Расія ўсё больш жыве ў рэжыме паказухі
- 9.08.2026, 4:00
Ілюзіі руйнуюцца.
Ёсць адзін вельмі паказальны анекдот, які сёння ходзіць па расійскіх рэгіёнах. Мясцовыя жыхары ўжо не просяць улады адрамантаваць дарогі, адкрыць бальніцу або вырашыць праблему з палівам. Яны жартуюць: «Запрасіце да нас Пуціна». Бо менавіта перад яго прыездам на запраўках раптам з'яўляецца бензін.
Калісьці такія гісторыі здаваліся б перабольшваннем. Сёння яны ўсё больш нагадваюць апісанне расійскай рэчаіснасці, піша для «24 Канала» журналістка Ірына Узлова.
Украіна ўжо даўно вядзе вайну не толькі супраць расійскай арміі. Усё больш адчувальна яна наносіць удары па тым, што дазваляла гэтай арміі існаваць: па лагістыцы, нафтаперапрацоўцы, складах, транспартных маршрутах. Новыя ўдары па Сызранскіх і Ільскіх нафтаперапрацоўчых заводах сталі працягам сістэмнай кампаніі, якая цягнецца ўжо многія месяцы.
Вынік пачынае адчувацца не толькі ваеннай машынай Расіі
Паліва бракуе ва ўсё большай колькасці рэгіёнаў. Крэмль вымушаны перакідваць бензін, шукаць новыя маршруты паставак, супакойваць насельніцтва заявамі пра тое, што сітуацыя «пад кантролем». Але з кожным разам гэта афіцыйная карціна ўсё горш супадае з рэчаіснасцю.
Найлепш гэта відаць менавіта падчас паездак Пуціна.
Перад яго візітамі паліва дзівосным чынам з'яўляецца. Запраўкі, што яшчэ ўчора пуставалі, адчыняюцца. Цэны раптам зніжаюцца. І ўсё гэта настолькі паказальна, што нават расіяне сустракаюць такія паездкі з сарказмам. Бо калі для нармальнага жыцця прэзідэнту даводзіцца асабіста прыязджаць у рэгіён, дык праблема ўжо даўно не ў бензіне. Праблема — у самой сістэме.
Менавіта таму ўсё большае значэнне набывае не колькасць паражаных аб'ектаў, а палітычны эфект гэтых удараў.
Любая аўтарытарная ўлада трымаецца не толькі на сіле. Яна трымаецца на адчуванні ўсемагутнасці. Людзі павінны верыць, што дзяржава кантралюе сітуацыю, што ўсе цяжкасці часовыя, а ўлада здольная хутка ўсё ўладзіць.
Сёння гэта ілюзія руйнуецца
Калі ў рэгіёнах рэгулярна ўзнікае дэфіцыт паліва, калі гараць нафтаперапрацоўчыя заводы, калі грузавікі не могуць бяспечна перамяшчацца па ключавых маршрутах, а перад прыездам прэзідэнта даводзіцца тэрмінова ствараць карцінку дабрабыту, гэта азначае, што сістэма ўжо працуе не на развіццё краіны, а на падтрымку тэлевізійнай карцінкі.
Пуцін гадамі будаваў мадэль, у якой рэчаіснасць павінна была падладжвацца пад тэлебачанне. Сёння адбываецца адваротнае. Тэлебачанне ўсё часцей вымушана даганяць рэчаіснасць.
І менавіта гэта, бадай, з'яўляецца адным з самых небяспечных наступстваў украінскіх удараў.
Бо разбураны нафтаперапрацоўчы завод можна адрамантаваць. Новую партыю бензіну можна завезці. Нават цэны на некалькі дзён можна знізіць.
Куды складаней вярнуць людзям веру ў тое, што ўлада сапраўды кантралюе сітуацыю.
Калі для з'яўлення бензіну патрабуецца асабісты візіт прэзідэнта, гэта ўжо не дэманстрацыя сілы. Гэта дэманстрацыя таго, наколькі крохкай стала сістэма, якую Крэмль гадамі спрабаваў прадставіць непахіснай.