Пуцін палітычна не дажыве да 1 верасня
- Андрэй Піянткоўскі
- 25.08.2026, 15:23
Адкрываецца калідор магчымасцяў.
З 30 чэрвеня вось ужо амаль 2 месяцы запар я літаральна крычу на нешматлікіх даступных мне рэсурсах, звяртаючыся перадусім да Уладзіміра Зяленскага і Андрэя Сібігі. Спачатку з велізарнай надзеяй, а сёння ледзь не ў адчаі я спрабую данесці да іх добрую вестку: Кітай прапануе ім стаць новымі Ніксанам і Кісінджэрам і гатовы паўтарыць разам з імі гістарычны манеўр, які вырашыў зыход ІІІ сусветнай вайны (халоднай).
А менавіта: пераход Кітая падчас вайны на правільны бок Гісторыі. На бок ЗША ў 1972 годзе. На бок Украіны ў 2026 годзе.
Я справядліва ганарыўся гэтай сваёй гістарычнай аналогіяй. Але я забыўся, што Зяленскі і Сібіга годзяцца мне ва ўнукі. У 1972 годзе іх проста яшчэ не было на свеце. І ў любым выпадку драматычныя падзеі таго часу ўспрымаюцца імі як сумныя падрабязнасці імперскай палітыкі Масквы сярэдзіны мінулага стагоддзя.
У Дзень Незалежнасці Украіны Прэзідэнт Зяленскі заявіў, што «калідор магчымасцяў» для завяршэння канфлікту будзе адкрыты, пачынаючы з саміту «Вялікай дваццаткі», які адбудзецца ў ЗША з 14 па 15 снежня 2026 года, і заканчваючы летам 2027 года. Пасля гэтага ў ЗША пачнуцца прэзідэнцкія выбары, сказаў ён.
Пры ўсім маім вялізным павазе да выключна эфектыўнай знешнепалітычнай дзейнасці Прэзідэнта Украіны па стварэнні Кааліцыі Ахвотных Перамогі Украіны, катэгарычна не згодны з гэтай формулай калідора магчымасцяў як адносна яго часавых рамак, так і з недарэчнай, на мой погляд, яго трампацэнтрычнасцю.
Паводле майго глыбокага пераканання, сапраўдны Калідор Магчымасцяў адкрыты сёння, 25 жніўня.
Больш за тое, ён ужо шырока адкрыты 52 дні — з 4 ліпеня, калі Андрэй Сібіга атрымаў ад свайго кітайскага калегі Ван І запрашэнне наведаць Пекін з афіцыйным візітам. Для кітайскай палітычнай свядомасці 54 гады — гэта імгненне, і я ўпэўнены, што з боку Кітая гэта было запрашэнне, адрасаванае патэнцыйнаму ўкраінскаму Кісінджэру.
Маё перакананне грунтуецца на беспрэцэдэнтнай серыі заяў, жэстаў, дзеянняў кітайскіх уладаў за апошнія два месяцы, якія відавочна недабразычлівыя, а часам і абразлівыя ў адносінах да пуцінскай Расіі (глядзіце мае папярэднія публікацыі).
На міжнародным узроўні гэтая тэндэнцыя праяўлялася, у прыватнасці, у нарастанні жорсткасці выступаў пастаяннага прадстаўніка КНР пры ААН Фу Конга падчас абмеркавання «ўкраінскага крызісу».
7 ліпеня Фу Конг упершыню падтрымаў заклік прадстаўніка ЗША да Расіі і Украіны спыніць агонь па лініі судакранання бакоў.
А на пасяджэнні СБ ААН 29 ліпеня выступленне кітайскага прадстаўніка прагучала нават больш праўкраінскім, чым амерыканскае. Таварыш Фу Конг не толькі заклікаў абодва бакі неадкладна спыніць баявыя дзеянні, але і пайшоў далей. Ён падкрэсліў, што наступныя перамовы аб поўнамаштабным урэгуляванні канфлікту павінны зыходзіць з прынцыпу захавання непарушнай тэрытарыяльнай цэласнасці ўсіх дзяржаў.
Масква літаральна анямела ад шоку ад падобных паводзін свайго «больш чым стратэгічнага партнёра», і ўжо два месяцы слова КІТАЙ проста не вымаўляецца ні ў якім кантэксце — ні на прапагандысцкіх каналах, ні ў афіцыйных выступах чыноўнікаў.
Першая робкая і няўпэўненая спроба падрыхтаваць верны піпл да нечага жудаснага была зроблена ў мінулы чацвер, 20 жніўня, на пляцоўцы легендарнага савецкага разведчыка Дзмітрыя Сіміса.
Было кароткае ўключэнне вядучага крэмлёўскага кітаязнаўцы Маслава, які вяшчаў аднекуль з Кітая, што Пекін, ведаеце, кіруецца перадусім уласнымі інтарэсамі, і яго погляды на ўкраінскую вайну могуць не заўсёды супадаць з расійскімі.
Паважаны Уладзімір Аляксандравіч! Кіруючыся выкладзеным вышэй, прапаную Вам скарыстацца іншым калідорам магчымасцяў, тым больш што яго эфектыўнасць можна эксперыментальна праверыць на працягу літаральна пары дзён.
Перш за ўсё Вам неабходна як мага хутчэй накіраваць паважанага Андрэя Іванавіча з візітам у Пекін. Цягнуць з гэтым было б невыхавана ў дачыненні да вялікай дзяржавы.
Амаль ужо падрыхтаваныя, але пры гэтым аглушальныя вынікі перамоваў міністраў замежных спраў я бачу наступным чынам:
На сумеснай прэс-канферэнцыі па выніках перамоваў абодва міністры, адказваючы на пытанні, пацвердзяць сваю прыхільнасць да вядомай формулы Фу Конга аб урэгуляванні «ўкраінскага крызісу». І ўжо амаль сыходзячы, Ван І як бы між іншым паведаміць, што 1 верасня ў Пекін з трохдзённым дзяржаўным візітам прыбывае Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі.
Думаю, што расійскі дыктатар пры такім раскладзе падзей не дажыве да 1 верасня, прынамсі палітычна.
Гэта закон паводзінаў фашысцкіх рэжымаў, што сутыкнуліся з непазбежнасцю ваеннай паразы. Узнікае група вышэйшых сілавікоў, зацікаўленых у захаванні сябе ва ўладзе ў краіне цаною адхілення/ліквідацыі фюрэра.
Падобная група непазбежна мусіла ўзнікнуць у Расіі. Шэраг крыніц сцвярджае, што яна ўжо ўсталявала кантакты з кітайскімі ўладамі. Я гэтага не выключаю. Больш за тое, такое супрацоўніцтва лагічна тлумачыць «раптоўнае» пахаладанне кітайцаў да персаналісцкай пуцінскай сістэмы ўлады. Пры захаванні і нават узмацненні іх кантролю над рэсурсамі Сібіры.
Пуцінізм — гэта сапраўды быў кантрольны стрэл у галаву Расіі.
Андрэй Піянткоўскі kasparovru.com