«Пацёмкінскія вёскі» Пуціна выйшлі на новы ўзровень

• Аббас Галлямаў
• 16.09.2026, 16:04

Крэмль пачынае весці вайну ў віртуальнай рэальнасці.

Штучны інтэлект нарэшце па-сапраўднаму ўмяшаўся ў расійска-ўкраінскую вайну. Праўда, не зусім так, як чакалася.

Мы прывыклі разважаць пра тое, што ШІ будзе кіраваць роямі дронаў, самастойна знаходзіць мэты, пралічваць дзеянні праціўніка — адным словам, ператворыць сённяшнюю вайну ў вайну будучыні.

Расійская армія знайшла яму больш традыцыйнае прымяненне. ШІ выкарыстоўваецца для ўдасканалення сістэмы прыпісаў і хлусні адносна таго, што адбываецца на фронце.

ISW выявіў не менш за 35 відэаролікаў, меркавана згенераваных або змененых з дапамогай ШІ, на якіх расійскія вайскоўцы дэманструюць «ўзяцце» населеных пунктаў, якія насамрэч яны не бралі. То бок тэхналогія XXI стагоддзя аказалася ўбудаванай у кіраўнічую сістэму аж XVIII стагоддзя. «Пацёмкінскія вёскі» памятаеце? Вось яны самыя.

Праўда, ёсць розніца. Раней, каб пусціць пыл у вочы начальніцтву і грамадству, трэба было хаця б нешта пабудаваць. Вёска была бутафорскай, але хаця б мінімальна матэрыяльнай. Цяпер і гэтага не патрабуецца: нейрасетка сама намалюе салдата, сцяг і «ўзяты» населены пункт.

«Пацёмкінская вёска» дасягнула тэхналагічнай дасканаласці — цяпер яе ўвогуле не існуе. Што з гэтага вынікае? А значыць, іх можна штампаваць у незлічоных колькасцях.

Ну і паколькі ў рэальнасці справы ўсё горш, дык, хутчэй за ўсё, так і будзе. Трэба ж кампенсаваць няўдачы.

На Ліманскім напрамку ЗСУ, паводле паведамленняў OSINT-аналітыкаў і расійскіх Z-каналаў, змаглі адрэзаць Шандрыгалаўскі выступ, з якога расійскія войскі спрабавалі развіваць рух у бок Славянска і Краматорска. Найбольш паказальнае тут нават не гэта, а інфармацыйны складнік украінскай аперацыі. ЗСУ сваіх поспехаў практычна не афішавалі — і, паводле версіі некаторых расійскіх Z-блогераў, менавіта таму, што разумелі ўладкаванне расійскай вертыкалі: пакуль украінцы маўчаць, расійскія камандзіры могуць і далей дакладваць наверх, што ўсё ідзе паводле плану. У такой сітуацыі наверсе нічога не будзе змяняцца, і ўсё будзе ісці так, як ідзе — у выгадным для Украіны накірунку. Балота ілюзорнай рэальнасці будзе засмоктваць Расію ўсё глыбей.

Атрымліваецца даволі цікавая ваенная інавацыя: праціўнік выкарыстоўвае ў сваіх інтарэсах не толькі слабыя месцы тваёй абароны, але і асаблівасці тваёй палітычнай сістэмы.

Расійскі наступ цяпер існуе нібыта ў двух версіях. У рэальнасці рэальнай украінцы будуць адціскаць расійскія войскі назад. У рэальнасці інфармацыйнай расійская армія будзе наступаць, браць населеныя пункты і ўрачыста ўздымаць над імі сцягі.

Разрыў паміж гэтымі двума рэальнасцямі будзе запаўняць штучны інтэлект.

Мы ўсё спрабуем зразумець, у чым сутнасць пуцінскай стратэгіі. Магчыма, у тым, каб дачакацца, пакуль ШІ навучыцца ствараць карцінку настолькі якасна, што ніякія ISW не змогуць адрозніць яе ад праўдзівай. Пасля гэтага Пуцін абвесціць, што Данбас вызвалены. Усё адно ж ніхто з расіян не паедзе правяраць. Акрамя Пуціна і, можа, яшчэ Дугіна, гэта тэрыторыя насамрэч нікому больш не патрэбная.

А калі сур'ёзна, то гэты разрыў паміж матэрыяльным светам і светам ілюзій, у які ўлада спрабуе пагрузіць краіну, не можа скончыцца нічым, акрамя катастрофы.

Толькі што прыйшло паведамленне, што на фронце быў забіты генерал Груніс. Той самы, што дакладваў Пуціну пра «ўзяцце» Канстанцінаўкі. Матэрыя жорсткая і не даруе тым, хто занадта нахабна яе ігнаруе.

Як кажуць, чым хваліўся, тым і падавіўся.

Аббас Галлямаў, Telegram