У нямецкім падвале знайшлі сярэднявечны карабель
- 26.08.2026, 11:35
Археолагі выявілі ўнікальны артэфакт XIII стагоддзя.
У сярэднявечным падвале нямецкага горада Канстанц выявілі нечаканую сувязь з мінулым Бодэнскага возера: значная частка яго столі зроблена з бэлек, якія калісьці былі часткай карабля. Гэтая знаходка дае даследчыкам унікальную магчымасць вывучаць сярэднявечнае караблебудаванне.
Знаходку зрабілі падчас архітэктурнага даследавання падвала на вуліцы Канрадыгасэ, збудаванага ў 1244 годзе. Спецыялісты Дзяржаўнага ўпраўлення па ахове помнікаў выявілі, што на плошчы больш за 25 квадратных метраў столі было не менш за 19 дошак са сярэднявечнага карабля, піша Heritage Daily.
«Спачатку было ясна толькі тое, што дошкі былі выкарыстаныя паўторна. А тое, што яны першапачаткова былі часткай карабля, стала поўнай нечаканасцю», — сказала доктар Аліне Коттманн, спецыялістка па сярэднявечнай археалогіі Дзяржаўнага ўпраўлення па ахове помнікаў. Цяпер даследчыкі мяркуюць, што столь захоўвае вялікі, амаль суцэльны ўчастак корпуса карабля, а не некалькі не звязаных паміж сабой кавалкаў старой драўніны.
Папярэдняе даследаванне паказвае, што судна было грузавым ветразнікам з плоскім дном, падобным да тых, што эксплуатаваліся на Бодэнскім возеры. Дакладная дата пабудовы судна пакуль невядомая.
Гэтае пытанне вывучаецца з дапамогай дэндрахраналогіі — метаду, які дазваляе даследаваць гадавыя кольцы дрэў, каб вызначыць, калі была зрублена драўніна. Вынік можа паказаць, калі было пабудавана судна і колькі яно праслужыла, перш чым яго драўніну паўторна выкарысталі пры будаўніцтве падвала.
На драўніне таксама захаваліся сляды рамонтаў, выкананых яшчэ падчас эксплуатацыі судна. Даследчыкі выявілі як мінімум чатыры адрамантаваныя ўчасткі, дзе пашкоджаныя часткі былі выдалены і заменены старанна атэсанымі драўлянымі ўстаўкамі.
У адным з выпадкаў для рамонту была выкарыстана ўстаўка ў форме «ластавічага хваста», аналагаў якой у сярэднявечным караблебудаванні рэгіёна Бодэнскага возера пакуль не выяўлена. Некалькі дошак таксама засталіся злучанымі так, як яны былі на арыгінальным корпусе, а паміж імі захаваліся сляды канапаткі. Гэты ўшчыльняльны матэрыял выкарыстоўваўся для абароны карабля ад пранікнення вады.
Стан драўніны робіць знаходку з Канстанца асабліва важнай. Сярэднявечныя затонулыя караблі з Бодэнскага возера — рэдкасць, а тыя, што захаваліся, звычайна знаходзяцца пад вадой, што ўскладняе падрабязнае даследаванне.
Затое дошкі з Канрадыгасэ захаваліся ў сухім і даступным памяшканні. Таму яны могуць даць звесткі пра тое, як сярэднявечныя карабельныя майстры фармавалі корпусы і злучалі плоскае дно з бортамі — дэталі, якія не заўсёды лёгка аднавіць на падставе падводных абломкаў.
У сярэдзіне жніўня 2026 года спецыялісты стварылі падрабязную трохмерную мадэль столі з дапамогай фотаграметрыі. Сотні фотаздымкаў былі аб’яднаныя ў лічбавым фармаце для дакументавання захаваных драўляных элементаў карабля.
Паўторнае выкарыстанне драўніны са старога карабля не было чымсьці незвычайным, бо апрацоўка драўніны патрабавала значных працазатрат, а сама драўніна магла заставацца карыснай яшчэ доўга пасля таго, як яе першапачатковае прызначэнне страціла актуальнасць.
Аднак у Канстанцы маштаб і стан захаванасці паўторна выкарыстанага матэрыялу робяць гэтую знаходку асабліва каштоўнай для вывучэння як будаўнічых практык, так і жыцця ў Сярэднявеччы.