Нязручная для Лукашэнкі праўда выйшла на паверхню
- 29.08.2026, 11:45
Рэгіён, за які кіраўнік так моцна ратаваў, прыходзіць у заняпад.
Нядаўна ў Беларусі прыдумалі ўвесці абавязковую сертыфікацыю гасцініц паводле пяцізоркавай сістэмы (раней гэта было добраахвотна). Пастанавілі — але забяспечыць хоць бы на адну зорку базавыя патрабаванні — вада, інтэрнэт, ТБ — змогуць, падаецца, не ўсе, піша «Салідарнасць».
У верасні, пішуць «Віцьбічы», у вобласці адбудуцца таргі па продажы дзяржаўных турыстычных аб’ектаў.
На аўкцыён выставяць адразу 12 камунальных гасцініц: за самы танны матэль у Мёрах просяць не менш як 43 тысячы беларускіх рублёў (каля $35,9 тысячы паводле актуальнага курсу), а найдаражэй ацанілі амаль стогадовую гасцініцу ў Паставах — за яе хочуць атрымаць больш за 1 мільён рублёў (звыш $329 тысяч).
Астатнія гасцініцы — пераважна савецкага часу, даўно патрабуюць рамонту. Пры гэтым змяніць іх мэтавае прызначэнне пакупнікі не змогуць без пісьмовай згоды райвыканкама, затое абавязаныя гэтыя аб’екты мадэрнізаваць.
«Працуюць недастаткова эфектыўна», — дыпламатычна адзначылі ў абласным камітэце па дзяржаўнай маёмасці.
Выкладваць лічбы на ўсеагульны агляд чыноўнікі не сталі. Але, згодна з данымі за 2025 год, запаўняльнасць гасцініц у Віцебскай вобласці склала 29,7% — адна з самых нізкіх па краіне, і гэта з улікам «Славянскага базару». Што, дарэчы, не перашкаджае чыноўнікам абяцаць да канца пяцігодкі «вывесці турысцкую галіну на якасна новы ўзровень».
Выглядае, што мясцоваму начальству вельмі патрэбныя «зоркі», але запальваць іх няма каму: проста няма грошай. А вось за чужы кошт прайсці абавязковую сертыфікацыю — заўсёды калі ласка.
Для разумення маштабаў крызісу турыстычнай сферы Віцебшчыны: на жнівень 2026 года ўсяго 13 гасцініц і гатэляў у вобласці прайшлі сертыфікацыю, 6 з іх — з катэгорыяй «без зорак». А з выстаўленых на продаж аб’ектаў толькі ў камунальнай гасцініцы Пастаўскага ЖКГ ёсць сертыфікат (таксама «без зорак»).
Па сутнасці, інвестарам прапануюць купіць чамаданы без ручак. Бо нават калі ўкласціся ў мадэрнізацыю і рамонт нумароў, правесці добры інтэрнэт, навучыць персанал, запусціць рэкламу ў сацсетках — гэта не гарантуе акупнасці і прытоку гасцей. Бо турыстам, апроч начлегу, патрэбная інфраструктура: дзе паесці, якія славутасці паглядзець, што з сувеніраў і мясцовай прадукцыі набыць.
І калі ў тым жа Бягомлі захаваліся маляўнічыя руіны храма Усіх святых, мясная крама «Васілёк», а зусім побач — Бярэзінскі біясферны запаведнік, то пра інфраструктуру ў Сянне нават сярод камандзіровачных ходзяць легенды, зусім не кампліментарныя: установы грамадскага харчавання «працуюць ад выпадку да выпадку», а ацэнкі турыстаў вагаюцца ад 1,4 да 2,2.
А наводзіць лоск толькі дзеля таго, каб атрымаць сертыфікат, а разам з ім і бясконцыя праверкі ад разнастайных кантралюючых органаў, — сярод прыватнікаў наўрад ці знойдзецца шмат ахвотных. Таму ці дапаможа продаж дзяржаўных гасцініц Віцебшчыне набраць «зоркі», вельмі сумнеўна.