Астранамы даведаліся сапраўдны памер «немагчымых» галактык

• 25.08.2026, 12:05

Гэтага ніхто не чакаў.

Касмічны тэлескоп «Джэймс Уэбб» раней ужо выявіў надзвычай вялізныя і масіўныя галактыкі, якія існавалі праз 500 мільёнаў гадоў пасля Вялікага выбуху. Пакуль ніхто не можа растлумачыць, як яны змаглі стаць такімі масіўнымі за такі перыяд часу, што супярэчыць мадэлям.

Цяпер астранамы прыйшлі да высновы, што гэтыя галактыкі могуць быць яшчэ большымі, што кідае выклік сучасным мадэлям ранняга Сусвету, піша Gizmodo (пераклад — «Фокус»).

Паводле даследавання, апублікаванага ў часопісе Nature Astronomy, астранамы вывучылі 9 масіўных галактык, якія існавалі праз некалькі мільярдаў гадоў пасля нараджэння Сусвету. Новыя даныя паказваюць, што гэтыя галактыкі змяшчалі значна больш карлікавых зорак, чым лічылася, і былі значна масіўнейшымі. Гэта нашчадкі самых першых галактык, а значыць, найстаражытнейшыя галактыкі таксама маглі быць больш масіўнымі, чым паказваюць назіранні, што яшчэ больш паглыбляе іх загадку.

Астранамы з дапамогай касмічнага тэлескопа «Джэймс Уэбб» паспрабавалі вымераць святло карлікавых зорак у старажытных галактыках, якое заслонена святлом больш буйных і яркіх зорак. Лічыцца, што зоркі класа чырвоны карлік складаюць большую частку масы галактык, але яны занадта цьмяныя, каб дакладна ацаніць іх колькасць. Асабліва калі гаворка пра ранні Сусвет.

Вучоныя выявілі, што ў некалькіх старажытных галактыках змяшчаецца значна больш карлікавых зорак, чым чакалася. Адна з галактык, што ўтварылася менш чым праз паўтара мільярда гадоў пасля Вялікага выбуху, можа быць у чатыры разы больш масіўнай, чым лічылася.

Раней астранамы лічылі, што зоркі ў самых старажытных галактыках нараджаліся ў роўных прапорцыях: зорак з вялікай і малой масай павінна быць прыкладна аднолькава. Але новыя даныя паказваюць, што самыя масіўныя галактыкі ў раннім Сусвеце ўтрымлівалі значна больш зорак з малой масай, чым менш масіўныя галактыкі.

Гэтыя галактыкі цяжка патлумачыць астранам, бо ў іх не было дастаткова часу, каб вырасці да такіх памераў. Калі іх маса большая, чым меркавалася, гэта азначае, што і яшчэ больш старажытныя галактыкі таксама былі ў 3–4 разы большымі, чым паказваюць назіранні. Гэта паглыбляе загадку таго, як неўзабаве пасля Вялікага выбуху маглі з’явіцца такія велізарныя галактыкі.

Таму новае адкрыццё мае вялікае значэнне для разумення ранняга Сусвету і таго, як фармаваліся самыя старажытныя галактыкі.

Астранамы маюць намер вывучаць галактыкі, што існавалі менш чым праз мільярд гадоў пасля Вялікага выбуху, каб пацвердзіць здагадку, што яны таксама ўтрымліваюць значна больш схаваных карлікавых зорак. Вядома, што вакол такіх зорак найчасцей знаходзяцца планеты. Калі гэтыя шматлікія схаваныя зоркі будуць выяўлены ў самых ранніх галактыках, гэта будзе азначаць, што ў раннім Сусвеце сфармавалася больш планет, чым меркавалася.