«Лукашэнка знаходзіцца ў жахлівым стане»
- 7.08.2026, 18:17
Часу ў рэжыму ўсё менш.
Аналітык Сяргей Чалы распавёў пра несуцяшальныя вынікі 6 гадоў для Лукашэнкі, заўважыла «Салідарнасць».
— Мы зараз знаходзімся на шляху непазбежнай дэградацыі і канца, — заявіў Сяргей Чалы. — Гэта такі беззваротны шлях, калі ўсе рашэнні, якія былі прынятыя ў 2020 годзе, працягваюць дзейнічаць.
І звярнуць кудысьці з гэтай непазбежнай калеі шанцаў мала. То-бок Лукашэнка працягвае капаць сабе тую нару, у якую ён закапаўся. Яна становіцца ўсё глыбейшай і вужэйшай, а ён — усё таўшчэе. Вылезці назад немагчыма, павярнуць таксама — застаецца толькі капаць далей.
Вайна, вядома, моцна змяніла сітуацыю, але і тут відаць, што Лукашэнка — закладнік рашэнняў, прынятых у 2020 годзе.
Прапагандысты вымушаныя цяпер тлумачыць ваенную пагрозу, але робяць гэта арыгінальна: глядзіце, які Лукашэнка малайчына, ён жа фактычна ад вайны нас выратаваў, — кажуць яны.
Ад якой вайны? Ад вайны, якая магла б быць, калі б мы тады не выстаялі. Іначай быў бы ўдар Захаду, інтэрвенцыя, акупацыя.
То-бок адбываецца выцісканне сапраўднай вайны, у якой вы ўдзельнічаеце, і з’яўляецца выдуманая. А далей ідзе вельмі цікавая выснова: гэтая пагроза нікуды не дзенецца, яна яшчэ 5 гадоў будзе нас пераследаваць.
Гэтая вайна стала магчымай, і я перакананы, што Лукашэнка яе вітаў і падбухторваў Пуціна, разлічваючы на нейкія свае выгоды. І цяпер нават у вайне зноў працуе «эфект калеі».
Расія прайграе ўжо другую кампанію, фактычна, другую вайну: яна прайграла бліцкрыг, а цяпер прайграе вайну на знясіленне. І Беларусь прайграе разам з Расіяй.
Сам Лукашэнка жыве момантам, і такога 6 гадоў таму не было: ён разумее, што яго часавы гарызонт вельмі кароткі, што ён не паспее зрабіць нешта доўгатэрміновае.
Паглядзіце на нараду, прысвечаную акадэміі нейкіх там будучых навук ці бог ведае чаго, што яны хочуць прыдумаць для Колі.
Упэўнены, што гэта працяг індывідуальнага трэка для яго: у яго была «свая школа», «свой факультэт» у ВНУ. І вось, значыць, для яго зрабілі такую «сваю акадэмію навук».
Пры гэтым Лукашэнка пастаянна кажа, што доўгія ідэі не патрэбныя: які мне сэнс ад таго, што вы калі-небудзь зробіце тое, чаго я не ўбачу пры жыцці.
А калі ў вас скарачаецца часавы гарызонт, вы пачынаеце ўваходзіць у стадыю «а зрабіце мне цуд». Усе яго «пладатворныя ідэі» суправаджаюцца фразай: «Калі б у нас гэта было, нам больш нічога рабіць не трэба было б».
Гэта насамрэч нейкая спроба знайсці чарадзейнае рашэнне, пасля якога — оп! — і ўсе нашы праблемы вырашаныя.
І гэта сапраўды важны фактар — адчуванне таго, што часу застаецца мала. Але на гэта адчуванне накладваецца яшчэ адзін феномен.
Усе праекты, якія Лукашэнка рабіў, бясслаўна скончыліся бліскучым правалам. Усе, уключна з самымі блізкімі сэрцу, якія мусілі быць паказальнымі.
Добра, мы не можам усю краіну зрабіць добрай, але хоць бы ў «Аляксандрыі Вялікай», на гістарычнай радзіме, аграхолдынг «Купалаўскае» павінен быў прадэманстраваць, як выдатна працуюць вертыкальна інтэграваныя велізарныя структуры пад адзіным дзяржаўным кіраваннем. Аднак і там усё скончылася правалам.
Уявіце сабе псіхалагічны стан чалавека, які больш за 30 гадоў знаходзіцца ва ўладзе, а цяпер настаў перыяд, калі часу ў цябе ўсё менш, ты разумееш, што фізічна абмежаваны нешта зрабіць, і ўсё рассыпаецца. Гэта жахлівы стан.