё часцей.

А цяпер пра тое, да чаго ўсё гэта прывядзе ў самай бліжэйшай перспектыве. Бо чэргі — гэта толькі кветачкі. А цяпер пра ягадакi.

З-за рэзкага падаражання паліва амаль уся сельская гаспадарка ў Расіі ўжо стала нерэнтабельнай. А наперадзе яшчэ ўборка ўраджаю. Значыць, зімой у аграрыяў будуць масавыя банкруцтвы, забой статку і распродаж тэхнікі, а вясной будзе рэзкае скарачэнне пасяўных плошчаў. Не факт нават, што гэты ўраджай змогуць убраць — навошта працаваць сабе ў страту?

Забарона на экспарт гаручага — наймацнейшы ўдар па нафтавіках: ім становіцца выгадней скарачаць перапрацоўку, чым працаваць у страту на рэгуляваны ўнутраны рынак. Няма валюты, паступленні падаткаў рэзка падаюць.

Пікі попыту яшчэ наперадзе: уборка, вяртанне з адпачынкаў, школьны сезон, затым пераход на зімовае дызпаліва. Дракі ў чэргах, перакупшчыкі прадаюць каністры ўтройчы даражэй, у школьных аўтобусаў у райцэнтрах няма саляркі — у выніку перасоўвацца на асабістых аўтамабілях змогуць толькі багатыя. А бедныя яшчэ не адрамантавалі свой рухавік з-за кепскага бензіну. Праблема затораў у Маскве вырашыцца сама сабой.

Рэзкі рост рэгіянальнага сепаратызму. Губернатары, якія адказваюць галавой за «стабільнасць», пачынаюць прытрымліваць паліва ў сябе: нефармальныя забароны на вываз замест таго, каб аддаваць бензін Маскве. Нагадаю, што ў многіх губернатараў ужо ёсць свае арміі.

Разумныя нафтавікі не спяшаюцца рамантаваць свае НПЗ. Навошта ўкладаць мільёны ў вельмі дарагі рамонт, калі заўтра зноў прыляцяць дроны і ўсё знішчаць. Што будзе з зімовым завозам — не ведае ніхто. Магчыма, людзей з поўначы давядзецца тэрмінова эвакуяваць. На чым будуць лётаць самалёты — не ведае ніхто. Авіяцыйнага кірасіну ўжо не хапае. Як забяспечваць армію ва ўмовах недахопу саляркі — не ведае ніхто. Як вывозіць смецце з гарадоў? Як дастаўляць прадукты ў крамы? І на колькі падаражэюць гэтыя прадукты? А ў Крыме што будзе без паліва і электрычнасці?